Το τι πλάκα κάνω, κυρίες και κύριοι, με τις απίστευτες ιστορίες που συνθέτουν την ελληνική μυθολογία δεν λέγεται. Βλέπετε, οι αρχαίοι Ελληνες δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αποδίδουν στους θεούς και στις θεές τους όλα τα προτερήματα και τα ελαττώματα που είχαν οι ίδιοι, τις καλοσύνες και τις πονηριές τους, τα πάθη και τις περιπέτειές τους.
Παράλληλα, φρόντιζαν με τις ιστορίες αυτές να εξυπηρετούν και τα συμφέροντά τους, μια και γίνονταν πιστευτές απ’ τους ουσιαστικά πρωτόγονους ανθρώπους εκείνης της εποχής.
Ενας απ’ τους πιο αστείους μύθους ήταν εκείνος που δημιούργησαν για να αποδείξουν (!) ότι οι Αθηναίοι ήταν γηγενείς, είχαν γεννηθεί δηλαδή στη γη της Αθήνας, επομένως ήταν αυτόχθονες -σε αντίθεση π.χ. με τους Σπαρτιάτες που ήταν απόγονοι των Δωριέων κ.λπ. Ετσι, για να νιώθουν περήφανα και να μπαίνουν στο μάτι των άλλων. Ο μύθος, λοιπόν, έχει ως εξής:
Μια μέρα που ο Ηφαιστος έκανε στην Αθήνα τη βόλτα του, είδε μπροστά του την Αθηνά -και τρελάθηκε απ’ την ομορφιά της. Μπορεί να ήταν κουτσός και κακάσχημος, αλλά το ότι ήταν ο σύζυγος της Αφροδίτης, της πανέμορφης θεάς του έρωτα, νόμιζε ότι του έδινε το δικαίωμα να χιμάει σε όποιαν όμορφη κοπέλα έβρισκε μπροστά του. Της χιμάει, λοιπόν, της Αθηνάς! Εκείνη θύμωσε, του θύμισε πως ήταν παρθένος και του ζήτησε να πάρει τα κουλά του από πάνω της.
Ο Ηφαιστος, όμως, δεν καταλάβαινε τίποτε, τόσο ερεθισμένος ήταν. Τη βουτάει, τον σπρώχνει από πάνω της και τον πετάει κάτω. Ομως, μια σταγόνα απ’ το σπέρμα του έπεσε πάνω στο μπούτι της!
Αηδιασμένη (μπλιαχ!) αλλά ψύχραιμη, η Αθηνά παίρνει μια μπάλα από τραγόμαλλο που βρήκε εκεί κοντά, σκουπίζει το σπέρμα και το πετάει κάτω στη γη. Και τότε, αυτομάτως, η Γαία γονιμοποιείται απ’ το σπέρμα του κουτσού θεού και γεννάει τον Ερεχθέα! Τον οποίο, ως νεογέννητο βρέφος, παραδίδει στην Αθηνά να το μεγαλώσει. Παίρνει η Αθηνά το αγοράκι στην αγκαλιά της και το μεγαλώνει τόσο καλά, ώστε να γίνει ένας απ’ τους πρώτους βασιλείς της Αθήνας.
Αυτός ο μύθος πρέπει να δημιουργήθηκε πολύ παλιά, κάπου στον 8ο ή 7ο αιώνα. Τον ξαναθυμήθηκαν οι Αθηναίοι το 451 π.Χ., επί Περικλή, όταν θεσπίστηκε νόμος, σύμφωνα με τον οποίο Αθηναίος εθεωρείτο μόνο όποιος είχε γεννηθεί στην Αθήνα από Αθηναίους γονείς, ώστε να αποκλειστούν οι «μη αυτόχθονες» από τις άφθονες παροχές της Πολιτείας -η οποία είχε φτάσει στο απόγειο της δύναμης και του πλούτου.
Θυμήθηκαν, λοιπόν, τον Ηφαιστο και, λίγες δεκαετίες μετά, του έχτισαν έναν ολόλαμπρο ναό -«μικρό Παρθενώνα»- στην Αρχαία Αγορά, για να τον ευχαριστήσουν που, έστω κι έτσι, έγινε αιτία να γεννηθεί στην Αθήνα ο Ερεχθέας, ο μυθικός βασιλιάς και πατέρας όλων των Αθηναίων. Ο ναός υπάρχει ακόμα, σώος και πανέμορφος.
* Το Αλλοπαράκι μου, η αρχηγίνα της αγέλης μας, τα ‘χει παίξει με την εφευρετικότητα και τη φαντασία των μυθοπλαστών της αρχαίας Αθήνας. Εχει εντοπίσει κι άλλους «κουφούς» μύθους και θα σας τους παρουσιάσει προσεχώς.
