Οριστική λύση στη μεγάλη αδικία που υφίσταται εδώ και 18 χρόνια ένας ταλαιπωρημένος εργαζόμενος, καταμετρητής ύδρευσης στα χωριά του Εβρου, αναμένεται να δοθεί στις 19.10.2023 κατά την εκδίκαση αναίρεσης που έχει υποβάλει στον Αρειο Πάγο. Πρόκειται για τον Δημήτρη Γραμμενούδη, ο οποίος εργαζόταν από το 2006 με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου στη Δημοτική Επιχείρηση Βύσσας. Μετά τη συγχώνευση αυτής της επιχείρησης στη Δημοτική Επιχείρηση Ορεστιάδας, ο εργαζόμενος κατά παράβαση του ν. 3852/2010 δεν εντάχθηκε στη νέα επιχείρηση αν και ο νόμος όριζε ότι στις περιπτώσεις συγχωνεύσεων «το προσωπικό που υπηρετούσε με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, ανεξαρτήτως τρόπου πρόσληψης και δεν κατατάχθηκε σε αντίστοιχες θέσεις κατατάσσεται σε θέσεις αορίστου χρόνου με απόφαση του Δ.Σ. της επιχείρησης…».
Το 2019 η επιχείρηση ανακάλεσε την απόφαση επαναπρόσληψης και κατήγγειλε τη σύμβαση επικαλούμενη άρνηση έγκρισης του εντάλματος πληρωμής του μισθού του από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ο εργαζόμενος άσκησε προσφυγή στον Συντονιστή αποκεντρωμένης διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης. Η προσφυγή έγινε δεκτή και η απόφαση της επιχείρησης ακυρώθηκε. Το ίδιο απεφάνθη και η Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 του ν.3463/2006 στην οποία προσέφυγε η επιχείρηση κατά του εργαζόμενου. Ωστόσο η επιχείρηση επέμενε και παρά τις προηγούμενες αποφάσεις προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωσή τους. Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση ακύρωσης της επιχείρησης επικαλούμενη έλλειψη δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων.
Εν τω μεταξύ, ο Δ. Γραμμενούδης συνεχίζει να εργάζεται, αλλά χωρίς να του καταβάλλεται ο νόμιμος μισθός του. Αναγκάζεται να προσφύγει στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας ζητώντας τους μισθούς του. Το δικαστήριο κάνει δεκτή την προσφυγή του αλλά η επιχείρηση συνεχίζει να μην του καταβάλλει τους μισθούς. Επιμένει και με νέα αγωγή. Η απόφαση είναι υπέρ του. Το Μονομελές Πρωτοδικείο υποχρεώνει τη Δημοτική Επιχείρηση Ορεστιάδας να καταβάλει τους μισθούς υπερημερίας στον εργαζόμενο.
Αλλά ο εφιάλτης για τον εργαζόμενο δεν τελειώνει εκεί. Η επιχείρηση, η οποία προτιμά να πληρώνει δικηγόρους για προσφυγές, προσφεύγει ξανά, στο Μονομελές Εφετείο Κομοτηνής. Και ο Εφέτης Χρ. Χατζηκωνταντίνου αποφασίζει (αρ. Απόφασης 326/2022) ότι η σύμβαση εργασίας του εργατοτεχνίτη που προσελήφθη το 2006 είναι άκυρη ύστερα από 16 χρόνια συνεχούς εργασίας ως καταμετρητής ύδρευσης. Περιττό να σημειωθεί ότι η Επιχείρηση έσπευσε να υιοθετήσει την εφετειακή απόφαση και να παύσει να δέχεται τις υπηρεσίες του, γιατί όπως είπαν στο χωριό του είναι «παράνομος».
Πίσω από αυτόν τον απαράδεκτο χαρακτηρισμό αναδεικνύεται ο κυκεώνας που αντιμετωπίζει ένας εργαζόμενος που προφανώς δεν έχει τις κατάλληλες γνωριμίες με τις τοπικές αρχές για να υποστηρίξει το δίκιο του. Γιατί, όλοι γνωρίζουμε ότι, ειδικά στις μικρές περιοχές, η στήριξη από την τοπική εξουσία είναι το άλφα και το ωμέγα για να βρεις το δίκιο σου με τις αντεργατικές εμμονές ακόμη και μιας δημοτικής επιχείρησης.
Η μόνη ελπίδα να αντιστρέψει τον κανόνα αυτής της άδικης μεταχείρισης είναι ο Αρειος Πάγος.
-320x213.jpg)
