Επίθεση και άμυνα μαζί παίζει η ΔΕΗ με τον ανταγωνισμό. Η Επιχείρηση σπεύδει από τη μια να μειώσει τα επαγγελματικά τιμολόγια κατά 10% προκειμένου να σταματήσει τη διαρροή πελατών σε ιδιώτες προμηθευτές και από την άλλη δηλώνει πρόθυμη να συνεργαστεί με ανταγωνιστές της στην παραγωγή ηλεκτρισμού, προσφέροντάς τους πλειοψηφικό πακέτο σε τρεις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, συνολικής ισχύος 1.300 μεγαβάτ.
Οι μειώσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα θα αφορούν όλες τις κατηγορίες των επαγγελματικών τιμολογίων της ΔΕΗ υπό την προϋπόθεση ότι οι καταναλωτές είναι συνεπείς στην αποπληρωμή των λογαριασμών τους.
Μολονότι η διοίκηση της ΔΕΗ παρουσιάζει τη συγκεκριμένη απόφαση ως πρωτοβουλία επιβράβευσης των πελατών της με στόχο να μειωθούν τα ληξιπρόθεσμα χρέη που ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ, εντούτοις η κίνηση αυτή ερμηνεύεται και ως απάντηση στους ιδιώτες προμηθευτές που έχουν αποσπάσει από τη ΔΕΗ μεγάλο αριθμό πελατών μέσω των εκπτώσεων τους τελευταίους μήνες.
Σε ό,τι αφορά το θέμα των συνεργασιών, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, Μανώλης Παναγιωτάκης, άνοιξε ορθάνοιχτα χθες την πόρτα για τη δημιουργία κοινοπρακτικών σχημάτων στα οποία η ΔΕΗ θα συμμετέχει με μειοψηφικό ποσοστό και τα οποία θα αναλάβουν να επενδύσουν κεφάλαια στην κατασκευή της νέας μονάδας Μελίτη 2 (450 MW), να λειτουργήσουν τη Μελίτη 1 (330 MW) και να μοιραστούν τα κόστη εκσυγχρονισμού του λιγνιτικού σταθμού στο Αμύνταιο, ισχύος 540 MW.
Το παραπάνω «πακέτο» λιγνιτικών μονάδων είναι αυτό το οποίο περιλαμβανόταν στο σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μικρής ΔΕΗ» μέσω της οποίας θα άνοιγε η αγορά ηλεκτρισμού σε ιδιώτες προμηθευτές.
Η διαφορά μεταξύ του σχεδίου εκείνου, που μπήκε στο ψυγείο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την πρόταση της ΔΕΗ να βγουν επί της ουσίας στο σφυρί λιγνιτικές μονάδες είναι πως το σχέδιο δεν περιλαμβάνει προς το παρόν υδροηλεκτρικά εργοστάσια και μονάδες φυσικού αερίου.
Προϋπόθεση για να προχωρήσει αυτό το σχέδιο είναι να διενεργηθούν αποτιμήσεις από ανεξάρτητους εκτιμητές για την αξία των παγίων και τις επενδυτικές ανάγκες, ώστε να καθοριστούν τα κεφάλαια ή η εισφορά σε είδος που θα προσφέρουν οι τυχόν ενδιαφερόμενοι επενδυτές.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή η στροφή 180 μοιρών από το «δεν πουλάμε» στο «το συζητάμε» για τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ αντικατοπτρίζει την αγωνία της ΔΕΗ για το μέλλον της, ειδικά όταν σε αυτό καταλυτικό ρόλο παίζουν η έλλειψη φτηνών κεφαλαίων για μεγάλες επενδύσεις, τα υψηλά χρέη και οι ανεξόφλητες οφειλές και, κυρίως, η υποχρέωση που προκύπτει από το τρίτο μνημόνιο να μειώσει το μερίδιό της στην αγορά κατά 25% μέχρι το 2018 και συνολικά κατά 50% μέχρι το 2020.
Δεν θεωρείται συμπτωματικό ότι την ίδια ώρα που η ΔΕΗ εμφανίζεται πρόθυμη να δημιουργήσει κοινοπρακτικά σχήματα με ιδιώτες για τα λιγνιτικά εργοστάσια, η κυβέρνηση συζητά με τους δανειστές το άνοιγμα της αγοράς μέσα από το μοντέλο δημοπρασιών ισχύος (NOME), ενώ από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναμένεται η έκδοση απόφασης σε σχέση με τις καταγγελίες σε βάρος της Ελλάδας για παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού στην αγορά λιγνίτη.
