Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄

Ηλίας Λάγιος (1958 - 2005)

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄

  • A-
  • A+
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΑΡΚΕΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ η ζωή του. Δοκίμαζε νυχθημερόν τις αντοχές του στο αλκοόλ, ενίοτε σπαταλιόταν σε αυτεπίστροφους έρωτες, άλλοτε προκαλούσε τον θάνατο, ξιφομαχώντας μαζί του στο ανέμελο περιβάλλον των παιδικών ξύλινων σπαθιών. Εβαζε το κεφάλι στον ντορβά κι έβγαινε αλώβητος ώστε οι φίλοι του να τον νομίζουν βαφτισμένο στα ύδατα της Στυγός. Στα πάντα, όμως, και πάντοτε πρυτάνευε ο ακατάλυτος δεσμός του με την ποίηση· απ’ αυτήν ξεκινούσαν όλα και στην αβέβαιη αγκαλιά της επέστρεφαν.

ΤΗ ΜΟΙΡΑΙΑ φθινοπωρινή βραδιά τα πίνει με εκλεκτή παρέα στη βεράντα του σπιτιού του στο Κουκάκι. Δεν εκπλήσσεται η ομήγυρις βλέποντάς τον να ισορροπεί οινοβαρής στο κιγκλίδωμα· το ’χει άλλωστε ξανακάνει. Αίφνης παραπατάει και πέφτει απ’ τον τρίτο. Ξεψυχάει στο νοσοκομείο λίγες μέρες αργότερα· στις 5 Οκτωβρίου 2005. Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα:

ΘΕΟΥ ΠΛΗΡΟΤΗΣ. Ο καφές μου, το τσιγάρο,/ η κλινική που κάθε βράδυ με σταυρώνει/ σ’ ενός τα χέρια που κοιμάται στο τιμόνι./ Το μάννα εξ ουρανού που αρνήθηκαν να πάρω.// Ο τρόμος. Ο στρεβλός εφιάλτης. Ο ιδρώτας./ Μια ρίμα που σφυρίζει, βρίζει κι επιμένει/ να ’ρθει γραφή μου για να βγει ολικώς σβησμένη./ Ο έσω Καιάδας που τον δρόσιζε ο Ευρώτας.// Σ’ ένα παράθυρο ανοιχτό, αθώο τ’ ανάστημά μου/ φυλλομετριέται με ύφος ακακίας./ Θα εμψυχωθεί στον κερασφόρο της κακίας/ να σκούξουν τίποτε, επί εκτάσεως άσπρης άμμου.// Η ώρα κυλά. Διαβάζω μιαν εφημερίδα·/με δίχως τίτλους, γράμματα, μαντάτα, ελπίδα.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ να ψυχορραγείς τέσσερις το πρωί/ σκληρά χαράματα κοντά,/ σε μιαν ολάδεια σάλα ψυχιατρείου∙/ μ’ έναν φραπέ σε πλαστικό ποτήρι/ σύντροφό σου και παρηγοριά,/ με φώτα πετρωμένα, ηλεκτρικά/ να σε ρυθμίζουν∙/ με τη ρωγμή στο πρόσωπο/ και βουρκωμένα μάτια∙/ και μήτε κάποιας το κορμί/ και μήτε κάποιας τ’ όνομα∙/ μόνον τα ηλίθια παράθυρα,/ άψυχα και απαθή, να σε παρατηρούνε,/ χωρίς κουβέντα και φιλία,/ με δίχως καν εχθρότητα∙/ ξάφνου, σώμα φωτός, δειλή σκιά/ κρυφοπερνώντας,/ χάραξε το αμετάβλητο σκοτάδι – πια/ κατάδικό μου.

ΠΑΝΤΟΥΜΑΚΙ Ανάβει το φως μες στην διάφανη ημέρα/ το φως που ακουμπά σ’ έναν κόσμο σκοτάδι/ καθώς κυβερνάς στη σιγή ατμοσφαίρα/ γλυκό λαμπυρίζει του πόθου το λάδι.// Το φως που ακουμπά σ’ έναν κόσμο σκοτάδι/ γλιστρά στου ψαριού σου κορμιού τη σελήνη/ γλυκά λαμπυρίζει του πόθου το λάδι/ κι η νύχτα που αυξάνει την ζώνη σού λύνει.// Γλιστρά στου ψαριού σου κορμιού τη σελήνη/ το χέρι τ’ απλό που διαβάζει την ύλη/ κι η νύχτα που αυξάνει την ζώνη σού λύνει/ σ’ αφήνει στου κοίλου σπασμού την καμπύλη./ Το χέρι τ’ απλό που διαβάζει την ύλη/ διδάσκει στον νου το τερπνό μεσημέρι/ σ’ αφήνει στου κοίλου σπασμού την καμπύλη/ ν’ ανθίζεις της πίκρας το ελάχιστο αστέρι.// Διδάσκει στον νου το τερπνό μεσημέρι/ καθώς κυβερνάς στην σιγή ατμοσφαίρα/ ν’ ανθίζεις της πίκρας το ελάχιστο αστέρι/ ανάβει το φως μες στην διάφανη ημέρα.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΧΙ
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΡΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ/ πριν απ’ του Ευαγγελισμού/ κόντευε να κρεπάρω/ κι είπα να βγω έστω μια φορά/ να πάρω απ’ την αγορά/ δυο φύλλα μπακαλιάρο.
ΠροσγεΙΩΣΗ ΧΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η υπερ-πανσέληνος
ΣΕΛΗΝΙΑΣΤΗΚΑ, φαίνεται, προχθές. Με μάγεψε, σαν τον σκούληκα των Απάτσι, το αιμάτινο φεγγάρι κι έφυγα άγρια χαράματα απ’ τα μπαρ, όπου επιδιδόμουν εν πλήρη εγρηγόρσει στις ασυνάρτητες συνάφειες του αλκοόλ.
Η υπερ-πανσέληνος
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας