Νεοφιλελεύθερη επιχειρηματολογία

Η εφευρετικότητα σε επιχειρήματα ορισμένων υπουργών, ώστε να δικαιολογήσουν τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση στο πλαίσιο του τρίτου Μνημονίου, είναι εκπληκτική και ταυτόχρονα προκλητική.

Μιλώντας χθες στον ΣΚΑΪ, ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος επιχείρησε να απαλύνει τις αυξήσεις στον καφέ και στα τσιγάρα λέγοντας: «Μπορούμε να ζήσουμε λιγάκι χωρίς τσιγάρα ή καφέ, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς νερό ή ρεύμα».

Αν υιοθετήσουμε αυτή την άποψη και την τραβήξουμε ώς την άκρα λογική της συνέπεια, θα πρέπει να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει δυνατότητα ακόμη περισσότερων μέτρων έως ότου οι πολίτες φτάσουν στο κατώτερο σημείο επιβίωσης!

Την ίδια ώρα που έλεγε αυτά, ο κ. Κατρούγκαλος ένιωσε την ανάγκη να ξεκαθαρίσει ότι το Μνημόνιο δεν είναι αριστερό αλλά νεοφιλελεύθερο.

Δεν του πέρασε όμως από το μυαλό ότι ο ίδιος, με αυτά που λέει, γίνεται υπέρμαχος της νεοφιλελεύθερης επιχειρηματολογίας. Ή μήπως όχι;