Προχωρώντας στο «ξεχαρβάλωμα» της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στην επικουρική ασφάλιση, η κυβέρνηση βγάζει τη θηλιά που είχαν περάσει οι μνημονιακές κυβερνήσεις στους συνταξιούχους.
Πρόκειται για το μέτρο μέσω του οποίου θα οδηγούμαστε στην κατάργηση της επικουρικής σύνταξης (τουλάχιστον αυτό είχε δρομολογήσει η συγκυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου).
Σύμφωνα λοιπόν με τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, η ετήσια οικονομική κατάσταση του κάθε Ταμείου θα μειώνει αυτομάτως το ποσό της σύνταξης που θα λαμβάνουν οι συνταξιούχοι. Συγκεκριμένα, το τελικό ποσό που θα λαμβάνει ένας συνταξιούχος θα προκύπτει από τα έσοδα του ασφαλιστικού ταμείου από τις εισφορές των ασφαλισμένων και για την τελική εξαγωγή της οικονομικής κατάστασης αυτά τα έσοδα θα διαιρούνται με τον αριθμό των συνταξιούχων.
Πού οδηγούσε όλο αυτό; Με δεδομένο ότι οι μισθοί θα μειώνονταν (άρα και οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, που ακολουθούν λογική ποσόστωσης επί των καταβαλλόμενων αποδοχών), αν εφαρμόζονταν οι μνημονιακές πρακτικές που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, με το μεγαλύτερο μέρος του παραγωγικού δυναμικού να βγαίνει σε καθεστώς ανεργίας ή να υποαμείβεται σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης, εύλογα προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι επικουρικές συντάξεις με τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος θα έπαιρναν τον δρόμο της απίσχνανσης, αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός της γήρανσης του πληθυσμού με αποτέλεσμα οι συνταξιούχοι να πληθαίνουν.
Η μεγάλη κατάκτηση της κυβέρνησης είναι ότι ουδείς συζητά την επέκταση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και στις κύριες συντάξεις (κάτι που είχε ήδη συμφωνήσει και δρομολογήσει ο πρώην υπουργός Γ. Βρούτσης)…
