Σας έγραφα, κυρίες και κύριοι, το περασμένο Σάββατο ότι, για μένα και τον Ταρζάν δεν ήταν απαραίτητο να είναι «πολιτικό πρόσωπο» ο νέος Πρόεδρος – στην περίπτωση που ο πρωθυπουργός δεν θα πρότεινε τον κ. Παυλόπουλο για δεύτερη θητεία. Και σας θύμισα το παράδειγμα του κ. Σαρτζετάκη που, ως δικαστικός, τα πήγε περίφημα κατά τη μεγάλη πολιτική κρίση του 1989-90.
Δεδομένου ότι παραδίδω τα κείμενα της σαββατιάτικης σελίδας μας από τη Δευτέρα, ήταν σχεδόν αδύνατον να προβλέψω ότι ο κ. Μητσοτάκης θα επέλεγε να προτείνει την κυρία Σακελλαροπούλου. Μπορούμε, όμως, ως αγέλη, να χαιρόμαστε που επέλεξε μια δικαστικό, συμφωνώντας με την άποψή μας – την οποία,φυσικά, δεν γνώριζε.
Χαιρόμαστε, όμως, και για δύο ακόμα λόγους: Πρώτον, διότι η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δεδηλωμένη ζωόφιλος. Επιτέλους, έχουμε μια «δικιά μας» Πρόεδρο! Βέβαια, ξέρουμε ότι το αξίωμα αυτό δεν έχει πολλές -έως καθόλου- δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης στα πολιτικά πράγματα του τόπου, ωστόσο μια Πρόεδρος με αυξημένες περιβαλλοντικές-ζωοφιλικές ευαισθησίες είναι πολύ πιθανό να πάρει κάποιες πρωτοβουλίες υπέρ του περιβάλλοντος και, φυσικά, υπέρ των ζώων. Περιμένουμε να τις δούμε και πιστεύουμε ότι δεν θα μας απογοητεύσει.
Ο δεύτερος λόγος της χαράς μας είναι το ότι στο ανώτατο πολιτειακό σκαλοπάτι βρίσκεται, πια, μια γυναίκα. Δεν είμαστε, βέβαια, υπέρ της «ποσόστωσης», δηλαδή της τεχνητής προώθησης γυναικών στα διάφορα αξιώματα, ώστε να σπάσει η παλιά αντίληψη ότι αυτά πρέπει να τα κατέχουν, ντε και καλά, άνδρες. Θεωρούμε ότι τα αξιώματα πρέπει να τα καταλαμβάνουν οι πιο ικανοί ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ανεξάρτητα απ’ το φύλο τους, και με μόνο κριτήριο τις ικανότητές τους.
Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι ο πρωθυπουργός δεν σκέφτηκε έτσι: Οι επικρίσεις που δέχθηκε, αμέσως μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησής του -τον Ιούλιο, πέρσι- εξαιτίας του πολύ μικρού αριθμού γυναικών υπουργών, επικρίσεις που ήρθαν κυρίως από την Ευρώπη, πιστεύουμε πως είναι αυτές που βάρυναν περισσότερο στην απόφασή του. Και ότι επέλεξε μια γυναίκα για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα ακριβώς για να τις διασκεδάσει.
Εστω κι έτσι αν έγινε, πάντως, εμείς, ως αγέλη, την επικροτούμε! Και ευχόμαστε στη νέα Πρόεδρο «καλή θητεία»!
* Μπορώ να βεβαιώσω ότι η Αλλοπάρ αμέσως συμφώνησε με την επιλογή της κυρίας Σακελλαροπούλου. Οχι όμως και ο Ταρζάν. Ο οποίος αντέδρασε κάπως άκομψα όταν άκουσε ότι η νέα Πρόεδρος είναι, βασικά, γατόφιλος. Χρειάστηκε πολύ «μασάζ», από μένα και την Αλλοπάρ, για να δώσει τόπο στην οργή, προς όφελος της αγέλης και του τόπου! (Χώρια που γλιτώσαμε κι απ’ τους ΣαμαροΒενιζέλους…)
