Στήριξη στην Ουκρανία με εμπάργκο σε ρωσικό χρυσό αποφασίζει το G7

Πίσω από τις βαρύγδουπες φράσεις της κοινής δήλωσης του G7 -της ομάδας των 7 ισχυρότερων βιομηχανικών χωρών της Δύσης- του οποίου οι ηγέτες για δεύτερη μέρα σήμερα «ζυμώνονται» στο Ελμάου Σλος, στις βαυαρικές Αλπεις, αντιλαμβάνεται κανείς ότι παρά την ενίσχυση της Ουκρανίας με όπλα και πόρους, η διέξοδος από την πολεμική σύρραξη και τις παρατεταμένες και γενικευμένες πλέον παρενέργειές της γίνεται όλο και πιο αναγκαία για την ίδια τη Δύση.

«Εναπόκειται στην Ουκρανία να αποφασίσει για μια μελλοντική ειρηνευτική διευθέτηση, χωρίς εξωτερική πίεση ή επιρροή», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην κοινή δήλωση, που είναι μια εφ’ όλης της ύλης υποστήριξη της Ουκρανίας και πίεσης προς τη Ρωσία με περισσότερες και σκληρότερες κυρώσεις. Στη δήλωση του G7 περιλαμβάνεται πλέον και επίσημα η «υπόσχεση» για εμπάργκο στις ρωσικές εξαγωγές χρυσού, μέτρο αμερικανικής κυρίως έμπνευσης, αν και δεν είναι σαφές ποια χρησιμότητα θα έχει το μέτρο τη στιγμή που η Ρωσία «μπαζώνει» χρυσό ενισχύοντας τα αποθέματά της, και το ίδιο κάνουν η Κίνα και η Ινδία, που αποκλείεται να ανταποκριθούν σε τέτοιο εμπάργκο.

Οι ηγέτες των 7 ισχυρότερων βιομηχανικών κρατών προϊδεάζουν επίσης για διεύρυνση των δασμών σε όσα αγαθά από Ρωσία εξαιρούνται από τις κυρώσεις και αντίστοιχα σε περισσότερες απαγορεύσεις εξαγωγών δυτικών πρώτων υλών που είναι αναγκαίες για τη ρωσική βιομηχανική παραγωγή. Οσον αφορά τη στήριξη στην Ουκρανία, πέρα από την αποστολή κι άλλων όπλων και πυραυλικών συστημάτων, όπως πιεστικά ζητά ο Ζελένσκι, η Ομάδα των 7 υπόσχεται δημοσιονομική στήριξη σχεδόν 30 δισ. δολαρίων για φέτος και την ενίσχυση της πίεσης προς τη Ρωσία για την ανεμπόδιστη εξαγωγή της ουκρανικής σιτοπαραγωγής.

Βεβαίως, οι ηγέτες της Ομάδας δεν είναι απλώς… μια ωραία ατμόσφαιρα. Υπάρχουν ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις. Ο μεν Γάλλος πρόεδρος Εμ. Μακρόν κάλεσε τις ΗΠΑ να διευκολύνουν την ένταξη του Ιράν και της Βενεζουέλας στις εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού με πετρέλαιο, που παραπέμπει σε άρση των κυρώσεων που υφίστανται οι δύο χώρες. Ο δε Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς, οικοδεσπότης της συνόδου, ζήτησε «να μην πέσουμε στην παγίδα του Πούτιν, που ισχυρίζεται ότι ο κόσμος έχει χωριστεί μεταξύ της Δύσης και όλων των άλλων», υπονοώντας προφανώς ότι η Δύση πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες προσέγγισης και όχι απομόνωσης της Κίνας και άλλων χωρών που δεν ακολουθούν στην υστερία των κυρώσεων.

Ισως γι’ αυτό ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν διεμήνυσε διά του συμβούλου Ασφαλείας, Τζέικ Σάλιβαν, ότι θα συνομιλήσει με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ τις προσεχείς εβδομάδες και ότι «ανταγωνισμός δεν σημαίνει αντιπαράθεση». Το σχόλιο αφορά την απόφαση του G7 να δεσμευτεί σε επενδύσεις υποδομών 600 δισ. στα δίκτυα μεταφοράς σε όλο τον κόσμο ως απάντηση στον κινεζικό «νέο Δρόμο του Μεταξιού», στον οποίο μέχρι πρότινος εμφανιζόταν ως πρόθυμος συνεταίρος η Ε.Ε.