ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Λένα Κυριακίδη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Με υψηλούς τόνους και κύριο αίτημα την απόσυρση του νομοσχεδίου για τον χρόνο εργασίας ξεκίνησε η επεξεργασία του χθες στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων κατά την οποία ειδικοί αγορητές ανέλυσαν πώς τα κεντρικά άρθρα θα εντείνουν την εργασιακή απορρύθμιση και θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη εξάντληση το ανθρώπινο δυναμικό διακινδυνεύοντας ακόμα περισσότερο την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.

ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας ζήτησαν μάταια, όπως αναμενόταν, να σταματήσει η συζήτηση και να αρχίσει η διαδικασία από μηδενική βάση. Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα εξέθεσαν τις υποκριτικές διακηρύξεις περί ενίσχυσης των εργασιακών δικαιωμάτων και τη συνέχιση της αντεργατικής κυβερνητικής πολιτικής επικρίνοντας με σφοδρότητα τις ρυθμίσεις για το 13ωρο, για εργαζόμενους-λάστιχο σε εβδομαδιαία βάση, την εισαγωγή υπερωριών στην εκ περιτροπής εργασία και τις συμβάσεις διήμερης απασχόλησης.

Με άλματα λογικής η Νίκη Κεραμέως υπεραμύνθηκε των οπισθοδρομικών διατάξεων του σχεδίου νόμου ισχυριζόμενη ότι αυτό θα αυξήσει τις «ευκαιρίες απασχόλησης εξασφαλίζοντας μια καλύτερη επαγγελματική καθημερινότητα για εργαζόμενους και για επιχειρήσεις με περαιτέρω βελτίωση και εκσυγχρονισμό των εργασιακών συνθηκών ώστε να ανταποκριθούμε στις νέες ανάγκες, με ιδιαίτερη έμφαση, θα έλεγα, στη συμφιλίωση προσωπικής και επαγγελματικής ζωής».

Παρά τις επουσιώδεις αλλαγές στο κατατεθέν κείμενο η υπουργός έκανε λόγο για ενσωμάτωση 45 προτάσεων από πολίτες και κοινωνικούς εταίρους και απόρησε γιατί η κριτική επικεντρώνεται στα άρθρα 6 και 7 σχετικά με τη δυνατότητα 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη μέχρι 37,5 μέρες ετησίως και γιατί δεν επικροτείται, μεταξύ άλλων, η δυνατότητα τετραήμερης εργασίας όλο τον χρόνο αντί το εξάμηνο, όπως μέχρι σήμερα, με αμετάβλητο το ανώτατο όριο της υπερωριακής απασχόλησης.

Μόνο που με τον νόμο Χατζηδάκη θεσπίστηκε η δυνατότητα για 13ωρο σε δύο εργοδότες, με τον νόμο Γεωργιάδη καταργήθηκε η υποχρέωση περί συμφωνίας του εργαζόμενου ή του σωματείου για εφαρμογή του συστήματος της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και με τον νόμο Βρούτση η υποχρέωση αιτιολόγησης της απόλυσης. Μόνο που η αύξηση του ετήσιου ορίου υπερωριών από 120 σε 150 ώρες το 2021 μείωσε ουσιαστικά το κόστος των υπερωριών, καθώς οι 30 ώρες αμείβονταν με προσαύξηση 60% ως παράνομες και τώρα με 40% ως νόμιμες.

Πυρ ομαδόν

«Εσείς είστε αυτοί οι οποίοι έχετε φέρει ευελιξία χωρίς όρια, εργασία χωρίς ασφάλεια και χωρίς καμία απολύτως αξιοπρέπεια», είπε απευθυνόμενος στους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Παύλος Χρηστίδης, τονίζοντας ότι ο εργαζόμενος στερείται οποιαδήποτε διαπραγματευτική δύναμη. Ο ίδιος έκανε λόγο για την επιτομή του μοντέλου Μητσοτάκη σχετικά με τη «μείωση του κόστους και την υποβάθμιση του ανθρώπου» και για το άκρον άωτον της εργασιακής επισφάλειας και των καταχρηστικών πρακτικών εις βάρος των εργαζόμενων σε μια χώρα με τη χειρότερη θέση στην ποιότητα του χρόνου δουλειάς, με τους πιο σκληρά εργαζόμενους και με μισθούς από τους πιο χαμηλούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ο τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Γιώργος Γαβρήλος, τόνισε ότι η Ν.Δ. δημιουργεί έναν μηχανισμό ώστε οι ασύδοτοι εργοδότες να κλέβουν τις υπερωρίες των εργαζόμενων και ότι σφίγγει κι άλλο τη «θηλιά στον κόσμο της εργασίας» στο πλαίσιο μιας πολιτικής για τη λεηλασία του κόσμου της εργασίας, υπέρ των λίγων και ισχυρών της χώρας. Και κατηγόρησε την κυβέρνηση πως αποδομεί το εργατικό δίκαιο, ατομικό και συλλογικό, με νομοθετικό έργο που ακόμη και η τρόικα τα χρόνια των μνημονίων δεν είχε τολμήσει να εισαγάγει, εισήγαγε τις συμβάσεις κατά παραγγελία και μηδενικών ωρών, κατήργησε το πενθήμερο φέρνοντας την εξαήμερη εργασία, ποινικοποίησε τη συνδικαλιστική δράση και ιδιωτικοποίησε την επικουρική ασφάλιση βάζοντας «βόμβα» στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος.

