Με μακιαβελικό σχεδιασμό και με «γκραν φινάλε» μια «τροπολογία του μεσονυκτίου» λίγο πριν κλείσει η Βουλή, η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης ολοκλήρωσαν ένα σχέδιο οικοδόμησης βαθέος κομματικού κράτους στη ΜΟΔ (Μονάδα Οργάνωσης της Διαχείρισης συγχρηματοδοτούμενων έργων).
Οι επιτελείς αυτού του βαθέος κομματικού κράτους είναι μια κάστα προϊσταμένων και διευθυντών που διαμορφώθηκε με μαζική τοποθέτηση «γαλάζιων παιδιών» και «ημετέρων» τους τελευταίους 5 μήνες – με αντικατάσταση έως και του 60%! Θύματα, οι εργαζόμενοι της ΜΟΔ, οι οποίοι είδαν το αίτημά τους για άρση των μισθολογικών ανισοτήτων να θεσμοθετείται τελικά για τους διευθυντές και προϊσταμένους και όχι για τους ίδιους!
Το βαθύ κομματικό κράτος ολοκληρώθηκε με τρεις παράλληλες και απολύτως συμπληρωματικές διαδικασίες:
● Με τη μοναδική στα χρονικά, σε έκταση και ταχύτητα ολοκλήρωσης, τοποθέτηση «ημετέρων» σε θέσεις ευθύνης σε προεκλογικό χρόνο. Αν και νόμιμο, δεν είναι ηθικό να «φυτεύονται» στη δημόσια διοίκηση οι πολιτικοί γόνοι μιας κυβέρνησης που οσονούπω τίθεται υπό την κρίση των εκλογέων και, άρα, είναι τυπικά και ουσιαστικά απερχόμενη. Παρότι καμία κυβέρνηση δεν απέφυγε τον πειρασμό για τέτοιου είδους προεκλογικό «φύτεμα», αυτή τη φορά ξεπεράστηκε κάθε όριο: άλλαξε έως και το 60% των προϊσταμένων και διευθυντών στο διάστημα των τελευταίων 5 μηνών!
Θα περίμενε κανείς ότι κάτι τέτοιο επιβάλλεται από την ανικανότητα των διευθυντών και προϊσταμένων να «τρέξουν» το ΕΣΠΑ. Ομως ουδεμία τέτοια δικαιολογία προβλήθηκε. Αντίθετα, η κυβέρνηση διαβεβαιώνει στερεότυπα ότι «στο ΕΣΠΑ πάμε πολύ καλά» – και παρ’ όλα αυτά δεν ισχύει σε αυτή την περίπτωση ότι «ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει».
Διότι, προφανώς, «ομάδα» στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι η ΜΟΔ και το Δημόσιο εν γένει, αλλά τα κομματικά «προγεφυρώματα» στη ΜΟΔ… Για να διευρυνθεί ο κύκλος των… εισβολέων της τελευταίας στιγμής, το κομματικό κράτος μετήλθε όλων των γνωστών μεθόδων: σπάσιμο Γενικών Διευθύνσεων σε δύο (για να «βολευτεί» ένας «ημέτερος» ακόμη…), δημιουργία νέων υπηρεσιών και θέσεων ευθύνης (για τον ίδιο ακριβώς λόγο), επιλογή προσώπων χωρίς καμία πρότερη διοικητική εμπειρία αλλά προφανώς με καλές κομματικές συστατικές επιστολές (επιτελικό κράτος είναι το βαθύ κομματικό κράτος), μεταφορά προσωπικού στις νέες υπηρεσίες χωρίς τις προβλεπόμενες διαδικασίες και χωρίς συναίνεση κ.λπ. κ.λπ.
● Το πάγιο αίτημα των εργαζομένων της ΜΟΔ για άρση των μισθολογικών ανισοτήτων εξαιτίας μνημονιακής ρύθμισης του 2013, που έχει αναγνωριστεί ως δίκαιο, και οι υποσχέσεις για «διευθέτησή» του επαναλαμβάνονταν ρητά όλο το τελευταίο διάστημα, τελικά εκπληρώθηκε, όχι όμως γι’ αυτούς… αλλά για τους διευθυντές και προϊσταμένους! Με προχθεσινή «τροπολογία του μεσονυκτίου», η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός ήραν τις μισθολογικές ανισότητες για διευθυντές και προϊσταμένους αλλά όχι για τους «απλούς» εργαζομένους της ΜΟΔ!
Για τους τελευταίους, προβλέπεται επίδομα εξομάλυνσης ύψους 300 ευρώ το οποίο, για να δοθεί, προϋποθέτει την έκδοση ΚΥΑ (Κοινής Υπουργικής Απόφασης) η οποία μετατίθεται για μετεκλογικό χρόνο. Οι παλαιότεροι εργαζόμενοι της ΜΟΔ θυμούνται ότι και το 2009 είχε θεσμοθετηθεί επίδομα 500 ευρώ με την ίδια διαδικασία, αλλά η σχετική ΚΥΑ δεν εκδόθηκε ποτέ…
● Για να υπάρχει αίσθηση του μέτρου, με τη μισθολογική εξίσωση οι προϊστάμενοι και διευθυντές θα δουν τον μισθό τους να αυξάνεται τουλάχιστον κατά 1.000 ευρώ. Ωστόσο, δεν είναι το μόνο «μπόνους» που η κυβέρνηση τους δίνει. Πρόσφατα, προώθησε ένα νέο πειθαρχικό, με το οποίο αποκτούν αυξημένες εξουσίες καταλογισμού πειθαρχικών ποινών στους εργαζομένους-υφισταμένους τους, αλλά και το δικαίωμα για το ύψος του μπόνους (μέχρι και 15%) με βάση το δικαίωμα που έχουν να τους αξιολογούν. Ετσι, το διευθυντικό στρώμα των «ημετέρων» προικίζεται όχι μόνο με υλικές απολαβές αλλά και με υπερεξουσίες έναντι των εργαζομένων.
Το μήνυμα είναι σαφές και πολυσήμαντο: Το κράτος είμαστε εμείς, στο Δημόσιο επιβραβεύονται οι ημέτεροι και οι έχοντες «μπάρμπα στην (κομματική) Κορώνη» και όχι οι εργαζόμενοι. Το κομματικό επιμύθιο; «Ετσι γίνονται οι δουλειές», κι όχι με αγωνιστικές κινητοποιήσεις, όπως αυτές των εργαζομένων της ΜΟΔ όλο το τελευταίο διάστημα. Ωστόσο, ούτε το ΕΣΠΑ μπορεί να «τρέξει» χωρίς τους εργαζομένους και μόνο με τους κομματικά αξιολογημένους της νέας διευθυντικής κάστας ούτε οι αγώνες είναι ατελέσφοροι ούτε οι εκλογές έχουν ακόμη καταργηθεί…
