Κερδισμένη από την πανδημία η βιομηχανία πλαστικού στην Ελλάδα

Χαρακτηριστικά επιχειρηματικής συγκέντρωσης εμφανίζει η βιομηχανία πλαστικού στην Ελλάδα, με τις δέκα μεγαλύτερες επιχειρήσεις του κλάδου να έχουν μερίδιο 50% του τζίρου, σε σύνολο 224 εταιρειών.

Ακόμα υψηλότερη συγκέντρωση έχει ο υπο-τομέας της επεξεργασίας και διανομής πλαστικών, με μόλις 7 εταιρείες να συγκεντρώνουν το 50% του τζίρου, ενώ οι τρεις κορυφαίες της αγοράς είναι οι κύριες ωφελημένες από την περίοδο της πανδημίας, αυξάνοντας τον τζίρο τους κατά 25%, 40% και 105% αντίστοιχα.

Αυτά σημειώνονται μεταξύ άλλων στη νέα κλαδική έρευνα της εταιρείας συμβουλευτικών, φορολογικών και ελεγκτικών υπηρεσιών ΚPMG με θέμα «Το μέλλον της βιομηχανίας των πλαστικών», εστιάζοντας στην εγχώρια αγορά. Οπως αναφέρεται, η παγκόσμια ζήτηση για τα πλαστικά αυξάνεται σταθερά, με τον τζίρο της βιομηχανίας να εκτιμάται σε 585 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ ώς το 2026 αναμένεται να φτάσει τα 753 δισ. δολάρια, με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 5,2%.

Ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης για τον ελληνικό κλάδο των πλαστικών κινήθηκε στο 8,5% την πενταετία 2017-2021, ενώ το 2021 ο ρυθμός ανάπτυξης αυξήθηκε κατά 16,2% σε σύγκριση με το 2020, κυρίως χάρη στην παραγωγή υγειονομικών μέσων ατομικής προστασίας την περίοδο της πανδημίας. Τη ίδια χρονιά το μέσο ποσοστό λειτουργικού κέρδους διαμορφώθηκε στο 9,6%, ενώ ο συνολικά ο κλάδος με 2,25 δισ. ευρώ πωλήσεις ετησίως αντιπροσωπεύει λίγο περισσότερο από 1% του ΑΕΠ της Ελλάδας.

Εκτός από τις αυξημένες περιβαλλοντικές ανησυχίες για τη χρήση πλαστικού και τις αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο, η έρευνα εντοπίζει ως σημαντική πρόκληση, ειδικά για την Ελλάδα, την απουσία κατάλληλων και σύγχρονων υποδομών.

«Οι παραγωγοί των πλαστικών με γνώμονα την ευρωπαϊκή νομοθεσία, προχωρούν με αργούς ρυθμούς στις απαραίτητες δράσεις για να μειώσουν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα» σχολιάζει εκ μέρους της ΚPMG Ελλάδας ο ελεγκτής Αλέξανδρος Βελδέκης. Ο ίδιος παραδέχεται ότι για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής δεν αρκούν οι δράσεις των επιχειρήσεων, χωρίς «διαρκή εκπαίδευση, θέσπιση κινήτρων και δημιουργία υποδομών», ώστε να συμβάλλουν αποτελεσματικά οι τελικοί χρήστες – καταναλωτές.