«Γυρίζετε 140 χρόνια πίσω τη ζωή των εργατικών λαϊκών οικογενειών… Η ζωή της οικογένειας οργανώνεται με βάση το σταθερό ημερήσιο 8ωρο… Οι 13 ώρες την ημέρα θα είναι υποχρεωτικές. Γιατί τι λέτε μέσα στο άρθρο, ότι είναι συνάρτηση με το άρθρο 12 του Κώδικα εργατικού δικαίου και αναφέρει ότι η άρνηση δεν μπορεί να είναι αντίθετη με την “καλή πίστη”», τόνισε ο αγορητής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης, προσθέτοντας τα εξής: «Ισχυρίζεστε ότι η προτεραιότητά σας είναι το δημογραφικό πρόβλημα. Ενώ η πολιτική σας είναι αυτή που δημιουργεί τους όρους για να το διατηρείτε και να το οξύνετε. Οταν με τη μείωση του ελεύθερου χρόνου μειώνετε ακόμα και την επαφή των ανθρώπων μεταξύ τους. Εσείς τους οδηγείτε σε δεύτερη και τρίτη δουλειά. Το 1886, κυρία Κεραμέως, οι εργάτες στο Σικάγο είχαν ένα τραγούδι για το οκτάωρο. Τι λέγανε; Θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Βαρεθήκαμε να μοχθούμε τα χαράματα».

Παραθυράκια

Η Εφη Αχτσιόγλου από τη Νέα Αριστερά επισήμανε ότι εάν μια επιχείρηση λάβει από το υπουργείο Εργασίας άδεια, μπορεί να ξεπεράσει το 13ωρο 37,5 ημέρες τον χρόνο. Επίσης, υποστήριξε πως στόχος της κυβερνητικής πολιτικής αποτελεί η «μεγαλύτερη κερδοφορία, κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων, στη λογική ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα διαχυθεί σε όλους, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται ποτέ». Απόδειξη ότι «μέσα σε έξι χρόνια, τα κέρδη 100 εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο της Ελλάδας έχουν υπερπενταπλασιαστεί», ενώ ο μέσος πραγματικός μισθός έχει μειωθεί.

Τέλος, ο ειδικός αγορητής της Πλεύσης Ελευθερίας, Σπύρος Μπιμπίλας, ζήτησε να καταργηθεί το σύστημα διευθέτησης του χρόνου εργασίας, που αποτελεί εργαλείο της εκμετάλλευσης. «Πρόκειται για πολιτική εξαναγκασμού των ανθρώπων να δουλεύουν σε δύο και τρεις δουλειές για να επιβιώσουν. Το παρουσιάζουν ως ελεύθερη επιλογή. Αλλά δεν υπάρχει ελευθερία όταν το ψυγείο είναι άδειο, όταν πρέπει να αποφασίσεις αν θα πληρώσεις το ρεύμα ή τα φάρμακα του παιδιού. Αυτή λοιπόν είναι η εικόνα της ευελιξίας. Εργαζόμενοι που αποκοιμιούνται μέσα στα λεωφορεία, ύστερα από διπλές βάρδιες, νοσηλεύτριες που καλούνται να δουλέψουν 16 συνεχόμενες ώρες, οδηγοί ντελίβερι που κάνουν 70 παραδόσεις τη μέρα χωρίς ασφάλιση, νέοι που φεύγουν στο εξωτερικό, γιατί εδώ δεν μπορούν να ζήσουν με αυτές τις συνθήκες».