Μετά το χάος και την παράλυση του «επιτελικού κράτους», αλλά και την πρωτοφανή ταλαιπωρία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων εγκλωβισμένων -και… «εγκιβωτισμένων»- στην Αττική Οδό και σε σε 4 βασικές αρτηρίες της Αθήνας, ο συνάδελφος Γιώργος Παπαχρήστου έγραψε σ’ ένα σημείωμά του στα «Νέα»:
«Αυτό που πρέπει να κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι να πάει ν’ ανάψει ένα κερί στον Αγιο Διονύσιο, που δεν θρηνήσαμε νεκρούς απ’ τον χιονιά…».
Νομίζω πως ήταν το πιο αληθινό και πιο ειλικρινές που έχει γράψει εδώ και χρόνια ο καλός συνάδελφος, εδώ και μερικά χρόνια. Γιατί συνήθως προστατεύει τον πρωθυπουργό, εκθειάζει την κυβέρνηση και ειρωνεύεται και χτυπάει την αξιωματική αντιπολίτευση. Τώρα, όμως, δεν άντεξε, του βγήκε αυθόρμητα…
Και είναι αλήθεια ότι εδώ συνετελέσθη ένα θαύμα, από εκείνα που μας κάνουν να μιλάμε για την ανθεκτικότητα του ανθρώπου με θαυμασμό. Το ότι χιλιάδες άνθρωποι σέρνονταν μέσα σε 40 πόντους χιόνι, νύχτα, χωρίς ένα φως, χωρίς να ξέρουν πού πηγαίνουν, ηλικιωμένοι, διαβητικοί, υπερτασικοί, καρκινοπαθείς, μανάδες με παιδιά, γιαγιάδες, μπαμπάδες με παιδιά στην πλάτη, διψασμένοι, πεινασμένοι και βγήκαν όλοι ζωντανοί απ’ αυτήν την Κόλαση, ναι, ήταν ένα «θαύμα»!
Ναι, κάποια στιγμή μπήκαν στη μάχη για τη διάσωσή τους ο στρατός, η Αστυνομία, η Πυροσβεστική, αλλά και πάλι είναι άξιο θαυμασμού το ότι άντεξαν τόσοι άνθρωποι, που βρέθηκαν για τόσες ώρες μόνοι και αβοήθητοι από ένα κράτος και μια εταιρεία που σκοπό έχουν να τους προστατεύουν και να τους εξυπηρετούν.
Ακουγα, την περασμένη εβδομάδα, τη συζήτηση στη Βουλή (πρόταση δυσπιστίας): Σχεδόν όλοι οι ομιλητές της Ν.Δ. αναφέρθηκαν στο Μάτι, θεωρώντας ότι ακόμα τους είναι χρήσιμο για πολιτικούς, φυσικά, λόγους. Και συνέκριναν μια ξαφνική και πρωτοφανούς έντασης φονική πυρκαγιά με μια δυνατή μεν, αλλά προαναγγελθείσα, 7 μέρες πριν, χιονόπτωση. Και με την περσινή εμπειρία της «Μήδειας» – το δις εξαμαρτείν…
Το τραγικό είναι ότι στις δύο συσκέψεις, πριν από τον χιονιά και για τον χιονιά, προήδρευσε ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας κ. Στυλιανίδης. Γι’ αυτό ακριβώς και δεν συμμετείχαν, κατά τη γνώμη μου, οι επίσης αρμόδιοι υπουργοί Εσωτερικών (Βορίδης), Προστασίας του Πολίτη (Θεοδωρικάκος), Υποδομών (Καραμανλής), Υγείας (Πλεύρης) και Ενέργειας (Σκρέκας). Προφανώς, ήθελαν να προεδρεύουν οι ίδιοι. Κι έστειλαν τους βοηθούς τους…
Είμαι σίγουρη ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν στις συσκέψεις αυτές προήδρευε ο πρωθυπουργός, διακόπτοντας για λίγο την ανεμελιά του. Αν τους έθετε ενώπιον των ευθυνών τους και αν τους προειδοποιούσε ότι δεν θα ανεχόταν δεύτερη «Μήδεια» στη σειρά. Αλλά αυτό δεν έγινε. Ετσι φτάσαμε στην κατάντια, αξιοπρεπείς άνθρωποι να αναγκαστούν να ουρούν και να αφοδεύουν σε κοινή θέα πάνω στο χιόνι, να εκλιπαρούν για λίγο νερό και να αντιμετωπίζουν με φρίκη ακόμα και το -πιθανό, τις ώρες εκείνες- ενδεχόμενο του θανάτου τους. Τις ίδιες ώρες που ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του έπιναν τον καφέ τους με το καλοριφέρ στο φουλ…
*Η Αλλοπάρ αναρωτιέται αν ο πολυπράγμων καθηγητής κ. Συνολάκης -που θα εκκένωνε το Μάτι σε μερικά λεπτά!- θα μας εξηγήσει πώς στο καλό χρειάστηκαν 20 ώρες για να εκκενωθεί η Αττική Οδός. Και, αν το κάνει, πάλι θα φταίνε ο Τσίπρας και η Δούρου;
