Σχέδιο για τη δημιουργία μιας πανευρωπαϊκής «bad bank» που θα διευκολύνει τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων των ευρωπαϊκών τραπεζών παρουσίασε χθες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Αρχή (ΕΒΑ) στο Λουξεμβούργο.
Η υπό σχεδιασμόν εταιρεία διαχείρισης ενεργητικού θα αγοράζει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ευρωπαϊκών στην «πραγματική» τους «οικονομική αξία».
Στη συνέχεια και μέσα σε διάστημα τριών ετών θα πρέπει να τα πουλήσει σε ιδιώτες επενδυτές στην τιμή που τα αγόρασε.
«Εάν δεν καταφέρει να πιάσει αυτήν την τιμή τότε η τράπεζα θα υφίσταται τη ζημιά» υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΕΒΑ Αντρέα Ενρία προσθέτοντας ότι οι ευρωπαϊκοί τραπεζικοί κανόνες για την εξυγίανση των τραπεζών (γνωστοί και ως κανόνες διάσωσης από τα μέσα -bail-in), θα εφαρμόζονται όταν η κρατική βοήθεια κριθεί αναγκαία για την ανακεφαλαιοποίηση των προβληματικών τραπεζών, επιβαρύνοντας τους πιστωτές.
Για να ξεκινήσει η «κακή τράπεζα» θα χρειαστεί πάντως τη στήριξη του δημόσιου τομέα. «Κάποιο είδος της κρατικής παρέμβασης (πιθανότατα υπό μορφή εγγυήσεων) προκειμένου να βοηθήσει να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία είναι χρήσιμη», σημείωσε ο Ενρία προτρέποντας την ανάπτυξη των δημόσιων πόρων για τη δημιουργία μιας αποτελεσματικής δευτερογενούς αγοράς «κόκκινων» δανείων που θα προσελκύσει ιδιωτικά κεφάλαια.
Το σχέδιο χαιρέτησε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Κλάους Ρέγκλινγκ, τονίζοντας ότι η συγκρότηση της ευρωπαϊκής bad bank θα απαιτήσει την κρατική υποστήριξη.
Ο Ρέγκλινγκ είπε ακόμη ότι στόχος θα είναι η απόκτηση μη εξυπηρετούμενων ευρωπαϊκών τραπεζικών δανείων συνολικού ύψους μεγαλύτερου των 250 δισ. ευρώ.
Τόσο ο Ρέγκλινγκ όσο και ο Ενρία ξεκαθάρισαν πάντως ότι το σχέδιο της ΕΒΑ δεν εμπεριέχει καμία αμοιβαιοποίηση τραπεζικών κινδύνων μεταξύ των χωρών-μελών της Ε.Ε.
Αμφότεροι τόνισαν ότι αν τα «κόκκινα» δάνεια δεν πουληθούν και η ανακεφαλαιοποίηση κριθεί αναγκαία, τότε τον λογαριασμό θα επωμιστούν μόνο οι πιστωτές της τράπεζας και το Δημόσιο της χώρας στη οποία αυτή ανήκει.
Πάντως το σχέδιο της ΕΒΑ γεννά κάποια ερωτήματα. Οπως, για παράδειγμα, με ποια μεθοδολογία θα αποτιμώνται τα «κόκκινα» δάνεια από την bad bank, όταν δεν υπάρχει αντίστοιχη αγορά που να μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της αξίας τους.
Ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί με σαφήνεια ποιος ακριβώς θα καλύπτει τη ζημιά ενός δάνειου που δεν θα πιάσει την τιμή αγοράς του από την bad bank.
Η κακή τράπεζα (που θα ‘χει εθνικές εγγυήσεις); η εκδότρια τράπεζα, οι πιστωτές της ή μήπως ο «συνήθης ύποπτος» -, δηλαδή η εθνική κυβέρνηση που θα επαναγοράζει ό,τι δεν κατάφερε να πουλήσει η bad bank;
-320x213.jpg)
