Σερφάροντας στο φέισμπουκ, την περασμένη Δευτέρα, επισκέφτηκα τη σελίδα της συναδέλφου κυρίας Ελένης Ηλιοπούλου (www.zooosos.gr), όπου βρήκα μια ιστορία γεμάτη ανθρωπιά: ένας γιατρός (καρδιολόγος) στην Κρήτη βρήκε ένα πολύ άρρωστο αδεσποτάκι, το έσωσε και το κράτησε σπίτι του! Κρίνοντας πως -μέρες που είναι μάλιστα- μια τέτοια ιστοριούλα είναι ό,τι πρέπει για τη σελίδα μας, αποφάσισα να τη φιλοξενήσω.
Ετσι, για να θυμηθούμε ότι υπάρχουν και πραγματικοί άνθρωποι και, άρα, μπορούμε ακόμα να είμαστε αισιόδοξοι. Παρά τα όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Βουλή… Πάμε λοιπόν (ακολουθεί το κείμενο του γιατρού Σωτήρη Αναγνωστόπουλου):
Η Ρία είναι μία γλυκύτατη, καλόψυχη και καλόπιστη σκυλίτσα 3 ετών, μίγμα κανίς με γκριφόν. Τη βρήκα έξω από το Παγκρήτιο Στάδιο, το μεσημέρι της 12/12/2014, καθώς πήγαινα για την καθιερωμένη μου προπόνηση στο κολυμβητήριο. Ακριβέστερα έπεσα κυριολεκτικά πάνω της (παρά τρίχα να τη χτυπήσω με το αυτοκίνητο). Μια συνάντηση που έμελλε να είναι εξαιρετικά καθοριστική για τη ζωή αυτής της ψυχούλας. Με το που την είδα, ανέβαλα την προπόνηση και την πήγα αμέσως στον κτηνίατρο για τα περαιτέρω.
Της έδωσα το όνομά μου (Σωτηρία-Ρία), διότι θα σωθεί. Πάσχει από γενικευμένη σοβαρή δεμοδήκωση (ψώρα των σκύλων) και σοβαρή διάχυτη πυώδη δερματίτιδα. Η σκυλίτσα ψηνόταν κυριολεκτικά στον πυρετό, ήταν σοβαρά αφυδατωμένη, πολύ πεινασμένη και γεμάτη δύσοσμες πυώδεις εστίες στο δέρμα της, ενώ έλειπε και το περισσότερο από το τρίχωμά της. Επίσης, μόλις και μετά βίας στεκόταν στα πόδια της. Με άλλα λόγια, το ζώο ήταν σε άθλια κατάσταση, ενώ πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα πέθαινε από σηψαιμία αν έμενε κι άλλο στον δρόμο. Ακόμη και τώρα, μετά από σχεδόν τρεις μέρες εντατικής θεραπείας με αντιβιοτικά, ενυδάτωση, χορήγηση άφθονης ειδικού τύπου διατροφής (ειδικής για συνθήκες υπερκαταβολισμού), δεν έχει ξεφύγει εντελώς τον κίνδυνο.
Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι με τις συνθήκες νοσηλείας που της έχουμε εξασφαλίσει στο σπίτι και με τις εξαιρετικά μεγάλες δόσεις αγάπης και θετικής ενέργειας που παίρνει από εμάς, αυτή η σκυλίτσα θα ζήσει και θα έχει μια πολύ καλή ποιότητα ζωής μαζί μας (γιατί θα μείνει για πάντα μαζί μας, αν ζήσει, που θα… ζήσει).
Η Ρία είναι το προσωπικό μου στοίχημα. Πιστεύω ότι είναι ένα πολύ τυχερό πλάσμα που βρέθηκε στον δρόμο μου. Η συνάντησή μας είναι καρμική. Αυτή είναι το δικό μου δώρο από τον Θεό για αυτά τα Χριστούγεννα και εγώ είμαι το δικό της».
* Σύμφωνα με τον κ. Αναγνωστόπουλο, η Ρία μπορεί και σηκώνεται για αρκετή ώρα πλέον, αν και έχουν περάσει μόλις τρεις μέρες από τότε που τη φροντίζει. «Είναι η πρώτη φορά που με κοίταξε στα μάτια και μου έδωσε φιλάκι στο χέρι, δείχνοντας την ευγνωμοσύνη της» εξηγεί.
