ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Πάνος Κοσμάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αν μη τι άλλο, οι Αγορές (με άλφα κεφαλαίο για να λογίζονται σαν ιστορικό υποκείμενο) ξέρουν πότε να «πάρουν μπρος». Ξέρουν επίσης να συντονίζονται – υποτίθεται γιατί έχουν τα ίδια δεδομένα επί των οποίων εκτιμούν και τοποθετούνται. Ωστόσο, ο συντονισμός γίνεται με ακρίβεια… ημέρας.

Οτι οι καιρικές συνθήκες θα επιδεινωθούν κάπου στο τελευταίο 10ήμερο του έτους ήταν γνωστό από τις μετεωρολογικές προβλέψεις. Επίσης ότι μέσα στον Δεκέμβριο θα λήξει η προθεσμία για τη μεταφορά στην κεντρική και δυτική Ευρώπη ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ουκρανίας. Ωστόσο η ώρα για να πυροδοτηθεί –βάσει εκτιμήσεων που «διαβάζουν βουλωμένο γράμμα»– ο νέος κύκλος κερδοσκοπίας ήρθε μόλις τις τελευταίες μέρες. Και επειδή όλα ξεκινούν από τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, έχουμε:

● Το αμερικανικό φυσικό αέριο κατέγραψε άνοδο 5,49% χθες, το βρετανικό 6,03% και το «ευρωπαϊκό» TTF στο χρηματιστήριο του Αμστερνταμ 5,86%. Οπως παρατηρούμε, ο συντονισμός στην άνοδο δεν αφορά μόνο τις μέρες (προχθές Τετάρτη και χθες Πέμπτη), αλλά και το ύψος της ανόδου: σε τέτοιες περιπτώσεις οι κερδοσκόποι δεν «επιτρέπεται» να κερδοσκοπούν και μεταξύ τους…

● Η άνοδος στηρίχτηκε επίσης από ακόμη έναν συγκυριακό παράγοντα: τα στοιχεία για την αμερικανική οικονομία, που δείχνουν ότι πάει καλύτερα από τις προβλέψεις, άρα προοιωνίζεται αύξηση της ζήτησης ενεργειακών προϊόντων.

● Οι λόγοι που «επιχειρηματολογούν» υπέρ της ανόδου δεν φαίνεται να αντισταθμίζονται από το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε αντίθετος με την αναστολή των αδειών εξαγωγής αμερικανικού υγροποιημένου αερίου – σε αντίθεση με την πολιτική τού εν ενεργεία ακόμη προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Κατά τα άλλα, τα επιμέρους στοιχεία δεν αλλάζουν την ενιαία δυναμική των αυξήσεων στις δύο όχθες του Ατλαντικού. Για παράδειγμα, τα πιο πρόσφατα στοιχεία στις ΗΠΑ για την εγχώρια κατανάλωση φυσικού αερίου μιλούν για νέο ρεκόρ το 2024, σε μεγάλο βαθμό λόγω της υψηλότερης ζήτησης από τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Στην Ευρώπη, μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας συνάπτουν συμφωνίες LNG με την ADNOC των ΗΑΕ, ενώ η παραγωγή-ρεκόρ αιολικής ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου επέτρεψε τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας στην ήπειρο. Αυτό συνέβη επειδή ισχυροί άνεμοι στα μέσα Δεκεμβρίου ανέβασαν την παραγωγή αιολικής ενέργειας στο Ηνωμένο Βασίλειο σε υψηλά επίπεδα-ρεκόρ τις τελευταίες ημέρες, επιτρέποντας στο Ηνωμένο Βασίλειο να εξάγει για λίγο ισχύ στη Γαλλία.

Αν οι τιμές του φυσικού αερίου καθορίζονται στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος καθορίζονται από τις τιμές του φυσικού αερίου – πλην ελάχιστων ευρωπαϊκών χωρών (όπως η Ισπανία) που αποφάσισαν να εξέλθουν από αυτόν τον μηχανισμό καθορισμού των τιμών. Οπως, δυστυχώς, έπρεπε να αναμένεται, η ελληνική κυβέρνηση δεν υιοθέτησε τέτοιες πολιτικές…

Ετσι, ήδη το διατρέξαν διάστημα από τις αρχές Δεκεμβρίου οι τιμές χονδρικής της μεγαβατώρας είναι ήδη μεσοσταθμικά υψηλότερες από τις αντίστοιχες του Νοεμβρίου. Η σχεδόν προδιαγεγραμμένη περαιτέρω αύξηση των τιμών φυσικού αερίου, επομένως και χονδρικών τιμών ηλεκτρικού ρεύματος, για το υπόλοιπο του Δεκεμβρίου προετοιμάζει νέες αυξήσεις στα τιμολόγια ρεύματος από 1/1/2025.

Εν όψει αυτού, οι εταιρείες διαφημίζουν συντονισμένα τα… σταθερά τιμολόγια. Παρότι μοιάζει αντιφατικό με την προοπτική αύξησης των τιμών, στην πραγματικότητα δεν είναι. Τα σταθερά τιμολόγια ξεκίνησαν 12μηνα, στη συνέχεια έγιναν (συντονισμένα από όλους τους παρόχους) 6μηνα και τώρα υπάρχουν και μικρότερης διάρκειας. Ωστόσο, τα μισά από αυτά έχουν καταργηθεί, κάποια εξ αυτών έχουν υψηλότερο πάγιο, κάποια είναι σταθερά για μερικούς μήνες και ύστερα μετατρέπονται σε κυμαινόμενα και τέλος, για να γλιτώσει ο καταναλωτής μεγάλες αυξήσεις στις περιόδους μεγάλης αύξησης των τιμών δεσμεύεται και χάνει ευκαιρίες να επωφεληθεί από χαμηλές τιμές όταν οι τιμές πέσουν.

Το σίγουρο είναι ότι οι πάροχοι ηλεκτρικού ρεύματος είναι πλέον πολύ καλά εκπαιδευμένοι στην «επιστημονική» απόσπαση του υψηλότερου κέρδους οργανώνοντας μεθοδικά την τιμολογιακή τους πολιτική τόσο στις περιόδους «κοιλιάς» όσο και στις περιόδους αύξησης των τιμών «παίζοντας» με τα… χρώματα των τιμολογίων, ενώ οι καταναλωτές (θα) έχουν πάντα πολύ λιγότερα δεδομένα για να κρίνουν κάθε φορά τι είναι το πλέον συμφέρον γι’ αυτούς – μια άνιση σχέση που λειτουργεί σε κάθε περίπτωση εις βάρος τους.