Της Αλλοπάρ*

Πέρα απ’ τις (αυτονόητες) θερμές ευχές μου για τη νέα χρονιά, θα ήθελα να σας μεταφέρω τη χαρά που νιώθω κάθε φορά που μαθαίνω ότι βρέθηκε κάποιο χαμένο σκυλί. Αρχίζω και χορεύω και τρέχω πάνω-κάτω στον κήπο, μπροστά στα απορημένα μέλη της αγέλης μου, που σίγουρα με περνάνε για τρελή.

Βέβαια, οι περιπτώσεις σκύλου που χάθηκε και επέστρεψε μόνος του, έπειτα από μέρες και βδομάδες, δεν είναι και συχνές.

Συνήθως για να βρεθεί ένας χαμένος σκύλος χρειάζεται πολλή δουλειά και πολύ τρέξιμο απ’ τους δικούς του, αλλά και μεγάλη βοήθεια και συμπαράσταση από φίλους και γνωστούς.

Το θέμα είναι να μη το βάλεις κάτω, όσος καιρός κι αν περάσει. Αν συνεχίσεις το ψάξιμο, κάποια στιγμή θα το βρεις το σκυλί σου, νεκρό ή ζωντανό. Βλέπετε οι κλέφτες σκύλων για λύτρα δεν είναι ένα «επάγγελμα» που ανθεί στην Ελλάδα.

Σας τα γράφω αυτά διότι προ ημερών διάβασα την περιπέτεια μιας Αγγλίδας, που έχασε τον σκύλο της και τον ξαναβρήκε έπειτα από 9 μέρες, αφού σήκωσε τον κόσμο στο πόδι!

Αρνούμενη να δεχτεί την απώλεια κλαίγοντας στον καναπέ της, βγήκε έξω, έφερε τα πάνω κάτω, κινδύνεψε να χάσει τη δουλειά της, αλλά έκανε το θέμα γνωστό σ’ όλη την Αγγλία, κινητοποίησε οργανώσεις και ζωόφιλους και τελικά έφερε το μωρό της πίσω στο σπίτι.

Αξίζουν δύο λόγια παραπάνω για την ιστορία αυτή:

Η κυρία Κέιτ Σπάισερ, 46, άφησε πριν από ένα μήνα τον Γούλφι, τον σκύλο της, στον αδελφό της για μία μέρα, επειδή θα πήγαινε σ’ έναν γάμο.

Λίγο πριν αρχίσει η τελετή, της τηλεφώνησαν ότι ο Γούλφι βγήκε έξω και χάθηκε. Τρελάθηκε. Πήγε στο σπίτι του αδελφού της και με όλη την οικογένειά του άρχισε το ψάξιμο στη γύρω περιοχή. Τίποτα. Κανείς δεν είχε δει τον Γούλφι.

Δεν τα παράτησε. Πήρε μια μικρή άδεια απ’ τη δουλειά της και συνέχισε να τον ψάχνει. Κόλλησε χιλιάδες αφίσες, βγήκε σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, χτύπησε εκατοντάδες πόρτες, σταμάτησε χιλιάδες περαστικούς.

Ολο το Σάρεϊ -εκεί χάθηκε ο Γούλφι- έμαθε για το συμβάν και είχε τα τηλέφωνα της Κέιτ, για να την ειδοποιήσουν αν μάθαιναν κάτι.

Δεν έμεινε εκεί. Ζήτησε τη βοήθεια του τηλεοπτικού αστέρα Τζέρεμι Κλάρκσον (Τοπ Γκίαρ), του Ρόνι Γουντ των Ρόλινγκ Στόουνς, αλλά και του ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κορμπάιν (στην περιφέρειά του χάθηκε ο Γούλφι) και όλοι στάθηκαν στο πλευρό της.

Τέτοια κινητοποίηση για ένα χαμένο σκυλί -και μάλιστα ημίαιμο, ένα γλυκύτατο γκριφονάκι- δεν είχε ξαναγίνει! Το τηλέφωνό της είχε ανάψει και η ίδια έτρεχε όπου της έλεγαν ότι «τον είχαν δει».

Αυτό κράτησε 9 μέρες. Τότε, μια άγνωστη κυρία της είπε ότι «είχε δει ένα τέτοιο σκυλί στις γραμμές του τρένου», στο Σάρεϊ, κοντά στο σημείο που χάθηκε. Ετρεξε κι εκεί… και τον βρήκε! Πετσί και κόκκαλο, βρόμικο, πληγωμένο, αλλά ήταν ο Γούλφι της!

* Το Αλλοπαράκι μου ξέρει από πρώτο χέρι τι θα πει να χαθεί ένας σκύλος. Τρεις μέρες χάθηκε και όταν γύρισε -μόνη της, ενώ την έψαχνα παντού- μείναμε αγκαλιασμένοι επί δέκα λεπτά. Κι ας ήταν μέσ’ στις λάσπες κι έτρεμε σαν το ψάρι…