efsyn.gr , Παναγιώτης Διαμαντής
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οταν γύρισα στην αυλή μας με τη συμφωνία στο χέρι, η αγέλη μου είχε χωριστεί στα τρία! Το 30% (δηλαδή η Κάρμεν) με υποδέχτηκε με κατεβασμένα μούτρα. «Πάλι καλά που δεν μας πήραν και την Ακρόπολη» είπε και ξάπλωσε κάτω απ’ τη μεγάλη μουριά.

Ο Ταρζάν (το άλλο 30%), αντίθετα, ήταν μες στην καλή χαρά: «Επιτέλους, γλιτώσαμε απ’ την καταστροφή!» ούρλιαξε κι άρχισε να τρέχει χοροπηδώντας στον πίσω κήπο.

Μόνος σκεπτικός, αν και φανερά ανακουφισμένος, ήταν ο Σούρτας. «Αρκεί να μην πάμε απ’ το “Δόξα σοι ο Θεός” στο “Βοήθα Παναγιά μου”» δήλωσε και συνέχισε να ψάχνει μια πράσινη σαύρα, που είχε βρει καταφύγιο στα δεντρολίβανα.

Αφού συνήλθα λοιπόν από το γρονθοκόπημα τόσων ημερών, τους κάλεσα σε γενική συνέλευση ώστε να δούμε τι θα κάνουμε από δω και πέρα. Ετσι το απογευματάκι μαζευτήκαμε κάτω από τις καναδέζικες λεύκες και άρχισε η συνεδρίαση.

Πρώτη μίλησε η Κάρμεν:

– Σου ζητήσαμε συμφωνία, αλλά εσύ τους έδωσες και τα σώβρακα! Βλέπεις, δεν ήθελες τη συμφωνία του Γιούνκερ, ήθελες δημοψηφίσματα και κλειστές τράπεζες. Και μας έστειλες σκλάβους στ’ Αλγέρι!

Ετσι μου ‘ρθε να της την πέσω, αλλά… κρατήθηκα. Κι έδωσα τον λόγο στον Σούρτα:

– Δεν λέω, κατάφερες να φέρεις τη συμφωνία, αλλά, βρε Αλλοπαράκι, μας έδεσες χειροπόδαρα. Θα μπορέσουμε να κάνουμε όσα υποσχεθήκαμε, ειδικά με κάτι σκύλους σαν την Κάρμεν; Μόνο αν τους στείλεις για βρούβες θα τα καταφέρουμε εμείς οι υπόλοιποι.

Η ομιλία του Σούρτα, πιο ισορροπημένη, άρχισε να μου βάζει ιδέες. Αλλά έδωσα τον λόγο και στον βενιαμίν της αγέλης, τον Ταρζάν:

– Εγώ είμαι χαρούμενος! Ντάξει, θα ‘ναι δύσκολα τα πράγματα για μερικά χρόνια, αλλά θα ‘μαστε ζωντανοί και θα το παλέψουμε. Εμείς είμαστε καλή γενιά, όχι όπως εσείς. Θα κάνουμε θαύματα – θα το δείτε! Αφήστε τις γκρίνιες και την κακομοιριά, αφήστε τις κραυγές απ’ τα τηλεπαράθυρα και τους γελοίους τσακωμούς. Εμείς θα κάνουμε αυτό που δεν κάνατε εσείς: θα στήσουμε την Ελλάδα στα πόδια της! Γουάου!

Κανονικά θα ‘πρεπε να μιλήσω εγώ τελευταία, για να κλείσω τη συνέλευση με την άποψή μου. Αλλά μετά τα όσα είπε ο Ταρζάν μού ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Πλάκα πλάκα, ο πιτσιρικάς ήταν ο πιο σωστός.

Αξίζει να κάνουμε τα πάντα για να μην τον απογοητεύσουμε άλλο… Δεν είπα κουβέντα. Και η συνέλευση τελείωσε.

* Η Αλλοπάρ είναι η σκυλίτσα μου, η άξια αρχηγίνα της αγέλης μας, που της έλαχε ο κλήρος να σώσει τον πίσω κήπο μας από τις συμφορές που του έφεραν ο Μένιος, ο Αρης, η Φέη, η Μαρίκα – κι όλοι οι αρχηγοί αγέλης της τελευταίας 25ετίας. Θέλει και μπορεί να τα καταφέρει!