Κάποιοι ίσως θα αναρωτιέστε πώς είναι μια τυπική ημέρα σε ένα κτηνιατρείο. Ηρθε η ώρα να σας την περιγράψω.
Κάθε μέρα ξεκινάει στο κτηνιατρείο με τον έλεγχο των ζώων που είναι νοσηλευόμενα. Για να δούμε, λοιπόν, ποιοι είναι μέσα στα κλουβιά νοσηλείας… Είναι ο Λόκο, ο 15χρονος αρσενικός γάτος, ο οποίος είχε απόστημα του αριστερού περιπρωκτικού αδένα. Η πληγή του έχει επουλωθεί σχεδόν πλήρως. Θα πάρει για λίγες μέρες ακόμα αντιβίωση και μετά θα πάει στο σπίτι. Δίπλα του είναι ο νεαρός και όμορφος Φρου Φρου. Υστερα από μια υιοθεσία, η οποία δεν πήγε και τόσο καλά, επεστράφη και ψάχνει το νέο του σπίτι. Θα στειρωθεί και περιμένουμε κάποιον να ενδιαφερθεί και να τον υιοθετήσει.
◼ Μετά τον έλεγχο των νοσηλευόμενων ζώων, έχουμε το πρώτο πρωινό ραντεβού. Η ώρα είναι περίπου 10 και την πόρτα του κτηνιατρείου περνάει μια νεαρή γυναίκα με ένα χαριτωμένο καφέ κουταβάκι στην αγκαλιά. Μόλις το είχε πάρει και ήθελε να κάνει το πρώτο του εμβόλιο. Της εξήγησα ότι αφού το κουταβάκι το έχει στα χέρια της μόνο μερικές ώρες, δεν είναι σωστό να κάνουμε κατευθείαν το εμβόλιο. Θα πρέπει να περιμένουμε μερικές μέρες, έτσι ώστε να βεβαιωθούμε ότι δεν είναι φορέας κάποιου ιογενούς νοσήματος. Αν το σκυλάκι δεν έχει κάποιο ύποπτο σύμπτωμα έπειτα από μία εβδομάδα, τότε κάνουμε το πρώτο εμβόλιο. Για την ώρα, αυτό που πρέπει να κάνουμε πριν μπει στο σπίτι, είναι οι αποπαρασιτώσεις για τα ενδο- και εξωπαράσιτα.
Αφού το ζυγίσουμε, το ανεβάζει στο τραπέζι η νέα ιδιοκτήτρια, το ψεκάζω με ειδικό σπρέι για τα εξωπαράσιτα και του δίνω και την πάστα για τα ενδοπαράσιτα από το στόμα. Δεν του αρέσει και πάρα πολύ η διαδικασία, αλλά ο μικρός Φάτσας (αυτό είναι το όνομά του) τα υπομένει όλα.
◼ Το επόμενο περιστατικό είναι ο μικρός Στέλιος, ο οποίος ήρθε για επανεξέταση. Πρώην αδέσποτος γατούλης, ο οποίος, αν δεν τον αναλάμβανε η κυρία που τον έχει τώρα, θα είχε πεθάνει. Ο Στέλιος είχε ένα ατύχημα, το οποίο δεν συμβαίνει συχνά (τουλάχιστον σε γάτες). Πριν από λίγους μήνες κοντά στον χώρο όπου ζούσε ως αδέσποτο έγιναν επεισόδια με αφορμή το ποδόσφαιρο και έριξαν δακρυγόνα.
Οπως σοφά λέει και η παροιμία, «Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα«, ο Στέλιος μάλλον μύρισε από πολύ κοντά το δακρυγόνο, με αποτέλεσμα να έρθει στο κτηνιατρείο δύο μέρες μετά τα επεισόδια με φοβερό οίδημα στη μύτη, νεκρώσεις στη στοματική κοιλότητα και έντονη δακρύρροια. Υστερα από πολύ αγώνα για να κρατηθεί στη ζωή, αφού δεν μπορούσε να φάει, ήρθε σήμερα στο πλαίσιο του καθιερωμένου ελέγχου του. Πλέον η υγεία του είναι αρκετά καλή.
