Σφίγγει ο κορσές με τα μέτρα στήριξης, καθώς το Eurogroup θα αφήσει σήμερα μικρή χαραμάδα όσον αφορά τις δαπάνες υγείας, αλλά η γενικότερη σύσταση θα είναι για όπισθεν στη χαλάρωση εν όψει της επιστροφής στους δημοσιονομικούς κανόνες από το 2023.
Για την Ελλάδα, που έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα και βρίσκεται με τις μηχανές αναμμένες για να… εκδράμει με 10ετές ομόλογο στις διεθνείς αγορές -με στόχο να ανεβάσει τη στάθμη των διαθεσίμων κατά 3,5 δισ. ευρώ ώστε να εξοφληθεί το τελευταίο γραμμάτιο ύψους 1,8 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ και να έχει παράλληλα πυρομαχικά στη μάχη κατά των επιπτώσεων της πανδημίας- η σημερινή συνεδρίαση έχει σπουδαίο ενδιαφέρον.
Αφενός γιατί είναι ανοιχτή η πολιτική διαπραγμάτευση για το εξιτήριο από την ενισχυμένη εποπτεία και η Αθήνα αυτήν την περίοδο περνάει από τις συμπληγάδες της 13ης αξιολόγησης. Αφετέρου γιατί θα πρέπει να προχωρήσουν τα σχέδια για ήπια πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2023 και ώς το 2060, τα οποία όμως προϋποθέτουν ένα καλό δίκτυο συμμάχων.
Ο Χρήστος Σταϊκούρας, που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στις συνεδριάσεις του Eurogroup και του Ecofin, θα έχει την ευκαιρία να βολιδοσκοπήσει τους ομολόγους του σε σχέση με τα δύο αυτά ζητήματα. Και μόνο η παρουσία του νέου υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Κρίστιαν Λίντνερ στην πρώτη συνεδρίαση του Eurogroup με τη νέα σύνθεσή του φτάνει για την ομάδα των οκτώ σκληρών χωρών του Βορρά και οπαδών των ατσάλινων κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας για να αποκτήσουν αίσθημα υπεροχής και να μετατραπούν σε γεράκια της λιτότητας.
Από την τοποθέτηση του Λίντνερ θα φανούν οι διαθέσεις της Γερμανίας για το πού πάει το πράγμα αλλά και για την επόμενη μέρα της Ε.Ε. Σε πρόσφατη συνέντευξή του τάχθηκε υπέρ τού να κλείσει η στρόφιγγα των παροχών, να υπάρξει δημοσιονομικό σφίξιμο με ελάχιστα περιθώρια στον προϋπολογισμό το 2022, και το 2023 να έρθουν οι κανόνες και τα φρένα στο χρέος και τα ελλείμματα.
Η Ελλάδα, με χρέος άνω του 200% του ΑΕΠ και με πρωτογενές έλλειμμα καρφωμένο στο 7,2% του ΑΕΠ στα δύο χρόνια της πανδημίας, έχει ήδη σημάνει συναγερμό στις Βρυξέλλες που θεωρούν ότι η οικονομία παραμένει ευάλωτη και πολύ εύκολα με μια αύξηση των επιτοκίων δανεισμού ή με την εφαρμογή μιας γενναιόδωρης φορολογικής πολιτικής μπορεί να μπει ξανά στο κάδρο και να βρεθεί με χρέος «μη βιώσιμο», δηλαδή με δαπάνες εξυπηρέτησης άνω του ετήσιου ορίου 15% του ΑΕΠ.
Καμπανάκι για το χρέος έχει χτυπήσει η ΤτΕ καθώς στην ενδιάμεση έκθεση επισημαίνεται η πρόσθετη επιβάρυνση από τα μέτρα για την πανδημία (37,6 δισ. ευρώ την περίοδο 2020-2022) και από τους ευρωπαϊκούς πόρους. Σύμφωνα με την έκθεση τούτα είχαν αποτέλεσμα την αναθεώρηση επί τα χείρω του βασικού σεναρίου των προβλέψεων για το συγκεκριμένο μέγεθος, καθώς ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να διαμορφωθεί το 2030 στο 138%, περίπου 27 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ υψηλότερα σε σχέση με τις προ πανδημίας εκτιμήσεις.
Παράλληλα, υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθούν τα ταμειακά διαθέσιμα σε υψηλό επίπεδο, οι ετήσιες ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες την επόμενη δεκαετία κυμαίνονται πλέον κατά μέσο όρο περίπου 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ υψηλότερα σε σχέση με τις προ πανδημίας προβλέψεις, αν και χαμηλότερες από το επίπεδο αναφοράς 15% του ΑΕΠ.
