Σαν υδροκέφαλο μωρό μοιάζει η νέα συγκεντρωτική δομή του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, στο οποίο μεταφέρονται σειρά αρμοδιοτήτων του υπουργείου Ανάπτυξης, ξηλώνοντας από τη μαρκίζα του τη δεύτερη ονομασία «και Επενδύσεων».
Η δυσαναλογία μεταξύ των δύο υπουργείων, με το πρώτο να ψηλώνει ακόμα περισσότερο αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου τη διαχείριση όλων των κοινοτικών πόρων και το δεύτερο να κονταίνει απότομα, έγινε εμφανής ήδη από τις χθεσινές τελετές παράδοσης-παραλαβής, που πραγματοποιήθηκαν διαδοχικά στην ίδια αίθουσα. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, το υπερυπουργείο θα διαχειριστεί την επόμενη τετραετία κρατικά έσοδα άνω των 250 δισ. ευρώ καθώς και πόρους 80 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ. Δηλαδή περίπου 80 δισ. τον χρόνο!
Ο νέος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης παρουσίασε αναλυτικά τους έξι βασικούς στόχους της τετραετίας, ενώ περιεκτική ήταν επίσης η τοποθέτηση του αναπληρωτή υπουργού Νίκου Παπαθανάση, ο οποίος ως υπεύθυνος Δημόσιων Επενδύσεων και Αναπτυξιακών Εργαλείων θα επιβλέπει τα έργα του ΕΣΠΑ, του Ταμείου Ανάκαμψης αλλά και τα έργα ΣΔΙΤ.
Στη δε τελετή του υπουργείου Ανάπτυξης ο νέος υπουργός Κώστας Σκρέκας ήταν σαφής, λιτός και σύντομος, δίνοντας έμφαση στις παρεμβάσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας, για τις οποίες αναμένονται σήμερα εξειδικευμένες δηλώσεις του πρωθυπουργού – στο υπουργικό συμβούλιο στις 11.00 αλλά και στην επίσκεψή του στο υπουργείο Οικονομικών στις 17.00.
Ο πρώτος στόχος για την οικονομία είναι η διατήρηση μέσου ετήσιου ρυθμού ανάπτυξης στο 3%, η οποία όπως ειπώθηκε «θα βοηθήσει να πετύχουμε τον στόχο αύξησης του μέσου μισθού κατά 25% το ίδιο διάστημα». Ας σημειωθεί ότι για φέτος ο πήχης του ρυθμού ανάπτυξης έχει ανέβει στο 2,3% (από 1,8% που ήταν η αρχική πρόβλεψη του προϋπολογισμού). Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην ανάκτηση επενδυτικής βαθμίδας τους αμέσως επόμενους μήνες, ώστε να μειωθεί το κόστος δανεισμού και να «ξεκλειδώσουν» ρευστότητα και επενδύσεις.
Δεύτερος στόχος είναι οι αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο με τη μετάβαση σε «βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης», ενίσχυση των καινοτόμων κλάδων και αύξηση των εξαγωγών.
Τρίτος, η φορολογική μεταρρύθμιση με μειώσεις συντελεστών ανάλογα με τα ταμειακά περιθώρια και τις αντοχές στον προϋπολογισμό, παράλληλα με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Τέταρτος η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος με μείωση του «κόκκινου» ιδιωτικού χρέους, πέμπτος η ταχεία αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και η επιτάχυνση των επενδυτικών έργων, καθώς τα χρονικά περιθώρια του Σχεδίου Ανάκαμψης είναι ασφυκτικά, και έκτος η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Στους άξονες της φορολογικής πολιτικής αναφέρθηκε επιγραμματικά ο αρμόδιος υφυπουργός Χάρης Θεοχάρης, προσθέτοντας επιπλέον τον στόχο για «βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών με αντιμετώπιση των ιστοριών καθημερινής τρέλας». Λακωνικός ήταν ο υφυπουργός Θάνος Πετραλιάς, αρμόδιος για τα δημοσιονομικά και την εκτέλεση του προϋπολογισμού, αναφέροντας ότι προτεραιότητα είναι «η πλήρης υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων, με την παράλληλη διατήρηση της δημοσιονομικής ισορροπίας».
Ο Κώστας Σκρέκας, ως υπουργός Ανάπτυξης, είπε ότι επιστρέφει σε «γνώριμα λημέρια», αλλά σε μια πολύ διαφορετική εποχή σε σύγκριση με το 2014 όταν βρισκόμασταν στην καρδιά της κρίσης. Είπε ότι τα μέτρα του προκατόχου του Αδωνη Γεωργιάδη, όπως το «καλάθι του νοικοκυριού», βοήθησαν στην «τιθάσευση του εισαγόμενου πληθωρισμού» και υποσχέθηκε ότι αυτά τα εργαλεία θα συνεχιστούν, χωρίς να δίνει λεπτομέρειες, παραπέμποντας στις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού. Εκτός από γενικόλογες αναφορές στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων, τη μείωση της γραφειοκρατίας και την ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας, έδωσε βάρος στην υποστήριξη της ελληνικής βιομηχανίας.
Οι υφυπουργοί Μάξιμος Σενετάκης και Αννα Μάνη-Παπαδημητρίου είπαν ότι «η αύξηση μισθών μπορεί να έρθει μόνο με αύξηση του πλούτου» και ότι «οι νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν μέσα από την ανάπτυξη και την πρόοδο».
