Πιέσεις για χαλάρωση των όρων ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών

Χαλάρωση των όρων που συμφωνήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, στο πλαίσιο του τρίτου πακέτου διάσωσης για την εκταμίευση ποσού μέχρι 15 δισ. ευρώ για τις ελληνικές τράπεζες, επιδιώκει η ΕΚΤ.

Σύμφωνα με το γερμανικό οικονομικό περιοδικό Wirtschaftswoche, στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, άσκησε πιέσεις για να δοθούν τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών μέχρι τις 15 Νοεμβρίου και όχι μετά την πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος από τους δανειστές.

Σύμφωνα με την αρθρογράφο, που επικαλείται συμμετέχοντες στο συμβούλιο υπουργών, η ΕΚΤ δεν θέλει να επιμείνει στις ριζικές μεταρρυθμίσεις που έχουν τεθεί ως προϋπόθεση για να δοθούν τα χρήματα για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών (π.χ. νέο ασφαλιστικό), αλλά εμφανίζεται ικανοποιημένη και με μεταρρυθμίσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως η σύσταση ταμείου διάσωσης για τις ελληνικές τράπεζες και η στρατηγική εταιρικής διακυβέρνησης των τραπεζών.

Η πρόταση-πρόθεση της ΕΚΤ προκαλεί την έντονη αντίδραση πολλών κρατών-μελών – κυρίως του γερμανικού «άρματος», ωστόσο στις Βρυξέλλες εκτιμούν ότι ο Ντράγκι θα επιβάλει τις απόψεις του, καθώς το χρονοδιάγραμμα είναι δύσκολο να τηρηθεί.

Η πρώτη επίσημη αξιολόγηση των μεταρρυθμίσεων δεν φαίνεται να μπορεί να γίνει μέσα στον Νοέμβριο.

«Ο Δεκέμβριος είναι ο πιο ρεαλιστικός μήνας» αναφέρθηκε στο Eurogroup. Σε περίπτωση που οι ελληνικές τράπεζες πάρουν χρήματα μόνο μετά την αξιολόγηση, τότε ο στόχος της ανακεφαλαιοποίησης μέχρι το τέλος του χρόνου ίσως να μην μπορεί να επιτευχθεί.

Κύκλοι του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών σημείωναν στην Deutsche Welle ότι πρέπει πρώτα να ολοκληρωθεί επιτυχώς η αξιολόγηση (review) και μετά να εκταμιευθούν τα ποσά για την ανακεφαλαιοποίηση.

Πάντως, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου IFO, Χανς-Βέρνερ Ζιν, ο οποίος πιστεύει ότι ούτε η Ελλάδα αλλά ούτε και η Πορτογαλία είναι σε θέση να ελέγξουν το χρέος τους, προτείνει διαγραφή χρέους και για τις δύο χώρες και αναγκαστική εισφορά από τους εύπορους πολίτες στις χώρες της νότιας Ευρώπης που μαστίζονται από την κρίση.