Ενα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο-μελέτη μού έστειλε φίλος απ’ την Αγγλία πρόσφατα. Τίτλος του: Pets in portraits (κατοικίδια σε πορτρέτα, θα μπορούσαμε να πούμε).
Συγγραφέας, ο σπουδαίος πρώην επιμελητής εκθέσεων, Ρόμπιν Γκίμπσον, και θέμα του τα ζωάκια που μπορεί κανείς να δει στα πορτρέτα (ζωγραφικά ή φωτογραφικά) που εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων (National Portrait Gallery) στο Λονδίνο.
Κάθε πορτρέτο έχει τη δική του ιστορία και ο συγγραφέας την παρουσιάζει με πραγματικά απολαυστικό τρόπο. Γι’ αυτό θέλησα να σας δώσω μια μικρή γεύση.
Στο πορτρέτο αυτό του μετέπειτα Καρόλου Β’ της Αγγλίας (1630-1685), ο τότε διάδοχος του Καρόλου Α’ είναι μόλις 4 μηνών. Του έχουν σκεπάσει τα μαλλιά διότι ήταν πολύ… μελαχρινό μωρό, κάτι για το οποίο ντρεπόταν η μητέρα του, Εριέτα Μαρία, όπως έγραφε σ’ ένα γράμμα της.
Το σκυλάκι, ένα σπάνιελ, τοποθετήθηκε αργότερα στον πίνακα και η εικόνα του μικρού Καρόλου να χαϊδεύει τα αυτιά του ήταν προφητική:
όταν έγινε βασιλιάς, οι υπουργοί του παραπονιούνταν ότι, στις συνεδριάσεις, αντί να ακούει τις απόψεις τους, εκείνος έπαιζε αμέριμνος με τα αυτιά των σκύλων του.
Η Αννα Πάβλοβα, η θρυλική Ρωσίδα μπαλαρίνα, που αποθεώθηκε στον «Θάνατο του κύκνου» (1905) εγκατέλειψε τα αυτοκρατορικά μπαλέτα της Αγίας Πετρούπολης και γύριζε τον κόσμο με τα δικά της, πια, μπαλέτα.
Βάση της έγινε μια υπέροχη βίλα στο Λονδίνο, με μεγάλο κήπο και μια λίμνη. Επειδή τα σκυλιά της δεν μπορούσε, λόγω της γνωστής «καραντίνας», να τα φέρει στην Αγγλία, είχε σαν πετ έναν πανέμορφο κύκνο, τον Τζακ.
Η κλασική αυτή φωτογραφία με τον Τζακ τραβήχτηκε στον κήπο της το 1923 και ανατυπώθηκε πρόσφατα.
Η Ελισάβετ Β’, η βασίλισσα της Αγγλίας, είναι γνωστό ότι έχει αδυναμία στα κόρτζι.
Ηταν φυσικό, λοιπόν, να ποζάρει με την αγαπημένη της Σπαρκ, την πιο ήσυχη και υπάκουη απ’ όλη την αγέλη της.
Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε απ’ τον ζωγράφο Μάικλ Λέοναρντ το 1985-86, στα εξηκοστά γενέθλια της Ελισάβετ.
Η Σπαρκ -8 ετών τότε- ανήκε στη δέκατη γενιά κόρτζι, μιας δυναστείας που ξεκίνησε το 1944, όταν η Σούζαν, απ’ τα κένελς του Κέμπριτζσαϊρ, δόθηκε δώρο στη βασίλισσα όταν έγινε 18 ετών.
Η Αγκάθα Κρίστι (1890-1976), η πιο διάσημη εκπρόσωπος της παγκόσμιας αστυνομικής λογοτεχνίας, λάτρευε τα σκυλιά.
Γι’ αυτό και όταν της ζήτησαν να ποζάρει στον φακό, θέλησε να φωτογραφηθεί με τον αγαπημένο της Πέτερ. Ο οποίος, όμως, διαφωνούσε! Ετσι, χρειάστηκε να του εφαρμόσει μια δυναμική λαβή, για να ‘ναι σίγουρη ότι δεν θα την κοπανήσει.
Τον Πέτερ τον αγαπούσε τόσο πολύ ώστε του αφιέρωσε μια απ’ τις 66 αστυνομικές νουβέλες της.
Η φωτογραφία είναι του 1920.
Ο βασιλιάς Εδουάρδος ο 7ος της Αγγλίας (1841-1910) ήταν φημισμένος για τρεις λόγους: για την πανέμορφη σύζυγό του, Αλεξάνδρα, κόρη του Δανού βασιλιά Χριστιανού του 9ου, για τις αμέτρητες φιλενάδες του και για την αγάπη του στα σκυλιά – και ειδικά για τον Σίζαρ, ένα μικρόσωμο τεριέ.
Οταν ο Εδουάρδος πέθανε, ο Σίζαρ ακολούθησε το φέρετρο απ’ το Γουεστμίνστερ Χολ ώς το Γουίνδσορ, με εντολή της Αλεξάνδρας, παρά το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ της βασίλισσας και του σκύλου δεν ήταν καθόλου καλές.
Στην πρωτότυπη φωτογραφία (1910) ο Σίζαρ δεν υπήρχε.
Προστέθηκε αργότερα, με μοντάζ, όπως ίσως θα μπορούσε να καταλάβει το μάτι ενός ειδικού.
