Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι αποστάσεις και η εμπιστοσύνη
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι αποστάσεις και η εμπιστοσύνη

  • A-
  • A+

Nα λοιπόν, εκόντες άκοντες, επιδιδόμαστε στην επαναξιολόγηση της κοινότητας, της ζωής της ίδιας. Οταν αυτό γίνεται υπό συνθήκες φόβου ή και πανικού, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς το εγγύς μέλλον της ανθρωπότητας, την εν γένει συμπεριφορά δηλαδή όσων έρχονται σε επικοινωνία.

Νέες «αξίες» ξεπροβάλλουν στην καθημερινότητα υπό μορφή αξιωμάτων: «μακριά από τον πλησίον σου»· «κρατήστε τις αποστάσεις»· «να φοβάσαι -και όχι απλώς να προσέχεις- αυτόν που είναι δίπλα σου». Σμπαραλιάζονται ηθικές και θρησκευτικές, επίσης πολιτισμικές και πολιτικές βεβαιότητες ή παραινέσεις για βελτίωση τάχα της κοινής ομαδικής ζωής.

Δεν είναι ανάγκη να ανιχνεύσει κανείς πώς έφτασε σε τέτοια ταπείνωση η συνάφεια των ανθρώπινων ομάδων, πώς κατάντησε αφόρητη η συνύπαρξη - πολλά μπορεί κανείς να ανακαλύψει σε μια τέτοια ανίχνευση, αλλά δεν έχει πια σημασία. Προέχει να ορθωθούν όλοι εκείνοι οι αμυντικοί μηχανισμοί που θα μας προστατεύσουν από τον μεγάλο εχθρό του θανατηφόρου για πολλούς ανθρώπους ιού.

Σε αυτό το σημείο εμφανίζονται μερικοί διανοητές που εκφράζουν φόβους ότι η κατάσταση εξαίρεσης που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και η άκριτη αποδοχή εκ μέρους των πολιτών περιστέλλουν τις ελευθερίες και εθίζουν την κοινωνία στο να υπακούει άνευ όρων. Ισχυρίζονται ακόμη ότι τέτοιες κυβερνητικές πρακτικές επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να προβαίνουν σε ακραίες αποφάσεις που δεν έχουν σχέση με ελευθερίες και δικαιώματα κι έτσι καθιερώνονται συνειδήσεις που αγάλλονται σχεδόν [διότι νιώθουν ασφάλεια] με αυτού του είδους τα «εξαιρετικά» καθεστώτα.

Σεβαστές οι ενστάσεις, εκτός πραγματικότητας εντούτοις - τι διαφορετικό μπορεί να γίνει τη στιγμή που έχει χαθεί ο έλεγχος της αστραπιαίας μετάδοσης του ιού; Οταν ο καθένας παλεύει για τη ζωή του αδιαφορεί παγερά για τέτοιες ενστάσεις, που είναι βέβαια κοντά στην αλήθεια αλλά όχι τη συγκεκριμένη περίοδο - ακούγονται σαν ανοησίες διανοουμένων από τους περισσότερους, που ομιλούν προφανώς από την ασφάλεια των θωρακισμένων γραφείων τους.

Εξάλλου καταστάσεις εξαίρεσης έχουν επιβληθεί πριν από την εμφάνιση του ιού, όπως είναι τα μνημόνια λ.χ., που έχουν επικρατήσει ως ευρωπαϊκή «αμυντική» πολιτική και επιβάλλονται σε φτωχά κράτη, ή όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στην ιδιοκτησία των μέσων επικοινωνίας, που ακόμη χειραγωγούν και χαλιναγωγούν, «γεννώντας» νέες, καθησυχασμένες, καταναλωτικές συνειδήσεις - αρρωστημένες συνειδήσεις για να συνεννογιόμαστε.

Το θέμα είναι να μη χαθεί η εμπιστοσύνη στον διπλανό, να μην εξαφανιστεί η αλληλεγγύη - και η σύνεση, να μην επιστρέψουμε σε πρωτόγονες καταστάσεις, όπως η παντί τρόπω απόκτηση τροφής. Για ποια κοινωνία θα μιλάμε τότε; Για κοινωνία αγρίων; Δεν είμαστε βέβαια και πολύ μακριά από μια τέτοια πιθανότητα έτσι που ξεσαλώνει ο ατομικισμός και θεριεύει το ένστικτο επιβίωσης.

Ας κρατηθούν λοιπόν οι αποστάσεις, ας μη χαθεί όμως η εμπιστοσύνη στην έννοια πλησίον [πλησίον: όχι μόνο ο συγγενής και ο φίλος]. Ας μην επεκταθεί η ερημία των πόλεων - θα ερημώσουν και οι ψυχές· και τότε...

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
Ανθρωποι μονάχοι, έρημοι, παραιτημένοι, περιφρονημένοι. Κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους πεθαίνουν χωρίς κανέναν δίπλα τους, ένα χαμόγελο, ένα σφίξιμο του χεριού, ένα βλέμμα αποχαιρετισμού από τα επίγεια· δίχως...
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο κορονοϊός και ο επαναστοχασμός
Τώρα συνειδητοποιήσαμε την αξία της ανθρώπινης ζωής; Οταν, κατά εκατομμύρια, πεθαίνουν άνθρωποι στη μαύρη ήπειρο από ασθένειες και ασιτία, πού είναι η δυτική συνείδηση, πού είναι η ανθρωπιά;
Ο κορονοϊός και ο επαναστοχασμός
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για το ρίγος της αλληλεγγύης
Με την αλληλεγγύη η συνοχή του πέριξ του ποταμού τοπίου είναι τόση ώστε, παρά τη διακοπή της ροής, ο ποταμός [η ζωή] εξακολουθεί να κυλάει· κυλάει, κυλάει... δεν θα παύσει να κυλάει. Το πάθος για ζωή δεν μένει...
Για το ρίγος της αλληλεγγύης
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κατάθλιψη και TV
Δεν χρειάζεται λοιπόν οι άνθρωποι της τηλεόρασης να ασχολούνται μόνο με τα κρούσματα και τα θύματα και τους κανόνες προστασίας -τους μάθαμε αυτούς τους κανόνες.
Κατάθλιψη και TV
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Πανδημίες για αγρίους...
«Ολοι γίνονται Σοσιαλιστές σε μια πανδημία». Δεν το λέω εγώ, αλλά οι αμερικανικοί New York Times. Για την ακρίβεια, ένας από τους αρθρογράφους της, ο Φαρχάντ Μάντζου, που περιγράφει σκωπτικά πώς ξαφνικά,...
Πανδημίες για αγρίους...
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Οταν με το καλό βγούμε από το λούκι…
Oταν με το καλό βγούμε από το λούκι –που θα βγούμε!–, να έχουμε κάτι αποκομίσει από τη δοκιμασία, ωφέλιμο και δημιουργικό, για τις μέρες, τις “ειρηνικές” που θα έρθουν».
Οταν με το καλό βγούμε από το λούκι…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας