Ο μυστικός δείπνος των ασβών

Για τον ασβό είχα διαβάσει κάποια πράγματα, αλλά ποτέ δεν είχα την τιμή να τον δω ζωντανό μπροστά μου. Τελικά τον είδα, ολοζώντανο, ένα βράδυ στη Ραφήνα. Νοικιάζαμε τότε, δεκαετία του ’60, ένα σπιτάκι εκεί, πάνω από ένα φαράγγι μεταξύ Ραφήνας και Ματιού, και τα καλοκαιρινά βράδια συνήθως διάβαζα στη βεράντα για δροσιά.

Εκείνο το βράδυ, λοιπόν, άκουσα έναν ήχο, μέσα στην απόλυτη σιγαλιά, σαν να σπάει κάποιο κλαδί. Εσκυψα κάτω και είδα αυτό το περίεργο ζώο, σηκωμένο στα πίσω πόδια του, φανερά αγχωμένο, να γυρίζει δεξιά-αριστερά το κεφάλι του, σαν να ‘χε αντιληφθεί κάποιον κίνδυνο.

Εμεινα, θυμάμαι, ακίνητος για να μην το τρομάξω, κρατώντας και την αναπνοή μου. Τελικά κατέβηκε στα τέσσερα πόδια και χάθηκε στο δασωμένο φαράγγι. Μεταξύ μας, δεν μου γέμισε το μάτι. Είχα διαβάσει πως είναι ατρόμητος πολεμιστής και ιδιαίτερα τολμηρός. Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, είδα ένα ντοκιμαντέρ όπου ένας ασβός, προφανώς κάπου στην Ασία, αν και περικυκλώθηκε από 6 λιοντάρια, κατάφερε, απειλώντας τα, να τα πείσει να παραιτηθούν απ’ την προσπάθεια και έτσι να γλιτώσει!

Ενα τέτοιο θηριάκι, που λέτε, επισκέφτηκε πρόσφατα τον κήπο κάποιου κ. Πέιν, στο Μέινστοουν, Κεντ (Αγγλία). Ο κήπος, που συνορεύει με το δάσος στο οποίο κατοικοεδρεύουν μερικοί ασβοί, φάνηκε πολύ ενδιαφέρων στο ζωάκι, αφού βρήκε σακούλες με αποφάγια. Επανήλθε, λοιπόν, το επόμενο βράδυ, οπότε τον είδε ο κ. Πέιν και του έφερε μερικά μεζεδάκια. Αυτό ήταν! Το επόμενο βράδυ πλάκωσε ολόκληρο το σόι – σύνολο 7 ασβοί.

Από τότε ο κ. Πέιν στρώνει κανονικό τραπέζι κάθε νύχτα, με το μενού να περιλαμβάνει σκυλοτροφές και φρούτα, που πολύ τους αρέσουν. Εβαλε και μια ταμπέλα «Ρεστοράν ασβών», οπότε το πράγμα ήρθε κι έδεσε.

Ολοι είναι ευχαριστημένοι, λοιπόν, εκτός ίσως από τον γάτο του σπιτιού, ο οποίος δυσανασχετεί μ’ αυτόν τον ξαφνικό συνωστισμό – και μάλιστα σε εποχή πανδημίας. (Οι εκπληκτικές φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον φωτορεπόρτερ της «Ντέιλι Μέιλ» Τζορτζ Γίλαρντ.)

● Ο ασβός, κατά τη Βικιπέντια, είναι θηλαστικό ζώο και ζει στην Ευρώπη, την Ασία και τη Β. Αμερική. Εχει μήκος περίπου 80 εκατοστά και από τις τρίχες της ουράς του φτιάχνουν πινέλα ζωγραφικής. Τον χειμώνα πέφτει σε νάρκη. Εχει πολύ δυνατά δόντια και 5 δάχτυλα σε κάθε άκρο, που καταλήγουν σε σκληρά και γαμψά νύχια. Είναι νυκτόβιο και τρέφεται με έντομα, τρωκτικά, μικρά θηλαστικά, αλλά και ρίζες, καρπούς κ.τ.λ. Στην Ελλάδα ζει στην Κρήτη, τη Ρόδο, αλλά όπως διαπίστωσα, και στην Πεντέλη… εκτός αν είχε πάει εκεί για τουρισμό.