Της Αλλοπάρ*

Μεταξύ μας, κυρίες και κύριοι, τα περιστέρια δεν τα πάω με τίποτα! Πρώτον, διότι έχουν απαίσια φωνή. Και, δεύτερον, διότι έρχονται και τσιμπολογάνε την ξηρά τροφή μου, που αφήνω συνήθως για αργότερα που θα ξαναπεινάσω. Και διώχνουν και τα σπουργίτια, για να μην τους φάνε το… δικό μου φαΐ. Για όλους αυτούς τους λόγους τα κυνηγάω όποτε τολμήσουν να μπουν στην αυλή.

Να όμως που διάβασα στην «Ντέιλι Μέιλ» ότι στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου απονεμήθηκαν μετάλλια πολεμικής ανδρείας σε 32 περιστέρια, για τη βοήθεια που τα πανάθλια αυτά πουλιά πρόσφεραν στις Συμμαχικές Δυνάμεις εναντίον του Αξονα.

Οπως αναφέρει ο συντάκτης της εφημερίδας, πάνω από 250.000 περιστέρια «πολέμησαν» με τον τρόπο τους στον μεγάλο πόλεμο. Ενα μήνυμα σταλμένο μέσω ραδιοφώνου ή τηλεφώνου μπορούσε να υποκλαπεί, τα καλώδια μπορούσαν να κοπούν, υπήρχαν νεκρές ζώνες για τους ασυρμάτους και οι αγγελιαφόροι μπορούσαν να συλληφθούν. Αντίθετα, το περιστέρι μπορεί να μεταφέρει ένα μήνυμα δεμένο στο πόδι του σε μεγάλη απόσταση και με επιτυχία 90 τοις εκατό!

Ειδικά στη μάχη των μαχών, δηλαδή στην απόβαση στη Νορμανδία, τα περιστέρια έγιναν παράγοντας της νίκης: Ο «Γουσταύος» κέρδισε το μετάλλιό του διότι μετέφερε ένα κρίσιμο μήνυμα από ένα πλοίο προς τις δυνάμεις που ήδη είχαν αποβιβαστεί στην παραλία της Νορμανδίας. Ενώ η «Πάντι» παρασημοφορήθηκε διότι παρέδωσε το μήνυμά της σε χρόνο-ρεκόρ τη μέρα της απόβασης (6 Ιουνίου 1944).

Αλλά μακράν το πιο διάσημο περιστέρι του πολέμου ήταν ο «G.I. Joe», που είχε Αμερικανό εκπαιδευτή: Τον Οκτώβριο του 1943 η 56η βρετανική μεραρχία ζήτησε να βομβαρδιστεί η ιταλική πόλη Colvi Veccia, την οποία κατείχαν οι Γερμανοί. Ομως στην πόλη είχε ήδη μπει η 169η βρετανική ταξιαρχία, που έστειλε μήνυμα με περιστέρια, προς ενημέρωση του Αρχηγείου.

Τα βομβαρδιστικά είχαν απογειωθεί όταν τα περιστέρια, με πρώτον τον «G.I. Joe», έφτασαν στο Αρχηγείο. Ετσι δόθηκε διαταγή για ακύρωση της επιδρομής, χάρη στην οποία σώθηκαν χιλιάδες στρατιώτες και από τις δύο πλευρές και πολλοί άμαχοι.

Για να φτάσει πρώτο, το περιστέρι εκείνο πέταξε με ταχύτητα περίπου 100 χιλιομέτρων την ώρα, σε μια απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων! Ούτε Αθηναίος ντελιβεράς να ήταν!

*Και κάτι για να χαρεί η Αλλοπάρ: Τα περισσότερα παρασημοφορημένα ζώα για την προσφορά τους στον πόλεμο εκείνο ήταν οι σκύλοι: 34 έναντι 32 περιστεριών. Ετσι, για να μην της κουνιούνται τώρα οι γούτοι και τα πιτσουνάκια…