Στο τραπέζι και η προσωπική διαφορά

Τη σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις σε τρία χρόνια, αρχής γενομένης κατά πάσα πιθανότητα από το 2019, σε μια προσπάθεια να «ξεκολλήσει» η διαπραγμάτευση, φαίνεται να συζητάει η ελληνική πλευρά με τους δανειστές.

Ωστόσο, όλα εξαρτώνται από τη διάθεση του ΔΝΤ να μετακινηθεί από τη θέση του για άπαξ κατάργηση το 2020 και από την άποψη ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη πρέπει να μειωθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κατά 1% του ΑΕΠ.

Επιδίωξη της κυβέρνησης ήταν οι περικοπές να γίνουν σε δύο δόσεις και σε βάθος εξαετίας (2020-τέλος 2025), ώστε να περιοριστούν οι κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά μέχρι προχθές το ΔΝΤ δεν έδειχνε σημάδια υποχώρησης.

Το υπουργείο Εργασίας υπολογίζει ότι το σύνολο της «προσωπικής διαφοράς» ανέρχεται σε 1,4 δισ. ευρώ (0,75% ΑΕΠ).

Ωστόσο, σε αυτά τα 1,4 δισ. ευρώ περιλαμβάνονται και «προσωπικές διαφορές» στις χαμηλές και στις κατώτατες συντάξεις, για τις οποίες δεν μπορούν για την ελληνική πλευρά –και την κοινή λογική– να υποστούν «κούρεμα».

Οι μεγαλύτερες «προσωπικές διαφορές» αφορούν τους συνταξιούχους του πρώην ΤΕΒΕ (περίπου 30%) και του Δημοσίου (15%-20%), ενώ στο ΙΚΑ είναι μικρές (4%-5%).