ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Χριστίνα Κοψίνη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Παρά την προβλεπόμενη αύξηση της απασχόλησης το 2021 και το 2022 -εφόσον αντιμετωπιστεί η πανδημία- η παγκόσμια ανάκαμψη στην απασχόληση, τουλάχιστον μέχρι και το 2023, θα είναι ανεπαρκής και δεν θα μπορέσει να καλύψει το χάσμα που προκλήθηκε από την κρίση, εκτιμά η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO). Ταυτοχρόνως, ο στόχος για την αποτελεσματική καταπολέμηση της φτώχειας απομακρύνεται ακόμη περισσότερο και γίνεται αόριστος.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ILO για την κατάσταση και τις τάσεις της απασχόλησης παγκοσμίως, η αύξηση της απασχόλησης προβλέπεται μέσα στο 2021 να ανέλθει σε 100 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, ακολουθούμενη από άλλα 80 εκατομμύρια το 2022. Ωστόσο, δεδομένης και της αύξησης του εργατικού δυναμικού, η αύξηση προβλέπεται ότι δεν θα είναι επαρκής ούτε για τους νεοεισερχόμενους, ούτε για όλους όσοι έχασαν τη δουλειά τους μέσα στην πανδημία.

Σύμφωνα με την έκθεση, η πανδημία θα συνεχίσει να συμβάλει σε απώλειες θέσεων εργασίας 75 εκατ. το 2021, ενώ θα μειωθούν στα 23 εκατ. το 2022. «Αυτό το έλλειμμα επιδεινώνει την επισφαλή κατάσταση της αγοράς εργασίας που υπήρχε πριν από την κρίση του Covid-19. Ενώ η διαδικασία οικονομικής ανάκαμψης θα ωθήσει περισσότερα άτομα να επανέλθουν στο εργατικό δυναμικό, η έλλειψη διαθέσιμων θέσεων εργασίας θα αυξήσει την ανεργία.

Πράγματι, η παγκόσμια ανεργία αναμένεται να φτάσει τα 205 εκατομμύρια και το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να ανέλθει στο 5,7% το 2022. Εξαιρουμένης της περιόδου κρίσης Covid-19, ένα τέτοιο ποσοστό παρατηρήθηκε για τελευταία φορά το 2013» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Τη διετία 2019 και 2020 η παγκόσμια ανεργία αυξήθηκε κατά 33 εκατομμύρια, ενώ επίσης 44 εκατομμύρια άνθρωποι εντάχθηκαν στον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό (βρίσκονται εκτός της αγοράς εργασίας αλλά είτε είναι πρόθυμα να εργαστούν είτε αναζητούν εργασία).

«Χαμένη δεκαετία»

Η έκθεση σημειώνει ότι, σε αντίθεση με τις μεγάλες απώλειες εν μέσω πανδημίας, «η παγκόσμια ανεργία αυξήθηκε κατά 22 εκατομμύρια μεταξύ 2008 και 2009, ενώ το δυνητικό εργατικό δυναμικό αυξήθηκε μόνο κατά 6 εκατομμύρια την ίδια περίοδο. Η παρούσα κρίση είναι μοναδική όχι μόνο σε καθαρή κλίμακα, αλλά και στην επίδρασή της στη συμμετοχή του εργατικού δυναμικού.

Το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ανήλθε στο 58,7% παγκοσμίως το 2020 μετά από ετήσια πτώση 2,2 ποσοστιαίων μονάδων».

Επισημαίνοντας τον κίνδυνο μιας «χαμένης δεκαετίας» το ΙLO εκτιμά ότι εκτός από την ανεργία αυξήθηκε και η υποαπασχόληση, καθώς περίπου 471 εκατομμύρια εργαζόμενοι είχαν βιώσει κάποια μορφή υποαξιοποίησης του 2019.

Επίσης επικίνδυνες διαστάσεις λαμβάνει ο μεγάλος αριθμός νέων σε 24 από τις 33 χώρες (για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία) που ούτε εργάζονται, ούτε σπουδάζουν.