Μία συγκλονιστική επιστολή ψάρεψα απ’ την αγγλική εφημερία «Ντέιλι Μέιλ»: ένας μεσήλικας, έχοντας φτάσει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας, σώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη σ’ ένα σκυλάκι που υιοθέτησε. Αξίζει να τη διαβάσετε.
«Το 2014, μετά από 27 χρόνια υπηρεσίας, ως πολιτικό προσωπικό της Στρατιωτικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, βγήκα στη σύνταξη με εθελουσία έξοδο. Στο διάστημα της υπηρεσίας μου ταξίδεψα και έδρασα σε πολλές εμπόλεμες περιοχές, όπως στο Κόσοβο και τη Βοσνία. Ως συνταξιούχος πια, θυμήθηκα πολλές απ’ τις αποστολές μου, αναρωτήθηκα μήπως κάτι που έκανα ή δεν έκανα κόστισε ανθρώπινες ζωές. Οι σκέψεις αυτές με οδήγησαν στην κατάθλιψη, η οποία δεν θεραπεύτηκε, αν και επισκέφτηκα ειδικούς ψυχιάτρους.
Κατέληξα να σκέφτομαι όλο και περισσότερο την αυτοκτονία. Εβγαινα τα βράδια και περπατούσα χωρίς κανέναν σκοπό, πιστεύοντας ότι η ζωή μου πια δεν είχε κανένα νόημα. Ημουν έτοιμος να το κάνω. Τότε ακριβώς η σύντροφός μου με συμβούλευσε, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να με σταματήσει, να πάρουμε έναν σκύλο. Ετσι, πήραμε ένα κουταβάκι σνάουτσερ “μινιατούρα”, που το βγάλαμε Σόφι. Η Σόφι ήταν η σωτηρία μου!
Τρυφερή, πιστή και γεμάτη χαρά για ζωή, μ’ έκανε να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου, να κοιτάζω μπροστά, να βλέπω αισιόδοξα το αύριο. Μετά από χρόνια, έγινα πάλι ευτυχισμένος. Πού και πού μου ξανάρχονται οι κακές σκέψεις, αλλά αυτό συμβαίνει όλο και σπανιότερα. Με την εμπειρία μου αυτή θα ήθελα, μέσα απ’ την καρδιά μου, να συστήσω σε όσους παλεύουν με την κατάθλιψη να δοκιμάσουν τη δική μου λύση, να υιοθετήσουν ένα σκυλί».
Κέβιν Ντίμεντ, Μπόουρνεμοθ, Ντόρσετ
