Οι νεόπτωχοι της… ανάπτυξης

Υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη προβλέπει φέτος και το 2018 στον πλανήτη η Παγκόσμια Τράπεζα. Η εκτίμηση αυτή όμως μόνο εφησυχασμό δεν προκαλεί όταν μεγάλες οικονομίες του ανεπτυγμένου κόσμου, όπως η Βρετανία, συνεχίζουν να παράγουν νεόπτωχους.

Στις νέες εξαμηνιαίες προβλέψεις που έδωσε χθες στη δημοσιότητα, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 2,7% φέτος και κατά 2,9% το 2018 από 2,4% το 2016.

Η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, οι ΗΠΑ, θα σημειώσει φέτος ανάπτυξη 2,1%, ενώ η ευρωζώνη θα επιτύχει 1,7%. Κίνα και Ινδία θα επιβραδύνουν ελαφρά σε 6,5% και 7,2% αντίστοιχα.

Η μέτρια ανάπτυξη -που από την Παγκόσμια Τράπεζα κρίνεται ικανοποιητική- είναι ωστόσο ιδιαίτερα ευάλωτη σε μια σειρά από κινδύνους όπως: τυχόν μέτρα προστατευτισμού από τις ΗΠΑ, ενδεχόμενος εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ με Κίνα, η Γερμανία, το Brexit, η σύσφιγξη της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής, η ασάφεια για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ.

Η Παγκόσμια Τράπεζα προειδοποιεί ότι παρατεταμένη αβεβαιότητα λόγω των παραπάνω κινδύνων θα μπορούσε να πλήξει εμπιστοσύνη και επενδύσεις, οδηγώντας σε επιδείνωση της οικονομικής δραστηριότητας.

Εξαναγκασμός

Εκτός όμως από τους κινδύνους αυτούς, που είναι υπαρκτοί, το βασικό ζητούμενο παραμένει η ανεπαρκής ανάπτυξη που δεν παράγει ικανοποιητική απασχόληση και δεν δημιουργεί εισοδήματα για το σύνολο της ανθρωπότητας. Ερευνα που δημοσιοποίησε χθες συνδικάτο μιας εκ των πέντε κορυφαίων οικονομιών του κόσμου -της Βρετανίας- είναι ενδεικτική:

Περί τα 10 εκατομμύρια Βρετανοί ή το 1/3 του εργατικού δυναμικού της χώρας εργάζονται σήμερα σε επισφαλείς θέσεις εργασίας, δηλαδή με συμβάσεις υποαπασχόλησης.

Η έρευνα του GMB έβαλε στο μικροσκόπιο την οικονομία που δημιουργούν οι πλατφόρμες του Ιντερνετ (gig economy) και όλες τις «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης (part-time, περιοδική ή προσωρινή απασχόληση, μηδενικά ωράρια, ψευδο-αυτοαπασχόληση κ.λπ.) που επέβαλε στη Βρετανία τα τελευταία 30 χρόνια ο οικονομικός νεοφιλελευθερισμός.

Η εικόνα που προέκυψε ήταν σοκαριστική. Περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι πηγαίνουν στην εργασία τους χωρίς να γνωρίζουν πόσες ώρες θα δουλέψουν, αν θα μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους ή τις μακροπρόθεσμες προοπτικές πάνω στις οποίες θα μπορούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 61% αυτών των εργαζομένων υποφέρει από έντονο άγχος και στρες λόγω του εργασιακού καθεστώτος που βιώνει. Μεταξύ των φόβων που τους κυριεύουν είναι το να μην αμειφθούν για την εργασία τους, να χάσουν τη δουλειά τους ή να απολέσουν μελλοντικές ώρες εργασίας.

Ας σημειωθεί ότι το 75% αυτών των ανθρώπων δούλευαν στο παρελθόν με συμβάσεις κανονικές, δηλαδή πλήρους απασχόλησης. Η ευέλικτη μορφή εργασίας δεν είναι επιλογή τους, αλλά εξαναγκασμός.