Στα επίπεδα του 2012 οι συντάξεις ιδιωτικού τομέα και ΔΕΚΟ

Με τις 2287-2290/2015 αποφάσεις της, που δημοσιεύθηκαν σήμερα, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τις επίμαχες περικοπές των κύριων και επικουρικών συντάξεων του ιδιωτικού τομέα και των ΔΕΚΟ που έγιναν το 2012. Ταυτόχρονα, διατάσσει την επαναφορά τους στα επίπεδα του 2012.

Αντίθετα, η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου έκρινε συνταγματικές και σύμφωνες με την ΕΣΔΑ τις περικοπές των συντάξεων που έγιναν κατά τη διετία 2010-2011.

Σημειώνεται πάντως ότι οι σχετικές αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ περί αντισυνταγματικότητας των περικοπών που έγιναν το 2012, δεν έχουν αναδρομική ισχύ, αλλά ισχύουν από την ημέρα δημοσίευσής τους (σήμερα).

Αρα, δεν δικαιούνται καμία διαφορά συντάξεων για το 2012 οι συνταξιούχοι που προέρχονται από ιδιωτικό τομέα, ΔΕΚΟ, τράπεζες κ.λπ.

Χρηματικά ποσά θα επιστραφούν μόνο σε μία συνταξιούχο, που προσέφυγε στο ΣτΕ λόγω περικοπών που της έγιναν κατά το 2012, καθώς σε όσους συνταξιούχους έχουν προσφύγει μέχρι σήμερα στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας για τις περικοπές του 2012 (πρόκειται για μικρό αριθμό ατόμων).

Σύμφωνα με το ΣτΕ, όλες οι συντάξεις του ιδιωτικού τομέα πρέπει να επανέλθουν στα επίπεδα του 2012 και το κράτος πρέπει να συνδράμει τα Ταμεία για την καταβολή των επικουρικών συντάξεων, εάν αυτά δεν έχουν κεφάλαια, παρά τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος που νομοθετήθηκε το 2010.

Το σκεπτικό

Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Ολομέλειας, οι περικοπές των συντάξεων που έγιναν το 2012 προσκρούουν σε συνταγματικές αρχές όπως της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη και σε άλλες επιταγές άρθρων του Συντάγματος, όπως είναι τα άρθρα 2, 4, 22, 25, 106 κ.λπ.

Επίσης, όπως προκύπτει από το ογκωδέστατο σκεπτικό της Ολομέλειας του ΣτΕ, πριν από τις περικοπές που έγιναν το 2012 δεν προηγήθηκε επιστημονική μελέτη (από την πλευρά του κράτους) για τις επιπτώσεις που αυτές θα έχουν στο βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων, αλλά και για την αναγκαιότητά τους.

Ακόμη υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, ότι «παρεκκλίσεις ως προς την αναγκαιότητα της υπάρξεως ή ως προς το περιεχόμενο της επίμαχης μελέτης θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, όπως είναι όταν συντρέχει άμεση απειλή κατάρρευσης της οικονομίας της χώρας και τα συγκεκριμένα μέτρα λαμβάνονται κατεπειγόντως για την αποτροπή του κινδύνου».