1. Γιατί δεν υπάρχουν τρίχρωμοι γάτοι, αλλά μόνο γάτες;
Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τρίχρωμοι γάτοι αλλά μόνο γάτες, οφείλεται στο ότι μόνο οι θηλυκές γάτες έχουν τον χρωμοσωμικό συνδυασμό που χρειάζεται για να εμφανιστεί η τριχρωμία στο τρίχωμά τους. Το γονίδιο στο οποίο οφείλεται ο πορτοκαλί χρωματισμός βρίσκεται στο Χ χρωμόσωμα, όπως επίσης και ο μαύρος χρωματισμός.
Ετσι, μια γάτα μπορεί να έχει πορτοκαλί, μαύρο ή συνδυασμό των δύο αφού έχει δύο Χ χρωμοσώματα. Ενας γάτος όμως, επειδή φέρει μόνο ένα Χ χρωμόσωμα και το άλλο είναι το Υ, έχει ή το ένα χρώμα ή το άλλο και όχι συνδυασμό. Απαιτείται, δηλαδή, η παρουσία δύο χρωμοσωμάτων Χ, ώστε να εκφραστεί το γονίδιο που ελέγχει την τριχρωμία. Πάρα πολύ σπάνια, σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν γενετικές ανωμαλίες, στις οποίες αρσενικοί γάτοι φέρουν τρία χρωμοσώματα (ΧΧΥ) αντί για δύο (ΧΥ), μπορεί να εμφανιστεί τριχρωμία.
2. Συχνά ο σκύλος τρώει αγριόχορτα τα οποία μετά τα κάνει εμετό. Αφού δεν μπορεί να τα χωνέψει γιατί τα διαλέγει και τα τρώει;
Το να επιλέγουν οι σκύλοι να τρώνε στη βόλτα αγριόχορτα είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Οι σκύλοι εξάλλου δεν είναι 100% σαρκοφάγα και έχει παρατηρηθεί ότι ακόμα και άγριοι πληθυσμοί στη φύση διατρέφονται σε ένα μικρό ποσοστό με τροφές φυτικής προέλευσης. Αρκετά συχνά μετά την κατανάλωσή τους προκαλείται εμετός. Θεωρείται ότι όταν οι σκύλοι αισθάνονται κάποια ενόχληση στο στομάχι, προσπαθούν να προκαλέσουν εμετό τρώγοντας τα χορταράκια. Αυτό σαν συνήθεια είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό και δεν θα πρέπει να ανησυχεί τους κηδεμόνες.
3. Γιατί οι γάτες μετά την αφόδευση σκεπάζουν με χώμα τα κόπρανά τους;
Η πρώτη εξήγηση για το γεγονός ότι οι γάτες σκεπάζουν τα κόπρανα και τα ούρα τους στην άμμο είναι ότι είναι πολύ καθαρά ζώα και δεν θέλουν βρόμικο τον χώρο που ζουν. Η άλλη εξήγηση προέρχεται από το παρελθόν τους ως είδος και είναι βασισμένη στο γεγονός ότι οι άγριοι πληθυσμοί δεν θέλουν να δηλώσουν την παρουσία τους σε μια περιοχή, ώστε να προφυλαχθούν από πιθανούς θηρευτές. Οπότε κρύβοντας τα κόπρανα κάτω από το χώμα, μειώνεται η πιθανότητα να γίνουν αντιληπτοί.
4. Πρέπει να κουρεύονται τα σκυλιά που έχουν μακρύ τρίχωμα; Και αν ναι, πότε γίνεται αυτό;
Τα σκυλιά που έχουν μακρύ τρίχωμα μπορούν να κουρεύονται, αρκεί αυτό να γίνεται με σωστό τρόπο. Δηλαδή, θα πρέπει να αφήνουμε ένα ελάχιστο μήκος τρίχας, ώστε το σκυλί να προστατεύεται από την ηλιακή ακτινοβολία και να μη δημιουργούνται εγκαύματα στο δέρμα. Μερικές φορές το κούρεμα είναι απαραίτητο, καθώς λόγω ελλιπούς περιποίησης του τριχώματός τους δημιουργούνται «τζίβες», οι οποίες μπορεί να είναι η αιτία της ανάπτυξης δερματίτιδας. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων τούς κουρεύουν την άνοιξη, γιατί αυτή είναι η εποχή που πέφτει η μεγαλύτερη ποσότητα τρίχας. Δεν συστήνεται να κουρεύονται σκύλοι που διαθέτουν «διπλό» τρίχωμα, όπως για παράδειγμα τα Huskies, τα Malamutes, και τα τσοπανόσκυλα.
5. Μπορώ, αντί για ξηρά τροφή, να μαγειρεύω στη γάτα μου;
Ενα πολύ σημαντικό αμινοξύ που πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνουν οι γάτες μέσω της διατροφής, είναι η ταυρίνη, καθώς δεν μπορούν να την παράξουν. Αυτή συμβάλλει στη διατήρηση της καλής υγείας της καρδιάς, αλλά και στην όραση. Οι βιομηχανοποιημένες τροφές περιέχουν τις απαιτούμενες ποσότητες ταυρίνης που χρειάζονται οι γάτες. Οπότε συστήνεται η διατροφή της γάτας να είναι κατά κύριο λόγο η ξηρά ή κονσέρβα, οι οποίες παρέχουν τις απαιτούμενες ποσότητες ταυρίνης. Παρ’ όλα αυτά, αν επιθυμούν οι ιδιοκτήτες να δίνουν μαγειρευτό φαγητό (χωρίς καρυκεύματα και σάλτσες) μία με δύο φορές την εβδομάδα, μπορούν να το κάνουν, χωρίς κάποια επίπτωση στην υγεία της γάτας.
6. Το κουτάβι μου είναι 2 μηνών, πότε ξεκινάω την περιποίηση των δοντιών του;
Τόσο νεαρής ηλικίας σκυλάκια έχουν ακόμα τα νεογιλά δόντια, τα οποία πέφτουν και στη θέση τους θα προβάλουν τα μόνιμα δόντια. Η μόνιμη οδοντοφυΐα αρχίζει από την ηλικία των 3 ½ μηνών και μέχρι τους 6-7 μήνες έχουν εμφανιστεί όλα τα δόντια. Κατά συνέπεια, η περιποίηση των δοντιών έχει νόημα να ξεκινάει μετά τους 6 μήνες ζωής. Αυτή περιλαμβάνει το βούρτσισμα, τα ειδικά κοκαλάκια που προλαμβάνουν τη δημιουργία πέτρας καθώς και τη χρήση σκευασμάτων που προστίθενται στο φαγητό ή το νερό.
