«Ηταν καθαρά θέμα τύχης που έζησα. Από εκείνη τη μέρα η ζωή μου έχει αλλάξει. Χρειάζεται να πάρω τουλάχιστον τρία παυσίπονα την ημέρα για να εργαστώ, γιατί κανένας νόμος δεν καλύπτει τον εργαζόμενο από τη στιγμή που ζει. Αν είχα σκοτωθεί, ίσως κάτι να είχε γίνει» είπε ο Χρήστος Τέλιος σε εκδήλωση για την εργασία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, την οποία διοργάνωσε η ομάδα της Αριστεράς (Left) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την περασμένη Παρασκευή, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Ο ίδιος χαρακτήρισε ως εξαναγκαστική εργασία το γεγονός ότι από το 2021 (όταν έπεσε από ύψος στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη) αναγκάζεται να δουλεύει πονώντας για να ζήσει την οικογένειά του, τονίζοντας πως το νούμερο ένα πρόβλημα για τα εργατικά εγκλήματα είναι πως δεν υπάρχει πραγματική τιμωρία για τους υπεύθυνους.
Παρουσιάζοντας έρευνα της ΟΣΕΤΕ για το πρώτο δεκάμηνο του 2025, ο πρόεδρός της Ανδρέας Στοϊμενίδης κατέδειξε τη μεγάλη αύξηση των ανθρώπινων απωλειών στους χώρους δουλειάς, οι οποίες προσεγγίζουν τα δωδεκάμηνα των προηγούμενων ετών, καθώς από την αρχή του έτους 178 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.
«Οι μετρήσεις μπορούν να αμφισβητηθούν μόνο προς τα πάνω, γιατί δεν έχουμε τον μηχανισμό για να παρακολουθήσουμε το τι γίνεται με τους πολύ σοβαρά τραυματίες. Ενα μεγάλο ποσοστό από αυτούς πηγαίνει στις εντατικές και ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς καταλήγει» είπε και αποδοκίμασε τη διολίσθηση του εθνικού τριμερούς διαλόγου σε άτυπο διάλογο μεταξύ της κυβέρνησης και της εργοδοτικής πλευράς. Ως αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία μετέφερε πως σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι αποφάσεις λαμβάνονταν συχνά ομόφωνα μέχρι πριν από δύο χρόνια και την ενίσχυση της Ακροδεξιάς.
Πίεση για την υπεργολαβία
Την επιδίωξή της να υιοθετηθεί στις 3 Δεκεμβρίου κοινοτική Οδηγία για τον περιορισμό των υπεργολάβων που αποτελούν έναν από τους λόγους υποβάθμισης των συνθηκών εργασίας και υπο-αναφοράς των δυστυχημάτων στην Ευρώπη εξέφρασε η Γαλλίδα ευρωβουλευτής της Αριστεράς και συντονίστρια της Επιτροπής Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL), Λεϊλά Σαΐμπι.
«Η εργολαβία μπορεί να περιλαμβάνει πέντε, έξι, επτά ή πολλές διαφορετικές υπεργολαβίες (…) Δεν μπορείς να έχεις υπεργολαβία στην καθαριότητα ενός ξενοδοχείου» σημείωσε, υποστηρίζοντας πως αυτό το φαινόμενο και η «πλατφορμοποίηση» στην αγορά εργασίας έχουν διαβρώσει την αποτελεσματικότητα της προστασίας από την Οδηγία – Πλαίσιο του 1989 για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία.
Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του SUMAR στην Ισπανία, Βερόνικα Μαρτίνεθ Μπαρμπέρο, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να ενισχύσει την προληπτική προστασία των εργαζομένων, αν θέλει να μειώσει τα εργατικά ατυχήματα και τους νέους κινδύνους που απορρέουν από την κλιματική αλλαγή, την ψηφιοποίηση και τις σύγχρονες μορφές οργάνωσης της εργασίας. Εφερε ως παράδειγμα το ισπανικό μοντέλο υποχρεωτικών μέτρων σε ακραίες θερμοκρασίες, χάρη στο οποίο πέρσι οι αρχές της Βαλένθια παρείχαν καταφύγιο για 35.000 εργαζόμενους εν μέσω καύσωνα.
Υποχώρηση στην Ε.Ε.
Την αντιμετώπιση της εργασίας ως επαχθές κόστος αντί για βασική παραγωγική δύναμη στην Ευρώπη και τη σύνδεση των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων με τις επιδιώξεις των εργοδοτών για υπέρβαση του συμβατικού ωραρίου με σκοπό την κερδοφορία, ανέδειξε ο ομότιμος καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Γιάννης Κουζής. «Γνωρίζουμε από το παρελθόν ότι οι διάφορες μέθοδοι λειτουργίας των επιχειρήσεων με τους προσωπικούς ατομικούς στόχους έχουν οδηγήσει πάρα πολλές φορές σε φαινόμενα αποκτήνωσης του εργαζόμενου, όπως είναι τα φαινόμενα μαζικών αυτοκτονιών στη France Telecom πριν από 20 χρόνια στη Γαλλία, και όχι μόνο» είπε στην ομιλία του.
