Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το στοίχημα της επόμενης ημέρας
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το στοίχημα της επόμενης ημέρας

  • A-
  • A+

Η κατάσταση με τον κορονοϊό στη χώρα μας παραμένει σοβαρή, ωστόσο δειλά θα πρέπει να αρχίσουμε να αισιοδοξούμε. Για λόγους ουσιαστικούς, αφού τα κρούσματα φάνηκε να μειώνονται και η επιδημιολογική καμπύλη εξομαλύνεται, αλλά και για λόγους ψυχολογικούς. Κοντεύουμε σχεδόν δύο μήνες καραντίνας…

Φυσικά, οι επιστήμονες προειδοποιούν: Θέλει προσοχή και αυτοσυγκράτηση. Αν πάντως η πρώτη μάχη μοιάζει να κερδίζεται, σ’ αυτήν την εξέλιξη έχουν συμβάλει πολλοί και όχι μόνο ένας ή κάποιοι… Καταρχάς, οι «ήρωες» του Εθνικού Συστήματος Υγείας, γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό, η Πολιτεία στο σύνολό της (κυβέρνηση και αρμόδιες κρατικές αρχές), καθώς και η αντιπολίτευση με τη μετρημένη στάση της και την εποικοδομητική κριτική που οφείλει να ασκεί εκ του ρόλου της.

Στη θετική αυτή εξίσωση σημαντικό μερίδιο ανήκει στους πολίτες, τη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας, που επέδειξε και εξακολουθεί να επιδεικνύει αξιοθαύμαστη υπευθυνότητα, πειθαρχία και υπομονή. Δεν ήταν και δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι αυτό θα συνέβαινε και χωρίς αυτήν την υπεύθυνη συμπεριφορά, είναι πολύ πιθανό σήμερα να μη βρισκόμασταν σε ένα ικανοποιητικό σημείο. Αρα, έγιναν όλα σωστά; Οχι, λάθη έγιναν και θα γίνουν, οφείλουμε όμως να κρίνουμε βάσει δυνατοτήτων και συγκρίνοντας με όσα συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτό είναι όμως το ένα σκέλος της συζήτησης γύρω από την πρωτόγνωρη υγειονομική κρίση και αφορά το σήμερα. Εκείνο που πλέον προβληματίζει ιδιαίτερα έντονα έχει να κάνει με το αύριο της πανδημίας, τις βαθιές πληγές και τα τεράστια προβλήματα που θα επιφέρει στην οικονομία, στον εργασιακό τομέα και εν πολλοίς στο βιοτικό επίπεδο του καθενός μας. Με άλλα λόγια, εφόσον υποθέσουμε ότι εξερχόμαστε σταδιακά από το πρώτο ημίχρονο του άνισου αγώνα με τον κορονοϊό με τραύματα και αμυχές (ασφαλώς κάθε χαμένη ανθρώπινη ζωή είναι απώλεια), δεν μπορούμε με τίποτα να υποστηρίξουμε ότι το ίδιο θα συμβεί και στο δεύτερο μέρος αυτής της «αναμέτρησης».

Κι εδώ, τόσο τα δείγματα γραφής για την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα όσο και οι προβλέψεις που γίνονται, δικαιολογούν κάθε ανησυχία αλλά και τους χειρότερους φόβους. Η ύφεση θα είναι μεγάλη, η ανεργία θα ανέβει, οι εργασιακές συνθήκες για τους πολλούς θα επιδεινωθούν ή και θα ισοπεδωθούν…

Γιατί δεν επιτρέπονται λοιπόν αισιοδοξία και χαμόγελα; Τρία από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της περιόδου δίνουν το στίγμα των κυβερνητικών επιλογών. Καταρχάς, το φιάσκο της τηλεκατάρτισης των επιστημόνων, η κατακραυγή που προκάλεσε και τελικά η άτακτη υποχώρηση με την κατάργηση των σχετικών προγραμμάτων. Η τροπή της σκανδαλώδους υπόθεσης μιλά από μόνη της και τα πρόσθετα δικά μας σχόλια περιττεύουν.

Δεύτερον, το διαφαινόμενο εφιαλτικό σχέδιο για τους εργαζόμενους μετά την πανδημία περί καθιέρωσης ενός υποκατώτατου μισθού εν είδει επιδόματος ανεργίας, που δεν διαψεύδεται κατηγορηματικά παρά μόνο με χλιαρές τοποθετήσεις. Τρίτον, η υιοθέτηση πρακτικών σε επίπεδο οικονομικού επιτελείου που φανερώνουν σύγχυση, προσπάθεια συσκότισης στις επιλογές αλλά και έλλειψη σαφούς προσανατολισμού που δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε νέα επαχθή μνημόνια, με κορυφαία περίπτωση την αποκάλυψη της εν κρυπτώ χρησιμοποίησης μέρους του αποθεματικού, του λεγόμενου «μαξιλαριού».

