Μια διαφορετική ανάγνωση της απόφασης του ΣτΕ για τις τριετίες από αυτήν που θεωρεί βέβαιη την επιστροφή του επιδόματος τριετιών κάνει ο Παναγιώτης Κυριακούλιας, διευθυντής ενεργητικών πολιτικών του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΙΕΑΔ), το οποίο εποπτεύεται από το υπουργείο Εργασίας.
Ο κ. Κυριακούλιας δικαίως επισημαίνει ότι επί της ουσίας «η απόφαση του ΣτΕ πετάει την μπάλα στην εξέδρα: ούτε κατοχυρώνει, ούτε επαναφέρει τις τριετίες. Απλώς απορρίπτει την αγωγή του ΣΕΒ ως μη παραδεκτή διότι αφορά ερμηνευτική εγκύκλιο και όχι διάταξη νόμου ή υπουργική απόφαση, ώστε να νομιμοποιείται να την εξετάσει επί της ουσίας. Μάλιστα λέει ότι είναι στην ευθύνη των εργοδοτών εάν θα χορηγήσουν ή όχι τις τριετίες σύμφωνα με τη νομοθεσία και ότι θα υποστούν τις τυχόν συνέπειες εφόσον δεν την εφαρμόσουν».
Υπενθυμίζοντας τα ισχύοντα στη νομοθεσία, αναφέρει ότι την εποχή των μνημονίων, επί υπουργίας Βρούτση το 2014, στον Ν. 4254/14 (παρ. 2 της ΥΠΟΠ. ΙΑ.6) προστέθηκε η πονηρή φράση (απαίτηση ΣΕΒ – Τρόικας) που συμπλήρωνε τον τότε ισχύοντα Ν. 4172/13, ο οποίος καθόριζε ότι ως κατώτατος μισθός «νοείται μία μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς». Δηλαδή κατώτατος μισθός «γυμνός» από τριετίες και επίδομα γάμου 10%. Αυτή η διάταξη δεν καταργήθηκε ποτέ, άρα εξακολουθεί και ισχύει. Αρα απαιτείται νέα και σαφής νομοθετική ρύθμιση που θα καταργεί «τη μία μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς».
