Παρά τον καύσωνα πλήθος εμποροϋπαλλήλων διαδήλωσαν χθες ανά την Ελλάδα στο πλαίσιο 24ωρης πανελλαδικής απεργίας ενάντια στην επέκταση της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας, για να μη γίνει και η τελευταία ημέρα της εβδομάδας εργάσιμη όπως οι υπόλοιπες.
Από το Ηράκλειο μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από την Κέρκυρα μέχρι τον Βόλο ζήτησαν την άρση της νέας νομοθετικής ρύθμισης, καταγγέλλοντας ότι καταστρατηγεί το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο, στην προσωπική και κοινωνική ζωή, ζητώντας να μπει ένα τέλος στο ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, ώστε να μη συνεχίσουν να δουλεύουν όλο και περισσότερες ώρες, όλο και περισσότερες μέρες.
Με το άρθρο 37 του Ν.5316/2026 για τη μισθολογική διαφάνεια ορίστηκε η δυνατότητα εργασίας την Κυριακή σε επιχειρήσεις και υπηρεσίες περισσότερων από 30 κλάδων και ειδικοτήτων, μεταξύ των οποίων βιομηχανίες τροφίμων, εστιατόρια, ξενοδοχεία, νοσοκομεία, ιατρεία, μεταφορές, τηλεπικοινωνίες, σεκιούριτι, data centers, logistics και κέντρα διανομής εμπορευμάτων προς καταστήματα.
Το νέο πλήγμα στο δικαίωμα της υποχρεωτικής ανάπαυσης σε ημέρες αργίας συνεχίζει το «ξήλωμα», που ξεκίνησε με τον τον Ν.4177/2013, ο οποίος είχε επιτρέψει την εργασία επτά Κυριακές τον χρόνο, και συνεχίστηκε με τον Ν.4472/2017 για τη δυνατότητα για 32 Κυριακές σε τουριστικές περιοχές από τον Μάη μέχρι τον Οκτώβρη.
Δεκάδες κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία προχώρησαν σε δυναμική πορεία στο κέντρο της Αθήνας, από την οδό Αιόλου προς την οδό Ερμού, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Τέρμα πια στην κοροϊδία, θέλουμε αυξήσεις και Κυριακή αργία» και «Λάστιχο ωράρια, λάστιχο ζωή, οργάνωση παντού η μόνη επιλογή». Διεκδίκησαν επίσης αυξήσεις στους μισθούς που να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση και συλλογικές συμβάσεις με καθορισμένες ειδικότητες και αποκατάσταση των ωραρίων, χωρίς σπαστές και ευέλικτες βάρδιες.
Πορεία στην Ερμού
Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση έξω από το πολυκατάστημα «Notos», που κλείνει στο τέλος Αυγούστου οδηγώντας περίπου 200 ανθρώπους στην ανεργία. Η πρόεδρος του σωματείου στα «Notos», Μαρία Μπελόκα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για την αλληλεγγύη των συναδέλφων τους, καλώντας σε περαιτέρω συσπείρωση. Υπογράμμισε τον σταθερό και διαρκή αγώνα των εμποροϋπαλλήλων για τη θεσμοθέτηση του 7ώρου, καταλήγοντας πως «οι εργαζόμενοι δεν είναι μηχανές, αλλά άνθρωποι με ανάγκη για ξεκούραση και αξιοπρεπή ζωή».
Ομιλητές τάχθηκαν κατά των μαζικών απολύσεων, όπως αυτές που προβλέπει το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην ΙΚΕΑ, και αυθαίρετων πρακτικών, όπως η ανακοίνωση για δουλειά 13 συνεχόμενες μέρες το καλοκαίρι στα Hondos Center για να «βγουν οι άδειες».
«Δεν είμαστε εργαλείο για να αυξάνει τα κέρδη της η εργοδοσία με εξαγορές, εθελούσιες και κλεισίματα καταστημάτων. Δεν είμαστε αναλώσιμοι για να μας πετάνε στον δρόμο όποτε κρίνουν ότι δεν μας έχουν πια ανάγκη» τόνισε η πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Ηλιάνα Χατζηευασταθίου. «Σε μικρές επιχειρήσεις στο εμπόριο και τις υπηρεσίες η επέκταση του ωραρίου δεν έφερε αύξηση τζίρου παρά μόνο αύξηση των διοικητικών εξόδων» υποστήριξε η Αννα Χρονοπούλου από την Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ).
«Η ζωή πάνω από τα κέρδη»
Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, Ντίνα Γκογκάκη, κατήγγειλε τις κυβερνήσεις που «έστρωσαν το έδαφος για να δουλεύουμε μέχρι τελικής πτώσης» και χαρακτήρισε προκλητικές τις δηλώσεις στελεχών της Ν.Δ. περί στρέβλωσης της αγοράς από την κυριακάτικη αργία, την ώρα που τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων «ζαλίζουν», φέρνοντας ως παράδειγμα τα 6 δισ. ευρώ τζίρο των αλυσίδων σούπερ μάρκετ στο πρώτο πεντάμηνο του 2026.
Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», υπογράμμισε πως οι εμποροϋπάλληλοι δεν ανέχονται πλέον την εργασιακή εκμετάλλευση, η οποία κυριαρχεί στον ιδιωτικό τομέα, και απαιτούν τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής. «Διεκδικούμε το δικαίωμα στην ανάπαυση και τον ποιοτικό χρόνο με τις οικογένειές μας, αρνούμενοι να θυσιάσουμε τη ζωή μας για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων» είπε.
Ο Μάκης Τσεκούρας, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στα «Praktiker», καταδίκασε τις απόπειρες εκβιασμού της εργατικής τάξης από κυβέρνηση και εργοδότες, τονίζοντας την ανάγκη ενός ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή του αντεργατικού πλαισίου και των νόμων Χατζηδάκη και Κεραμέως.
Οι νόμοι αυτοί, όπως υπογράμμισε, θεσπίστηκαν κατ’ εντολή των εγχώριων και ξένων πολυεθνικών ομίλων, ισοπεδώνοντας τα εργασιακά κεκτημένα δεκαετιών και ανοίγοντας τον δρόμο για την υποδηλωμένη και ανασφάλιστη εργασία. Επισήμανε, τέλος, ότι η χθεσινή κινητοποίηση οφείλει να αποτελέσει την απαρχή ενός ευρύτερου σχεδίου δράσης, υπενθυμίζοντας το διαχρονικό σύνθημα πως «χαμένος αγώνας είναι μόνο αυτός που δεν δόθηκε ποτέ».