Εχει λίγο παραπάνω ρινικό έκκριμα και λόγω της μικρής παραμόρφωσης που έχει υποστεί έχει μια μικρή δυσκολία στην αναπνοή, αλλά συνολικά είμαι πολύ ικανοποιημένη από την εξέλιξη της πορείας του.
◼ Στη συνέχεια έχω να κάνω έναν καθαρισμό δοντιών σε ένα σκυλάκι 11 ετών, τον Ρίπερ. Ο καθαρισμός των δοντιών γίνεται με ολική αναισθησία, οπότε ξεκινάω τη διαδικασία με την προνάρκωση. Υστερα από λίγη ώρα, αφού έχει επιδράσει το φάρμακο και ο Ρίπερ έχει ηρεμήσει φαινομενικά, τον πιάνω για να συνεχίσουμε τη διαδικασία, αλλά με μια αστραπιαία κίνηση, μισοζαλισμένος, με δαγκώνει στο χέρι.
Περιποιούμαι το τραύμα μου και σύντομα επιστρέφω για να συνεχίσω τη διαδικασία του καθαρισμού. Δέκα λεπτά μετά το τέλος της διαδικασίας ο Ρίπερ, με καθαρά δόντια πλέον, κουνάει ξανά χαρούμενος την ουρά του βλέποντας την ιδιοκτήτριά του που ήρθε να τον παραλάβει.
◼ Είναι πλέον μεσημέρι. Ηρθε η ώρα να κλείσω το κτηνιατρείο και να κάνω μια κατ’ οίκον επίσκεψη για τον καθιερωμένο ετήσιο έλεγχο σε ένα σκύλο. Η ηλικιωμένη ιδιοκτήτριά του δεν είναι σε θέση να μετακινηθεί.
◼ Το απόγευμά μου ξεκινάει δυστυχώς με ευθανασία. Το 13 ετών θηλυκό λυκόσκυλο, που το τελευταίο διάστημα δίνει μάχη με τον καρκίνο, πλέον υποφέρει. Εδώ και δύο ημέρες αδυνατεί να σταθεί στα πόδια της, με δυσκολία αναπνέει και έχει έντονα συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα. Πάντα η ευθανασία είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μου και ποτέ δεν μπορώ να το συνηθίσω.
◼ Μετά την ευθανασία, επόμενος είναι ο αγαπημένος μου Ρόκι, που πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση. Ενα νεαρό πίτμπουλ, το οποίο είναι το πιο καλοσυνάτο σκυλί που έχω γνωρίσει. Ενώ έχει περάσει δύσκολα με μια χρόνια ωτίτιδα που τον ταλαιπωρεί, καθώς και με ένα χειρουργείο εκτομής του έξω ακουστικού πόρου, παρ’ όλα αυτά μπαίνει στο εξεταστήριο με μεγάλη χαρά και πηδάει μόνος του για να ανέβει στο εξεταστικό τραπέζι. Ο λόγος που ήρθε είναι το ετήσιο εμβόλιό του, αλλά με τέτοιο ιστορικό, πρώτα απ’ όλα ελέγχω το αυτί του.
Μετά την ωτοσκόπηση διαπιστώνω ότι είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Δεν θα χρειαστεί άλλη αγωγή, οπότε κάνω το εμβόλιο.
Ως συνήθως, ο Ρόκι αρνείται πεισματικά να κατέβει από το τραπέζι για να φύγει.
Παίρνω μεγάλη ικανοποίηση όταν αντιδρούν με τέτοιο τρόπο οι ασθενείς μου και καταλήγω ότι όσο δύσκολη σωματικά και ψυχολογικά κι αν είναι η μέρα μου, δεν μετανιώνω ποτέ που επέλεξα αυτή τη δουλειά.
*Κτηνίατρος, Αμπελόκηποι (Αθήνα)
