Μοίρασε χρησμούς και… δεσμεύσεις

Με τα συν και πλην της επίσκεψης του Πάολο Τζεντιλόνι στην Αθήνα, ξεκινά η σημερινή μέρα για την κυβέρνηση, εστιάζοντας στις τοποθετήσεις εμπρός και πίσω από τις κάμερες που έκανε ο Ευρωπαίος επίτροπος για το θέμα της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων αλλά και τα υπόλοιπα αιτήματα προς τους θεσμούς.

Η κωδικοποίηση αυτών των μηνυμάτων κρίνεται απαραίτητη για την ελληνική πλευρά, αφού εμμέσως πλην σαφώς απηχούν απόψεις των Ευρωπαίων εταίρων αναφορικά με την έκβαση των συζητήσεων για την αλλαγή χρήσης των κερδών από ANFAs και SMPs και τη μεταφορά υπερπλεονασμάτων από το ένα έτος στο επόμενο (smoothing mechanism).

Ιδανικά για την ελληνική πλευρά είναι να υπάρξει γρήγορα πρόοδος, ώστε στο Eurogroup της 16ης Μαρτίου να εγκριθεί το αίτημά της για εξαίρεση μεταναστευτικών δαπανών ύψους 200 εκατ. ευρώ από τον μεταμνημονιακό τρόπο υπολογισμού του πρωτογενούς πλεονάσματος και να εξεταστούν παράλληλα τα αιτήματα για τα ANFAs και τα SMPs και τον μηχανισμό μεταφοράς υπερπλεονασμάτων.

Ενώ ο κ. Τζεντιλόνι εμφανίστηκε υποστηρικτικός στα ελληνικά αιτήματα πιάνοντας το νήμα από το σημείο όπου το είχε αφήσει ο προκάτοχός του, Πιερ Μοσκοβισί, και είναι κάτι που μεταφράζεται ως θετικό, εν τούτοις υπήρχαν πολλά αρνητικά στις χθεσινές του δηλώσεις.

Οι γκρίζες ζώνες

Ως μείον μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι ο επίτροπος άφησε ανοιχτό τον χρόνο της απόφασης για την αλλαγή χρήσης των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα. Εδειξε μεν τον Ιούνιο και την υπουργική σύνοδο της ευρωζώνης της 11ης Ιουνίου, πλην όμως τίποτα ακόμη δεν έχει κλειδώσει επ’ αυτού του ζητήματος.

Επίσης αρνητικής κατεύθυνσης ήταν η συνέχεια που δόθηκε πάνω στο ίδιο θέμα από τον Ιταλό πρώην πρωθυπουργό, λέγοντας ότι η συζήτηση για τα ANFAs και τα SMPs τελεί υπό την αίρεση ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να υλοποιεί τις δεσμεύσεις της σε ό,τι αφορά τόσο τους δημοσιονομικούς στόχους όσο και τις μεταρρυθμίσεις.

Ενα ακόμη ζήτημα που συνδέεται με τα κέρδη των ομολόγων και για τη χώρα είναι κομβικό, ενώ για τους θεσμούς θεωρείται γκρίζα ζώνη, είναι ότι «οι αποφάσεις για τα ANFAs και τα SMPs θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερες».

Αυτό έχει δυο εξηγήσεις:

■ Η πρώτη είναι ότι αυτά τα κεφάλαια δεν θα μετρούν στο πρωτογενές πλεόνασμα. Εκτός αν αλλάξει κάτι στην πάροδο των διαπραγματεύσεων…

■ Η δεύτερη είναι ότι οι συγκεκριμένοι πόροι δεν μπορούν να κατευθυνθούν σε φοροελαφρύνσεις παρά μόνο σε αναπτυξιακούς σκοπούς. Επομένως η κυβέρνηση θα πρέπει να αναζητήσει αλλού τον δημοσιονομικό χώρο που θέλει διακαώς για να μειώσει την ειδική εισφορά αλληλεγγύης.

Να σημειωθεί ότι η 6η μεταμνημονιακή αξιολόγηση που θα ξεκινήσει τον Μάιο, εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς, θα «ξεκλειδώσει» την επόμενη δόση ANFAs και SMPs.

Συν είναι για την Αθήνα το γεγονός ότι ο Πάολο Τζεντιλόνι εμφανίστηκε θετικός ως προς το άνοιγμα της συζήτησης για τη μείωση των στόχων στα πρωτογενή πλεονάσματα που επιδιώκει η ελληνική κυβέρνηση μετά το 2021.

Ωστόσο, όπως αναγνώρισε, πρόκειται για μια διαδικασία που θέλει αρκετό χρόνο μέχρι η κυβέρνηση να φτάσει στην Ιθάκη. Η κατάρτιση του νέου Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής για την περίοδο 2021-2024 κάνει τα πράγματα αρκετά δύσκολα.

Από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας στις δημόσιες δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Πάολο Τζεντιλόνι έθεσε όλο το πλέγμα των ελληνικών διεκδικήσεων, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Συνεχίζουμε να υλοποιούμε τις δεσμεύσεις της χώρας, διεκδικούμε όμως περισσότερο δημοσιονομικό χώρο και θα δουλέψουμε δημιουργικά με τους εταίρους για να πετύχουμε τα μέγιστα αποτελέσματα».

Φεύγοντας από το υπουργείο Οικονομικών ο Ιταλός επίτροπος πήρε τον δρόμο για το μέγαρο Μαξίμου στο πλαίσιο συνάντησης με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τον επίτροπο Οικονομίας της Ε.Ε. συνάντησαν επίσης ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.

Οι τρεις άνδρες συνομίλησαν για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας καλωσόρισε την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να επανεξετάσει το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Οικονομικής Διακυβέρνησης με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης, αλλά και την προώθηση του Ευρωπαϊκού Green Deal, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι αυτή η ανάπτυξη είναι βιώσιμη και η αναγκαία μετάβαση προς την κλιματική ουδετερότητα είναι δίκαιη.