ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr · Τζώρτζης Ρούσσος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την ώρα που οι δανειστές βλέπουν την πορεία των δημοσιονομικών και ξεσφίγγουν τον μνημονιακό κλοιό από την πραγματική οικονομία και την κοινωνία, η Τράπεζα της Ελλάδος επιμένει στο ασφαλιστικό να παίζει τα παιχνίδια μικροπολιτικής του πρώην υπουργού των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. και νυν διοικητή της, Γ. Στουρνάρα!

«Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι η μη εφαρμογή των θεσμοθετημένων περικοπών στις συντάξεις το 2019 σε συνδυασμό με την εφαρμογή των αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας οι οποίες έκριναν αντισυνταγματικές προγενέστερες περικοπές στις συντάξεις, δρουν επιβαρυντικά στην ανάλυση βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους, καθώς οδηγούν σε προς τα άνω αναθεώρηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, και αποτελούν τον σημαντικότερο δημοσιονομικό κίνδυνο μεσοπρόθεσμα», αναγράφεται σχετικά στην ενδιάμεση έκθεση της Τραπέζης της Ελλάδος για τη νομισματική πολιτική 2018.

Βέβαια αυτή η τοποθέτηση δεν βρίσκει ευήκοα ώτα ακόμη και στις τάξεις των δανειστών μας καθώς είναι εκείνοι που συγκατένευσαν ώστε να μην περικοπούν οι συντάξεις!

Ωστόσο οι τρικλοποδιές εις βάρος της ελληνικής οικονομίας δεν σταματούν εδώ αφού, σύμφωνα με τους συντάκτες της ενδιάμεσης έκθεσης, θα πρέπει η όποια αύξηση του κατώτατου μισθού να λάβει χώρα εκτιμώντας την παραγωγικότητα της εργασίας (όταν καθίσταται σαφές ότι η παραγωγικότητα της εργασίας επηρεάζεται καταφανώς από τις επενδύσεις παγίου κεφαλαίου που αφορά τους εργοδότες).

Στην πραγματικότητα μέσω αυτής της παραίνεσης αυτό που επιδιώκεται είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού να κρατηθεί σε χαμηλά επίπεδα…

Ωστόσο οι ίδιοι οι συντάκτες αυτής της έκθεσης εκτιμούν ότι η ιδιωτική κατανάλωση θα έχει θετική συμβολή στην οικονομική δραστηριότητα, στηριζόμενη στην αύξηση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, η οποία θα τροφοδοτηθεί από τη σταδιακή άνοδο των αμοιβών ανά απασχολούμενο καθώς και από τη συνεχιζόμενη αύξηση της απασχόλησης.

Οπότε ευλόγως τίθεται το ερώτημα: Αφού η ιδιωτική κατανάλωση αποτελεί την «ατμομηχανή» της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, πώς είναι δυνατόν να τίθενται προσκόμματα στην αύξηση του κατώτατου μισθού ο οποίος θα αυξήσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και άρα την κατανάλωση;

Κάτω από αυτά τα δεδομένα οι συντάκτες της ενδιάμεσης έκθεσης συμβουλεύουν να διατηρηθούν τα κεκτημένα της μνημονιακής εποχής 2010-2017 στην αγορά εργασίας παρότι είναι αποδεδειγμένο ότι είναι αυτά ακριβώς τα δεδομένα που στραγγάλισαν την πραγματική οικονομία και κοινωνία.

Συγκεκριμένα προτείνουν:

● Διατήρηση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας. Οπως αναγράφουν, «κάθε ρυθμιστική παρέμβαση για την προστασία των εργαζομένων πρέπει να διαφυλάσσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας, καθώς και τα οφέλη της επίπονης ευρύτερης μεταρρυθμιστικής προσπάθειας της περιόδου 2010-2017».

● Μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού. Συγκεκριμένα αναγράφεται: «Η υπό διαβούλευση πρόταση για αύξηση των κατώτατων μισθών πρέπει να συμβαδίζει με την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, έτσι ώστε να διασφαλίσει τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της ελληνικής οικονομίας εν γένει».