Σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης υπογραμμίζουν ξανά και ξανά την ορθότητα όλων όσοι αντιτάχθηκαν στην εκχώρηση των στρατηγικών υποδομών ενέργειας σε ιδιώτες, ο νέος ιδιοκτήτης της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ) Υποδομών, η Ιtalgas, στην οποία πέρασε το 100% της εταιρείας μετά τη διάσπασή της σε δύο κομμάτια, φαίνεται ότι θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να συμπεριφέρεται με στιλ αποικιοκράτη. Προχωρά σε απολύσεις «χωρίς σοβαρό λόγο», περιφρονεί εργαζόμενους και εργατικό δίκαιο και δείχνει να κωφεύει ακόμη κι όταν η διεύθυνση Απασχόλησης του υπουργείου Εργασίας και η Επιθεώρηση Εργασίας συστήνουν διάλογο της εταιρείας με τους εργαζόμενους.
Δεν γνωρίζουμε εάν η ιταλική εταιρεία έλκει αυτό το δικαίωμα από το υψηλό τίμημα των 733 εκατομμυρίων ευρώ που κατέβαλε για να εξαγοράσει το ένα από τα δύο κομμάτια της πρώην ΔΕΠΑ ή από τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις απουσίας εργασιακών φραγμών μετά τις εκλογές του 2019. Οποια κι αν είναι η απάντηση, το βέβαιο είναι ότι δείχνει να μην υπολογίζει ούτε το υπουργείο Εργασίας ούτε την Επιθεώρηση. Αντιθέτως, προσπαθεί να αποτινάξει από πάνω της κάθε εργαζόμενο που αγωνίζεται για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τα οποία συνδέονται με την αναγνώριση της προϋπηρεσίας του και της προσφοράς του.
Διαδοχικές συμβάσεις
Στις 31.1.2023 η εταιρεία προχώρησε στην αναίτια και αιφνιδιαστική απόλυση δύο διευθυντικών στελεχών με βαριά βιογραφικά, τιμωρώντας τα γιατί διεκδίκησαν δικαστικά να σταματήσει επιτέλους ο μύθος των εργολαβικών που με διαδοχικές ανανεώσεις των συμβάσεων καλύπτουν μόνιμες και διαρκείς ανάγκες της επιχείρησης. Εξαίρεση, αλλά υπαρκτή, οι δύο εργαζόμενοι δεν ήταν μόνο διευθυντικά στελέχη με μεγάλη εμπειρία στα ενεργειακά, αλλά και στελέχη του σωματείου τους, αντιπρόεδρος ο ένας, γενικός γραμματέας ο δεύτερος.
«Δεν τίθεται θέμα πολιτικής εκδίωξης, διότι μαζί με μας απέλυσαν και άλλους εργαζόμενους που είχαν προσληφθεί επί Σκρέκα και Χατζηδάκη, σύνολο εφτά» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο ένας εκ των δύο, ο Φώτης Σγουρίδης, ο οποίος εργαζόταν στη ΔΕΠΑ επί 26 συναπτά χρόνια χωρίς διακοπή ούτε μίας μέρας. «Η απόλυσή μας έχει όλα τα στοιχεία της εκδίκησης, γιατί διεκδικήσαμε δικαστικά την αναγνώριση της προϋπηρεσίας μας. Μιας προϋπηρεσίας η οποία φαινομενικά καλυπτόταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, αλλά ουσιαστικά κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες της επιχείρησης».
Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά την απόλυση των δύο στελεχών που ταυτοχρόνως είχαν αναπτύξει σημαντική συνδικαλιστική δράση η εταιρεία προσέλαβε στη θέση τους δύο υφισταμένους τους μετατρέποντας τις συμβάσεις τους σε αορίστου.
«Η κοινοτική και η ελληνική νομοθεσία είναι ξεκάθαρη ως προς τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Οταν έχουμε εργασία για 36 μήνες συνεχόμενους συν μία ημέρα, η σύμβαση μετατρέπεται αυτομάτως σε αορίστου. Οι δύο εργαζόμενοι τους οποίους εκπροσωπώ δεν είχαν ούτε μία ημέρα διακοπή. Ο ένας εργάζεται από το 2004 και ο άλλος από το 2010 αδιάκοπα. Και στο οργανόγραμμα της εταιρείας είναι οριοθετημένοι στις θέσεις διευθυντών» επισημαίνει στην «Εφ.Συν.» η εργατολόγος, Μαρλέν Ασημακοπούλου. Η υπόθεση είναι άκρως αποκαλυπτική για το πώς η ιταλική εταιρεία μπορεί να αποφασίζει με το έτσι θέλω τις τύχες των εργαζομένων: αποποιείται την πραγματική εργοδοτική σχέση μαζί τους χρησιμοποιώντας ως προκάλυμμα τι άλλο παρά τον εργολάβο, ακόμη και όταν εκείνος έχει παραδεχτεί ότι η ίδια η ιταλική εταιρεία τού ζήτησε να μην ανανεώσει τις συμβάσεις «ειδικά αυτών των δύο».
Είναι κατανοητή η επιμονή της Italgas. Εξαγόρασε μία εταιρεία με το 80% του προσωπικού να είναι εργολαβικό. Ναι, σε μια τόσο κρίσιμη για την ασφάλεια επιχείρηση, τη ΔΕΠΑ-Υποδομών, οι 24 εργαζόμενοι είναι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μόλις 2 διευθυντές αορίστου. Εργολαβικοί με συμβάσεις που ανανεώνονται εσαεί και παρατύπως δεν μετατρέπονται σε αορίστου, κατά παράβαση ακόμη και αυτής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Ποιος την ενόχλησε; Κανείς. Μόνο οι δύο εργαζόμενοι που διεκδίκησαν δικαστικά τα δικαιώματά τους.
Επιθεώρηση Εργασίας
Οι επιθεωρητές Εργασίας είναι έμπειροι και κατά κανόνα έχουν πλήρη επίγνωση τι σημαίνει ο ρόλος και ο λόγος τους όταν όλα βυθίζονται στη σήψη και την αδιαφορία για το έργο που προσέφεραν οι απολυμένοι εργαζόμενοι στην επιχείρηση και τους συναδέλφους τους. Διαθέτουν την εμπειρία και γνωρίζουν πώς και από πού τεκμαίρεται η αναγνώριση του πραγματικού εργοδότη. Aλήθεια πόσο προσωρινός είναι ένας εργαζόμενος που δουλεύει επί 24 χρόνια στην ίδια εταιρεία;
Την Παρασκευή οι δύο εργαζόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν κατά τη διάρκεια της συνάντησης όλων των πλευρών στα γραφεία της Επιθεώρησης Εργασίας ότι ο θεσμός λειτουργεί. Δεν ξέρουμε ακόμη αν η Μπάρμπαρα Μοργκάντε, CEO της ΔΕΠΑ-Υποδομών, θα συμβάλει στην αλλαγή της νοοτροπίας που επιδεικνύει σε αυτήν την υπόθεση η εταιρεία της. Ας ελπίσουμε ότι θα επιδείξει σεβασμό στον διάλογο και στο εργατικό δίκαιο και δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να κάνει κακόβουλους συνειρμούς για την πρότερη θητεία της ως CEO στην Trenitalia, τη μητρική της εταιρείας που εξαγόρασε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Τι συμπτώσεις και αυτές!
