«Οι εργοδότες δεν θέλουν να προσλάβουν άτομα άνω των 50 ετών, ακόμη κι όταν δίνονται κίνητρα. Απομένει μόνο ο δημόσιος τομέας όπου, και εκεί, δυστυχώς οι θέσεις είναι πολύ λίγες. Το αποτέλεσμα είναι άνθρωποι με προσόντα και προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα να παραμένουν μακροχρόνια άνεργοι. Ο ΟΑΕΔ δεν προσφέρει καμία βοήθεια. Δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε entry level positions. Ούτε είναι δυνατόν όταν έχουμε εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις να αναζητούμε πλέον θέσεις εργάτη. Αν μη τι άλλο, δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε. Είναι δραματική η κατάσταση καθώς υπάρχει ηλικιακός σοβινισμός. Η σύνταξη με τους γνωστούς νόμους έχει απομακρυνθεί και αναρωτιέται κανείς: Πώς θα επιβιώσει ένας άνθρωπος αυτής της ηλικίας; Πώς θα συντηρήσει την οικογένειά του;»
Αυτό το σπαρακτικό και συνάμα ρεαλιστικό ερώτημα διατυπώθηκε από έναν πολίτη που είχε το κουράγιο να εισέλθει στο open.gov για να διατυπώσει τη γνώμη του στην «Εθνική στρατηγική για τις ενεργές πολιτικές απασχόλησης» που αναρτήθηκε από το υπουργείο Εργασίας σε δημόσια διαβούλευση από τις 13 έως και τις 28 Ιουλίου.
Το ερώτημα απηχεί, όμως, και την απόσταση που συνεχίζει να υφίσταται ανάμεσα στα μεγάλα λόγια για ενίσχυση της απασχόλησης με ποιοτικές θέσεις εργασίας και πολυδάπανα προγράμματα με βασικό στόχο τη διατήρηση του επιδοματικού χαρακτήρα των προγραμμάτων κατάρτισης.
Μια ημέρα πριν ολοκληρωθεί η διαβούλευση της εθνικής στρατηγικής για την απασχόληση, την Τετάρτη 27 Ιουλίου το υπουργείο Εργασίας θέτει σε λειτουργία την ηλεκτρονική πλατφόρμα μέσω της οποίας θα μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις 80.000 άνεργοι για να συμμετέχουν σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης.
Υποτίθεται ότι πρόκειται για την πρώτη μαγιά από τα νέα και προβαλλόμενα ως καινοτόμα προγράμματα που στοχεύουν στην επιμόρφωση ανέργων σε ψηφιακές δεξιότητες καθώς και σε ειδικότητες της «πράσινης» οικονομίας. Ανάμεσα σε αυτούς θα είναι ενδεχομένως και εκατοντάδες ή και χιλιάδες από τους ανέργους των οποίων έληξαν τα 8μηνα εργασίας στον τομέα καθαριότητας των ΟΤΑ. Τι πιστεύει το υπουργείο; Oτι όλοι αυτοί οι άνεργοι, που δεν μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους και είναι σε μέση ηλικία, θα μπουν στην πλατφόρμα για να αναζητήσουν υψηλή κατάρτιση ή θα τους είναι αρκετό κάποιο ΚΕΚ για να πάρουν το επίδομα;
Yποτίθεται ότι τα νέα προγράμματα έχουν καινοτομίες και δικλείδες ασφαλείας, ώστε να αποκλειστούν τα ρεζιλίκια του πρόσφατου παρελθόντος (όταν αποκαλύφθηκε το 2020 τυχαία ότι η ύλη των μαθημάτων δεν ήταν παρά μία κακή αντιγραφή ξένων εγχειριδίων από τον αυτόματο μεταφραστή της google) και να απαλειφθεί η κακή φήμη των ΚΕΚ και εν γένει της κατάρτισης που επί δεκαετίες απορροφούσε κοινοτικούς πόρους χωρίς σοβαρό αποτέλεσμα. Ως τέτοια δικλείδα παρουσιάζεται και η συμμετοχή 12 πανεπιστημιακών σχολών, μεταξύ αυτών και το ΕΜΠ, που μπαίνουν για πρώτη φορά στη διεκδίκηση πόρων από τα κονδύλια για την ανεργία.
Ομως, όσα κι αν είναι τα νέα στοιχεία, δεν είναι αρκετά για να μας πείσουν ότι αλλάζει η παγιωμένη αντίληψη που διέπει την κατάρτιση στη χώρα μας: η συνέχιση της επιδοματικής πολιτικής μέσω της κατάρτισης και η όσο το δυνατό πιο γρήγορη απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου ανθεκτικότητας και ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ της τρέχουσας προγραμματικής περιόδου. Η αμοιβή των «5 ευρώ για κάθε ώρα θεωρητικής κατάρτισης» θα είναι το βασικό κίνητρο και για τους ανέργους και για τους παρόχους στους οποίους θα κατανεμηθεί το ποσό των 100 εκατ. ευρώ. Ο άνεργος που θα κάνει έναν πλήρη τρίμηνο κύκλο μαθημάτων θα αποκομίσει περίπου 1.000 ευρώ, ενώ θα έχει υποχρέωση για διά ζώσης εκπαίδευση μόνο για το 35% του προγράμματος. Το υπόλοιπο 2/3 θα είναι τηλεκπαίδευση. Αλήθεια τι λέει η Αριστερά για το συγκεκριμένο πρόγραμμα και ποια εναλλακτική λύση προτείνει;
