Η Μίσσυ και τα πλαστικά παιχνίδια

Αγαπητή μου, φίλη Αλλοπάρ, καλή σου μέρα,

είμαι η Μίσσυ, είχαμε κάνει μια πρώτη γνωριμία πριν από καιρό, σήμερα όμως σου στέλνω και μια φωτογραφία μου για να με γνωρίσεις καλύτερα. Εκτός αυτού έχω και κάποιους προβληματισμούς να σου εκφράσω, σαν φίλη μου, σχετικά με τα παιχνίδια που μας αγοράζουν τα αγαπημένα μας πρόσωπα και με τα οποία παιχνίδια παίζουμε εμείς.

Εχω παρατηρήσει ότι τα περισσότερα παιχνίδια που μου αγοράζει κατά καιρούς ο φίλος μου είναι στην πλειονότητά τους συνθετικό αιθυλένιο ή πολυαιθυλένιο ή μαλακά ελαστικά (χλωροφθοράνθρακες), ακόμα και τα (υποτίθεται) λούτρινα είναι και αυτά φτιαγμένα με φθηνές συνθετικές ίνες και γεμισμένα με κακής ποιότητας συνθετικό «μαλλί».

Οπως διαβάζω και μαθαίνω, αλλά και όπως με πληροφορεί ο φίλος μου, τα περισσότερα από αυτά τα υλικά είναι επικίνδυνα έως πάρα πολύ επικίνδυνα για την υγεία όλων των έμβιων όντων, πόσο μάλλον για εμάς τα ζώα που παίζουμε με αυτά τα παιχνίδια, τα βάζουμε στο στόμα μας, τα δαγκώνουμε, ενώ πολλές φορές καταλήγουμε να κόβουμε μικρά κομματάκια και να τα τρώμε, με αποτέλεσμα να φτάνουν και στο στομάχι μας.

Εχω ακούσει ότι τα πιο επικίνδυνα είναι τα μαλακά ελαστικά (χλωροφθοράνθρακες) τα οποία έχουν πάρα πολλές τοξίνες και διοξίνες και εκλύουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα. Εχω παρατηρήσει ότι ο φίλος μου, μόλις ένα παιχνίδι αρχίζει να «ξεφτίζει» από τα δικά μου δόντια, το αποσύρει, το πετάει και μου φέρνει κάποιο άλλο καινούργιο, ίσως έτσι με προφυλάσσει (όσο προλάβει) από το να αρχίσω να κόβω κομματάκια και να τα καταπίνω.

Τελικά υπάρχουν έλεγχοι στην αγορά αυτών των παιχνιδιών, είναι όλα αυτά επιτρεπτά και νόμιμα;

Με πολλή αγάπη, η φίλη σου

Μίσσυ

(και για τη μεταφορά, Μπάμπης Αλευράς)

● Αν και η απάντηση στο ερώτημά σου, καλή μου Μίσσυ, είναι προφανής, ωστόσο θα ζητήσω από την κτηνίατρο -και φίλη πια της σελίδας μας- Ελενα Καραγγελή να μας πει την (επιστημονική) γνώμη της.