Η φράση «πρώτη φορά Αριστερά» βρίσκει -σχεδόν- πιστή εφαρμογή στο νομοσχέδιο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον κατώτατο μισθό, που χθες προωθήθηκε προς διαβούλευση στην ΟΚΕ. Πρόκειται ουσιαστικά για την αναμόρφωση προς το προοδευτικότερο του πιο προοδευτικού νόμου που ψήφισε ποτέ το ελληνικό Κοινοβούλιο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι νεοφιλελεύθερες εμμονές των τεχνοκρατών των δανειστών μας και των μνημονιακών ελληνικών κυβερνήσεων ξέσπασαν πάνω στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου για τις εργασιακές σχέσεις, που είχε ψηφιστεί το 1990 επί οικουμενικής κυβέρνησης.
Επίσης, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αυτή ακριβώς η άρση της προστασίας της μισθωτής απασχόλησης έφερε τη ζούγκλα στην αγορά εργασίας, κατακρήμνισε την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και έπνιξε την πραγματική οικονομία στέλνοντας χιλιάδες επιχειρηματίες στην απόγνωση με τα λουκέτα στην αγορά να διαδέχονται το ένα το άλλο.
Επανέρχεται η Διαιτησία
Εχοντας οδηγό λοιπόν τον προοδευτικότερο νόμο που ψηφίστηκε ποτέ, η ομάδα του υπουργού Εργασίας Π. Σκουρλέτη φέρνει νέες ρυθμίσεις που δημιουργούν ένα πλέγμα προστασίας που στηρίζεται στη διαπραγμάτευση μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (εργοδοτικοί φορείς και συνδικάτα εργαζομένων).
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αποκαθηλώνει την αιτία του κακού στις εργασιακές σχέσεις αποκαθιστώντας τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, επαναφέροντας τον θεσμό της Διαιτησίας, που επί υπουργίας Λοβέρδου και με φαιδρά επιχειρήματα είχε ουσιαστικά καταργηθεί (αφού έπρεπε να συμφωνήσουν και τα 2 μέρη για να κινηθεί η διαδικασία της Διαιτησίας), και καταργώντας την 6η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου του 2012 που τα κόμματα που στήριζαν την τότε κυβέρνηση Παπαδήμου (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) είχαν επιβάλει.
Κάτω από αυτά τα δεδομένα λοιπόν, το νομοσχέδιο φέρει τίτλο «Τροποποίηση διατάξεων του Νόμου 1876/1990 – Αποκατάσταση και Αναμόρφωση του πλαισίου περί Συλλογικών Διαπραγματεύσεων, Μεσολάβησης και Διαιτησίας και άλλες διατάξεις» και μέσω αυτού επίκεινται οι εξής αλλαγές:
•Ο κατώτατος μισθός επανέρχεται σταδιακά στα 751 ευρώ. Συγκεκριμένα στο πρώτο στάδιο (1/10/15) αίρονται οι μισθολογικές διακρίσεις με βάση την ηλικία των εργαζομένων και αυξάνονται οι κατώτατες αμοιβές κατά 10,91% (650 ευρώ μεικτά ο μηνιαίος μισθός για τους υπαλλήλους και 29,05 ευρώ μεικτά το ημερομίσθιο για τους εργατοτεχνίτες). Στο δεύτερο στάδιο (1/7/16) ο γενικός κατώτατος μισθός ορίζεται στα 751 ευρώ μεικτές αποδοχές για τους υπαλλήλους και το κατώτατο ημερομίσθιο στα 33,57 ευρώ για τους εργατοτεχνίτες.
•Καθιερώνεται η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας ως το μέσο διαμόρφωσης του γενικού κατώτατου μισθού.
•Ξεπαγώνουν οι τριετίες και εναπόκειται στους εργοδοτικούς και εργατικούς συνδικαλιστικούς φορείς να καθορίσουν το ύψος τους.
•Εντάσσεται η συλλογική διαπραγμάτευση σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων.
•Καταργείται ο θεσμός της ένωσης προσώπων εντός μιας επιχείρησης που υπογράφει επιχειρησιακές συμβάσεις (το 80% αυτών των συμφωνιών έφεραν τους μισθούς στα 586 ευρώ).
•Καθιερώνεται η υποχρέωση των εργοδοτικών οργανώσεων για διαπραγμάτευση, ανεξάρτητα από τη ρητή σχετική πρόβλεψη στο καταστατικό τους (για να πάψουν να κάνουν παιχνιδάκια με την οικονομία οι διοικήσεις των τραπεζών).
•Επανεισάγεται η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζομένους σε περίπτωση που κάποιος εργαζόμενος εντάσσεται σε πολλές κλαδικές συμβάσεις.
•Συνεκτιμάται η εν γένει οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων και η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων στην κρινόμενη συλλογική διαφορά στο στάδιο της μεσολάβησης και της Διαιτησίας.
•Διατηρείται η μονομερής προσφυγή στη Διαιτησία, όταν το ένα μέρος αρνείται τη μεσολάβηση ή απορρίπτει τη μεσολαβητική πρόταση.
•Διατηρείται η αρμοδιότητα της Διαιτησίας επί του συνόλου της κρινόμενης συλλογικής διαφοράς και όχι μόνο επί του βασικού μισθού, όπως καθιερώθηκε κατά την καταστροφική για τον κόσμο της εργασίας και κατ’ επέκταση για την ελληνική οικονομία θητεία του Α. Λοβέρδου στο υπουργείο Εργασίας.
•Καταργείται η αναστολή της δυνατότητας επέκτασης των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων όταν υπογράφονται από εργοδοτικές οργανώσεις που τα μέλη τους απασχολούν την πλειονότητα των εργαζόμενων στον κλάδο.
•Επαναφέρεται η πλήρης μετενέργεια των κανονιστικών όρων των συλλογικών συμβάσεων 6 μήνες μετά τη λήξη τους με δυνατότητα παράτασής της σε περίπτωση προσφυγής στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
