Ενώ το ΔΝΤ προειδοποιεί τις κυβερνήσεις για τον κίνδυνο ενός νέου κραχ που θα φέρει το τέλος του κόσμου, τα «κίτρινα γιλέκα» διαδηλώνουν για πιο «πεζά» πράγματα όπως το τέλος του μηνιάτικου, στριμώχνοντας όλο και περισσότερο τον Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος όσο περνάει ο καιρός μοιάζει όλο και πιο πολύ με τον… Ντόναλντ Τραμπ.
Ο πρώτος αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντέιβιντ Λίπτον, έκρουσε χθες τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας από το Λονδίνο ότι 10 χρόνια από την κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος τα σύννεφα μαζεύονται ξανά βαριά πάνω από αυτό, βρίσκοντάς το απροετοίμαστο.
Ο Λίπτον διεμήνυσε ότι μόνες τους οι χώρες δεν θα έχουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουν την επόμενη ύφεση. Τα υψηλά επίπεδα κρατικού δανεισμού περιορίζουν τη δυνατότητα μείωσης των φόρων και αύξησης των δαπανών προκειμένου να τονωθεί η οικονομία, ενώ και οι δυνατότητες των κεντρικών τραπεζών και της νομισματικής πολιτικής είναι περιορισμένες, προειδοποίησε.
Ο μεγαλύτερος άμεσος κίνδυνος, σύμφωνα με τον αξιωματούχο του Ταμείου, είναι ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Αν εφαρμοστούν όλοι οι δασμοί που έχουν ανακοινωθεί, θα χαθεί ώς το 2020 το 0,75% του παγκόσμιου ΑΕΠ, προειδοποίησε.
Ο Λίπτον δεν έβγαλε πάντως μιλιά για τα όσα μεσολάβησαν πριν και μετά το κραχ 2008, όπως τις κοινωνικά άδικες πολιτικές που ακολούθησαν ΔΝΤ και κυβερνήσεις, την πανάκριβη διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών με χρήματα των φορολογουμένων, τη μεταρρύθμιση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος που δεν έγινε και την επιστροφή των τραπεζιτών στις παλιές τους συνήθειες, τη βαθιά ύφεση που οδήγησαν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας στη φτώχεια, τη συνεχή οικονομική αφαίμαξη του κόσμου της εργασίας μέσα από άδικα φορολογικά συστήματα που εκτοξεύει την οικονομική ανισότητα και τη δυσαρέσκεια στα ύψη.
Για όλα αυτά μιλούν –και αγωνίζονται στον δρόμο– αυτόν τον καιρό τα «κίτρινα γιλέκα» και βέβαια κάποιοι διανοούμενοι. Μια ημέρα μετά την δημοσιοποίηση του σχεδίου φορολόγησης των πλουσίων και πολυεθνικών για να γίνει η Ευρώπη πιο δίκαιη, ο γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί επανήλθε στο μείζον ζήτημα της φορολογικής δικαιοσύνης.
Ο Πικετί τονίζει ότι η απόφαση κατάργησης του φόρου μεγάλης περιουσίας –που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και ο Μακρόν δεν αποσύρει– στερεί από το γαλλικό Δημόσιο δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ως το 2022 τα έσοδα του κράτους από αυτόν τον φόρο θα ανέρχονταν στα 6 δισ. ευρώ ετησίως.
Ομως με την κατάργηση του φόρου οι συνολικές απώλειες ως το 2022 θα είναι μεγαλύτερες των 20 δισ. ευρώ. «Θα βρεθούμε εκεί που ήμασταν πριν από τριάντα χρόνια», τονίζει ο οικονομολόγος συμπληρώνοντας ότι η προσθήκη ενός ακόμα μέτρου υπέρ των πλουσίων εν έτει 2018 δεν ήταν και κάτι πολύ έξυπνο από τον Μακρόν.
Ο Πικετί έχει παλαιότερα παρατηρήσει πολύ εύστοχα ότι η φορολογική πολιτική του Μακρόν μοιάζει απίστευτα με αυτήν του Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος μείωσε μεταξύ άλλων τον φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων από 35% σε 20%, χορήγησε αμνηστία για τις πολυεθνικές που θα επαναπατρίζουν τα κέρδη τους, ενώ ελαχιστοποίησε τον φόρο κληρονομιάς για τους πλούσιους.
Ο Μακρόν προωθεί τη σταδιακή μείωση της φορολόγησης των επιχειρηματικών κερδών από το 33% στο 25%, μειωμένο φόρο για μερίσματα και τόκους – ως εναλλακτική φόρου εισοδήματος 55% για τους υψηλότερους μισθούς, κατάργηση του φόρου μεγάλης περιουσίας, όταν την ίδια στιγμή ο φόρος ακίνητης περιουσίας που πληρώνουν οι λιγότερο πλούσιοι βρίσκεται στα ύψη.