Εξήγησε πως επισφαλής εργασία είναι σήμερα και η αποκαλούμενη σταθερή απασχόληση γιατί, σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο, έχουμε μια συνεχή πολιτική διευκόλυνσης των απολύσεων, που σχετίζονται σε σημαντικό βαθμό με την ψυχική υγεία. Οπως είπε, όλες οι συγκριτικές έρευνες δείχνουν ότι την τελευταία δεκαπενταετία η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη επιδείνωση συνολικά των εργασιακών συνθηκών μέσα στην Ε.Ε.
Ο ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του ΕΚΠΑ, Δημήτρης Πλουμπίδης, τόνισε τη σημασία της ψυχικής υγείας στους χώρους εργασίας. Ανέφερε ότι οι πολλαπλές πιέσεις στους χώρους εργασίας επηρεάζουν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των εργαζομένων και επισήμανε την ανάγκη για προαγωγή της ψυχικής υγείας μέσα από ευαισθητοποιημένες κυβερνητικές πολιτικές και κανόνες. Σημείωσε ότι «το πιο επικίνδυνο για τη διατήρηση των θεσμοθετημένων δικαιωμάτων είναι η καθημερινή αθόρυβη υποτίμησή τους» και παρατήρησε ότι «αποκλείονται όλο και περισσότερο τα πολιτικά επικίνδυνα συνδικάτα», γεγονός που υπονομεύει τη δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής των εργαζομένων.
Παραβίαση του χρόνου εργασίας
Την ανάγκη επανασύστασης ισχυρών θεσμών και κανόνων σε διεθνική, διηπειρωτική και παγκόσμια έκταση, οι οποίοι θα προστατεύουν τα εργατικά δικαιώματα, την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων, τόνισε ο Τάσος Πετρόπουλος, εργατολόγος και πρώην υφυπουργός Εργασίας. Επισήμανε ότι η κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας 155 από τη χώρα μας με τον Ν.5239/2025, ταυτόχρονα με την καθιέρωση της εργασίας έως και 13 ώρες ημερησίως, δημιουργεί ένα ειρωνικό πλαίσιο ασυμβατότητας με τις διεθνείς αρχές για την υγιεινή και την ασφάλεια στην εργασία.
Νωρίτερα, η Μαρίλη Μέξη από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) υπογράμμισε πως πρέπει να επανεξεταστούν τα διεθνή πρότυπα σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά, φέρνοντας ως παράδειγμα τις συστηματικές παραβιάσεις της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τον χρόνο εργασίας κυρίως μέσω των μορφών μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων πολύ λίγων ή μηδενικών ωρών, όπου ο εργαζόμενος καλείται συχνά με άτυπο τρόπο να καλύψει επιπλέον ώρες.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης Ελληνες συνδικαλιστές, η Ισπανίδα υπουργός Εργασίας, Γιολάντα Ντίας, και η πρόεδρος της EMPL, Λι Αντερσον, ανέδειξαν στους χαιρετισμούς τους τους μεγάλους κινδύνους από την απελευθέρωση της ευελιξίας και της επισφάλειας αντί για την ενίσχυση των ελέγχων και της εκπαίδευσης σε θέματα υγείας και ασφάλειας.
Μηνύματα ενότητας
Ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, στην παρέμβασή του τόνισε την ανάγκη για ένα εθνικό σχέδιο πρόληψης των ατυχημάτων και για νομική, ψυχολογική και οικονομική υποστήριξη των θυμάτων, ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος και ο Κώστας Αρβανίτης έστειλαν μηνύματα ενότητας. «Να δυναμώσουμε τις προοδευτικές δημοκρατικές συνεργασίες» πρότεινε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., φέρνοντας ως παραδείγματα ενότητας τα ζητήματα της εργασίας, του περιβάλλοντος και της ειρήνης.
«Να κάνουμε πολλά βήματα πίσω για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή» πρότεινε ο οικοδεσπότης της εκδήλωσης, Κώστας Αρβανίτης, προσθέτοντας πως η σημερινή υποχώρηση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι τόσο μεγάλη «που δεν χωράει ο εγωισμός του “εμείς τα λέγαμε”» και πως η εργασιακή πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2025 είναι «πολιτική επιλογή της Δεξιάς και της αντίληψής της για το πώς παράγουμε πλούτο και πώς αυτοί διανέμουν τον πλούτο».
«Για να φτάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δεν περιγράφω κάποια επανάσταση, θα έπρεπε το μερίδιο των μισθών να είναι αυξημένο περίπου κατά 30 δισ. και το μερίδιο των κερδών να είναι μειωμένο κατά 20 δισ. Αρα με αυτήν την έννοια χρειαζόμαστε μία πολιτική ξανά, η οποία θα ξέρει με ποιους θέλει να πάει και ποιους θέλει να αφήσει» σημείωσε ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Νάσος Ηλιόπουλος.
.jpg)