Μία επιπλέον παράμετρος που γεννά παρόμοιους προβληματισμούς σχετίζεται με τη λογική που αναπτύσσεται σε διάφορους κύκλους της δημόσιας ζωής ότι η κριτική, η αμφισβήτηση και η διαφωνία με την κυρίαρχη άποψη πρέπει να απαξιώνονται ή να εκλαμβάνονται προκαταβολικά ως κακόπιστες. Θα ήταν ενδεχομένως η μεγαλύτερη ζημιά οι αλλαγές που πραγματοποιούνται λόγω κρίσης να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς δυσανεξίας στον αντίλογο και να θεσμοθετήσουν τη μονομέρεια στην πληροφόρηση των πολιτών.

Κατά συνέπεια και μετά τις παραπάνω διαπιστώσεις, το στοίχημα της επόμενης ημέρας για να κερδηθεί για όλους και όχι για όσους βρίσκονται κοντά ή έχουν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από την εξουσία, οφείλει να περιλαμβάνει τέσσερις βασικές παραμέτρους: Πρώτον, χρειάζεται ένα σαφές, συνεκτικό σχέδιο με ευρείες συναινέσεις. Δεν θα χάσει ο πρωθυπουργός αν ζητήσει επίσημα διάλογο με τα κόμματα (ίσως σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας), προκειμένου να προκύψει μια εθνική συμφωνία με κοινωνικό πρόσημο για τη μετά κορονοϊό εποχή. Στο Μαξίμου δεν δείχνουν να το σκέφτονται, τουλάχιστον προς το παρόν.

Δεύτερον, το οικονομικό κόστος της κρίσης πρέπει να επιμεριστεί δίκαια και αυτό σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη. Να μην πληρώσουν τη νύφη δηλαδή οι εργαζόμενοι και οι πιο αδύναμοι. Οι ενδείξεις είναι και πάλι αποθαρρυντικές... Τρίτον, είναι απαραίτητες η διαφάνεια και η λογοδοσία στις αποφάσεις. Για την ώρα, παρατηρούμε ακριβώς το αντίθετο, με «σκοτεινές» μεθοδεύσεις εκατομμυρίων ευρώ, όπως αυτές με τα ΚΕΚ των «κολλητών», τους πακτωλούς διαφημιστικών πακέτων σε ημετέρους, τις διάφορες χαριστικές ρυθμίσεις και άλλα παρόμοια. Τέταρτη και τελευταία αλλά σπουδαιότατη παράμετρος: Πρέπει να καταργηθεί κάθε μέτρο που ελήφθη ως έκτακτης ανάγκης, ιδίως στο κομμάτι των δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Διαφορετικά, επιστροφή στην όποια κανονικότητα δεν νοείται.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Δικηγορία στον… Λήγοντα
Δυόμιση μήνες με κλειστά τα δικαστήρια, ήτοι πλήρους απραξίας, το σταδιακό άνοιγμα αυτών μόνο άνοιγμα δε θυμίζει
Δικηγορία στον… Λήγοντα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υγεία πάνω απ' όλα
Κι εδώ αρχίζει το πανηγύρι των μονοθεματικών και τρομολάγνων ΜΜΕ (άλλη σπουδαία τεχνο-επιστημονική πρόοδος αυτή, που καταργεί τη μέρα και τη νύχτα), αλλά και του προαναγγελθέντος χρονικού μιας μεγάλης ύφεσης.
Υγεία πάνω απ' όλα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αλλάζει η πολιτική στο θέμα του κορονoϊού;
Ο Σωτήρης Τσιόδρας έκανε θετική αναφορά στο «μαθηματικό μοντέλο» του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Αυτό όμως που παρέλειψε να αναφέρει είναι ότι βασίζεται σε μια φιλοσοφία που διαφοροποιείται από την ελληνική...
Αλλάζει η πολιτική στο θέμα του κορονoϊού;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προσωπικά και δημόσια
Μπορεί ο Covid-19 να γίνει ο εμβρυουλκός μιας νέας εποχής; Υπό προϋποθέσεις, ναι. Τα παγκόσμια μέτρα είναι πρωτοφανή. Δικαιολογημένα, ναι. Αλλά απαντούν μόνο στο τώρα, στην ανάγκη για επιβίωση, προσωρινά....
Προσωπικά και δημόσια
ΑΠΟΨΕΙΣ
12 προτάσεις για να μείνουν τα νησιά όρθια
Τουλάχιστον όσοι ασκούν πολιτική θα καταλάβουν μετά την πανδημία ότι χρειάζεται ιδιαίτερη νησιωτική πολιτική και όχι οριζόντια μέτρα όπως σε όλη τη χώρα;
12 προτάσεις για να μείνουν τα νησιά όρθια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στόχος μας η Δημοκρατία
Όλο αυτό το διάστημα ακούμε καλοντυμένες κύριες και κύριους από τα πάνελ των καναλιών, να μας προειδοποιούν να καθίσουμε φρόνημα στο σπιτάκι μας. Και η Δημοκρατία; Θα αναρωτηθεί εύστοχα κάποιος; Τι γίνεται με...
Στόχος μας η Δημοκρατία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας