Tης Αλλοπάρ*

Οταν ο Σούρτας με ρώτησε «τι είναι αυτή η ιστορία με τον Σώρρα;», του απάντησα: «Μια νέα ιστορία Καματερού».

Κι όταν ζήτησε να μάθει περισσότερα, του είπα για εκείνη την απίθανη ιστορία που συντάραξε την Ελλάδα 40 χρόνια πριν… 

Τον χειμώνα του 1975 εμφανίστηκε ο Καματερός, ένας δικηγόρος απ’ την Κω, με γραφείο στο Κολωνάκι, που -δειλά στην αρχή και ανοιχτά κατόπιν- δήλωνε ότι έχει… εφεύρει ένα μαγικό νερό (το «νερό του Καματερού») που γιατρεύει κάθε νόσο κ.λπ. ακόμα και τον καρκίνο!

Ολη η ιστορία ξεκίνησε σαν πλάκα, αλλά σιγά σιγά πήρε διαστάσεις ομαδικής ψύχωσης.

Πολύ περισσότερο που μεγάλες εφημερίδες της εποχής εκείνης («Νέα», «Βραδυνή», «Απογευματινή») πήραν -για να αυξήσουν τις κυκλοφορίες τους- στα σοβαρά τον περίεργο δικηγόρο-εφευρέτη και το… νερό του. 

Ετσι, δεκάδες χιλιάδες απελπισμένοι άνθρωποι διάβαζαν απ’ τις εφημερίδες εκείνες το… πρόγραμμα διανομής του «θαυματουργού» νερού και έτρεχαν, με μπουκαλάκια στα χέρια, άλλοτε στο Γαλάτσι, άλλοτε στον Κολωνό κι άλλοτε στο Παγκράτι να συναντήσουν τα βυτιοφόρα του Καματερού. 

Το πράγμα θα ήταν κωμικό, αν οι άνθρωποι αυτοί δεν έπειθαν τους ασθενείς συγγενείς τους να σταματήσουν τις θεραπείες τους και να αφεθούν στα χέρια -και στο νερό- του Καματερού.

Οταν διαπιστώθηκε αυτό, η Δικαιοσύνη κινητοποιήθηκε, ο Καματερός κάθισε στο σκαμνί και καταδικάστηκε.

Και έτσι δικαιώθηκαν οι ιατρικοί σύλλογοι -που είχαν καταγγείλει την απάτη- και οι εφημερίδες («Ελευθεροτυπία», «Εστία», «Καθημερινή», «Αυγή», «Ριζοσπάστης») που δεν είχαν παρασυρθεί απ’ τη γενική τρέλα, αν και έβλεπαν τις κυκλοφορίες τους να μειώνονται. 

– Δηλαδή (είπε ο Σούρτας) και ο Σώρρας θα έχει την ίδια τύχη; 

– Ελπίζω ότι αυτό θα γίνει, και μάλιστα πολύ σύντομα. Βλέπεις, Σούρτα, αυτές οι απάτες πρέπει να χτυπιούνται γρήγορα, διότι όσο η Δικαιοσύνη αργεί, παρασύρουν πολλούς εύπιστους ανθρώπους που, καθώς βρίσκονται σε ανάγκη, ανοίγουν ένα στόμα τόοοσο και πιστεύουν ακόμα και τα πιο απίθανα πράγματα. Κάποιος, λοιπόν, πρέπει να τους προστατεύσει. Και η Δικαιοσύνη είναι η μόνη που μπορεί. 

– Καλά όλ’ αυτά (επιμένει ο Σούρτας) αλλά, βρε Αλλοπάρ, υπάρχουν τόσοι αλαφροΐσκιωτοι στην Ελλάδα, να ορκίζονται στον Δία και στη… συμπαντική κυτταρολογία; 

– Αν υπάρχουν, λέει; Εδώ πουλάνε χωράφια για να ψάξουνε για… χαμένους θησαυρούς του Αλή Πασά, εδώ πιστεύουν σε εικόνες που δακρύζουνε κι άλλοι πιστεύουν στον… Σατανά!

Εδώ πιστεύουν ότι τους ψεκάζουν κι άλλοι ότι μίλησαν με… ούφο!

Γιατί να μην πιστέψουν και στον Δία, που θα τους πληρώσει και τα χρέη; Κορόιδα είναι; 

*Το Αλλοπαράκι μας προσπαθεί με κάθε τρόπο να λογικέψει τα πανηλίθια μέλη της αγέλης της, που δεν θέλουν και πολύ να ανοίξουν κι αυτά το στόμα και να χάβουν μύγες -όπως τόσοι άνθρωποι. Πρόκειται για δύσκολο έργο, αν υπολογίσουμε τα όσα τραγικά περνάμε τα τελευταία χρόνια…