Σας έχω ξαναγράψει για τη Λόλα, τον αγαθό γίγαντα 42 κιλών που ζει σε μια γειτονιά του Μαραθώνα. Ολοι την αγαπάνε και τη φροντίζουν. Ο δήμος την πήρε, τη στείρωσε, τη θεράπευσε από έναν τριχοφάγο που την ταλαιπωρούσε και την επέστρεψε στη γειτονιά της. Κάθε μέρα περιμένει τον δικό μου να τη χαϊδέψει και να την πάει βόλτα, κάτι που το θέλει σαν παλαβή. Της βάζει φαγητό, της αλλάζει το νερό και φεύγει. Η Λόλα είναι ένα ευτυχισμένο σκυλί. Και ελεύθερο.
Η Φρίντα (η Ηλέκτρα, η Μαυρούκω, έχει πολλά ονόματα) ζει στη δική μας γειτονιά εδώ και περίπου 10 χρόνια. Αδέσποτη μεν, αλλά πολυαγαπημένη – η μασκότ της γειτονιάς μας. Ολοι την ταΐζουν -έχει γίνει ένα μαύρο βαρελάκι από το πολύ φαΐ!- και σταματάνε για να τη χαϊδέψουν.
Ο δικός μου τη στείρωσε, οπότε δεν την τραβολογάνε τα αρσενικά της περιοχής. Κάθε πρωί έρχεται μαζί μας στη βόλτα. Μετά πάει να συνοδέψει μια κυρία ώς το μανάβικο και μετά επιστρέφουν μαζί πίσω. Η κυρία τής δίνει μπισκοτάκια και η Φρίντα παχαίνει. Είναι ελεύθερη και πανευτυχής.
Αν ισχύσει ο νόμος που βλέπει τα αδέσποτα ως πρόβλημα(!), η Λόλα και η Φρίντα θα συλληφθούν και θα κλειστούν σε κάποιο άσυλο-φυλακή, σαν εγκληματίες. Αν και το μόνο τους έγκλημα είναι ότι αγάπησαν τους ανθρώπους.
*Η Αλλοπάρ αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπιστεί τις φίλες της. Δεν καταλαβαίνει γιατί θέλουν οι άνθρωποι να στερήσουν από τα ζώα την ελευθερία που τόσο λατρεύουν οι ίδιοι.
