«Υποπτες» τροποποιήσεις για το λιμάνι Θεσσαλονίκης

Με θολούς για την ώρα στόχους αλλά με σαφή κατεύθυνση την εξυπηρέτηση των διαχειριστών του λιμανιού Θεσσαλονίκης συζητείται και σήμερα στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής η, δεύτερη στη σειρά, τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης διαχείρισης του λιμανιού της πόλης στους ιδιώτες την οποία φέρνει η κυβέρνηση της Ν.Δ. Η τροποποίηση -στο σχέδιο νόμου παραχώρησης του λιμανιού της Ηγουμενίτσας- δέχθηκε ήδη τα πυρά της αντιπολίτευσης την περασμένη Παρασκευή.

Τους φόβους εξέφρασε ρητά η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Κατερίνα Νοτοπούλου λέγοντας ότι «με το παρόν σχέδιο νόμου η κυβέρνηση προετοιμάζει νομοθετικά το έδαφος ώστε να παραχωρηθεί στη διοίκηση του ΟΛΘ η χρήση χώρων και κτιρίων που το 2018 είχαν εξαιρεθεί από την παραχώρηση».

Προετοιμασία

Εφόσον ισχύουν αυτά τότε πρόκειται ουσιαστικά για τη νομοθετική προετοιμασία υλοποίησης σχεδίων της διοίκησης του ΟΛΘ να «αποκτήσει» τη χρήση κτιρίων του πρώτου προβλήτα που έχουν εξαιρεθεί από την παραχώρηση (ν. 4522/2018) με κυριότερα το κτίριο που είχε παραχωρηθεί στη ΔΑΛ (είχαν στεγαστεί τα προηγούμενα χρόνια οι Εσωτερικές Υποθέσεις του Λιμενικού Σώματος και η Νέα Γενιά, αλλά μετά τις εκλογές του 2019 το κτίριο σταδιακά εγκαταλείφθηκε).

Κι ακόμη το κτίριο του παλιού βρεφονηπιακού σταθμού που έμεινε δυστυχώς -και για άγνωστους λόγους- αναξιοποίητο από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, ενώ ορισμένοι βλέπουν ότι υπάρχει περίπτωση να παραχωρηθεί και κάποιο από τα κτίρια που έχουν διατεθεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Θυμίζουμε ότι κατά τη διεξαγωγή των συζητήσεων για την παραχώρηση του λιμανιού υπήρξε έντονη αντίδραση της Ν.Δ. (τοπικά και κεντρικά) στην εξαίρεση κτιρίων του πρώτου προβλήτα.

«Η κυβέρνηση αντί να υιοθετεί και να διεκπεραιώνει με νομοθετήματα τα αιτήματα του ιδιωτικού ΟΛΘ», είπε η κ. Νοτοπούλου, «να τον πιέσει ώστε να υλοποιηθούν οι υποχρεωτικές επενδύσεις, όπως και να επιταχύνει την υλοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων του ελληνικού Δημοσίου».

Για την υπόθεση της πρώτης τροποποίησης της σύμβασης που αφορούσε την παράταση των υποχρεωτικών επενδύσεων (κυρίως το περιλάλητο έργο επέκτασης του 6ου προβλήτα) έχουμε ήδη αναφερθεί αναλυτικά («Εφ.Συν.», 22.9.2022, «Νομιμοποιούν τις παραβάσεις για τον ΟΛΘ»). Το θέμα είναι ότι έχουν συμπληρωθεί 5,5 χρόνια από την παραχώρηση και αντί η κυβέρνηση να πιέζει τον ΟΛΘ για την υλοποίηση των υποχρεωτικών επενδύσεων, σπεύδει να ικανοποιήσει αιτήματα που δεν συνδέονται με λιμενικές εργασίες και, πολύ περισσότερο, με τις προοπτικές ανάπτυξης του λιμένα Θεσσαλονίκης.

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει και η παράγραφος της τροποποίησης που ορίζει ότι «το ελληνικό Δημόσιο μπορεί, ανά πάσα στιγμή, […] να προβεί στην καθ’ οιονδήποτε τρόπο εκμετάλλευση των χώρων, υποδομών, ανωδομών ή κτιρίων αυτών (περιλαμβανομένων, ενδεικτικά, εκμίσθωση, παραχώρηση, υπομίσθωση, ΣΔΙΤ κ.λπ.) και στην αποκόμιση εσόδων από αυτήν», χωρίς μάλιστα να απαιτείται συναίνεση του ελληνικού Δημοσίου.

Πίσω από τα παραπάνω πολλοί είναι αυτοί που διαβλέπουν μετατροπή του πρώτου προβλήτα σε «πάρκο τραπεζοκαθισμάτων», δηλαδή σε καφετέρια, αν και άλλοι αναρωτιούνται γιατί αυτό το «προνόμιο» να το έχει μέχρι σήμερα ένα μόνο κατάστημα εστίασης -το οποίο λειτουργεί χρόνια- και όχι ένα από τα κρατικά μουσεία που υπάρχουν στο σημείο.

Οι ρυθμίσεις που εισάγει το νομοσχέδιο με την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης της ΟΛΘ Α.Ε. είναι απολύτως ευθυγραμμισμένες με την πολιτική που τα τελευταία χρόνια επιχειρεί η κυβέρνηση της Ν.Δ. με τη μείωση και κατάργηση του ρυθμιστικού και ελεγκτικού ρόλου του ελληνικού Δημοσίου στις συμβάσεις παραχώρησης.

«Φωτογραφική διάταξη»

Η γ.γ. της ΟΜΥΛΕ, Φανή Γουργούρη, μιλώντας στην «Εφ.Συν.» για την τροποποίηση σημειώνει ότι αφ’ ενός «επεκτείνει τη “fast track” έγκριση των τεχνικών μελετών σε κάθε έργο που εκτελείται από την ΟΛΘ Α.Ε.» και αφ’ ετέρου «ικανοποιεί με φωτογραφική διάταξη τα “μικροσυμφέροντα” τοπικών παραγόντων, νομιμοποιώντας τις εξωτερικές κατασκευές και τα τραπεζοκαθίσματα που λειτουργεί για παράδειγμα το café/cocktail/bar “Μουσείο Ναυταθλητισμού” με άδεια κυλικείου και στο οποίο η έννοια “μουσείο” συμπυκνώνεται στη διακόσμηση του μαγαζιού!

Μόνο που για να το κάνει αυτό αναγκάζεται να δώσει την άδεια για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων στα άλλα μουσεία και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, με κίνδυνο να χαθεί ο δημόσιος κοινόχρηστος χαρακτήρας που διασφάλιζε η πρώτη σύμβαση παραχώρησης με τον ιδιώτη».