Πολλή κουβέντα γίνεται τελευταία γύρω απ’ το όνομα του ανθρώπου που για τα επόμενα 5 χρόνια θα ‘ναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Φυσικά, έχουμε κι εμείς, ως αγέλη, άποψη επί του θέματος και, κυρίως, για το αν το πρόσωπο που θα διαδεχτεί τον Προκόπη Παυλόπουλο -αν υπάρξει τέτοιο τελικά- πρέπει να ‘ναι «πολιτικό» ή όχι: Τόσο εγώ όσο και ο Ταρζάν συμφωνούμε ότι δεν είναι και τόσο απαραίτητο ο Πρόεδρος να προέρχεται απ’ την τάξη των πολιτικών. Δόξα τω Θεώ, άνθρωποι με γνώσεις, με προσήλωση -αποδεδειγμένη στην πράξη- στη δημοκρατία και στο Σύνταγμα υπάρχουν και σε άλλες «τάξεις».
Τρανό -και σχετικά πρόσφατο- παράδειγμα ο Χρήστος Σαρτζετάκης, που διετέλεσε Πρόεδρος μεταξύ 1985-1990. Εντάξει, ο τρόπος της εκλογής του -με τα έγχρωμα ψηφοδέλτια!- δεν ήταν και ο καλύτερος, αλλά ο κ. Σαρτζετάκης δεν ευθυνόταν γι’ αυτό. Ας όψονται όσοι τον σκαρφίστηκαν. Ούτε και η εξαπάτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή -με την ντρίμπλα του Ανδρέα- ήταν ό,τι το ευπρεπέστερο. Η ουσία, όμως, ήταν άλλη:
Παρά τις ψαλιδισμένες αρμοδιότητες του Προέδρου, ο Χρ. Σαρτζετάκης έφερε εις πέρας την πιο δύσκολη αποστολή που έλαχε ποτέ σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας από το 1974 έως σήμερα. Για να θυμηθούμε λίγο:
* Μεταξύ 1989-1990, λόγω της απλής αναλογικής, δεν σχηματιζόταν κυβέρνηση με τίποτα. Τρεις υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί (Τζαννετάκης, Γρίβας, Ζολώτας) προσπάθησαν να κρατήσουν όρθια τη χώρα, μέχρι που το 1990 ο Μητσοτάκης, με δεκανίκι τον αμφιλεγόμενο Κατσίκη, έγινε «κανονικός» πρωθυπουργός.
* Την παρατεταμένη εκείνη πολιτική κρίση ο κ. Σαρτζετάκης κατάφερε να τη σταματήσει, χωρίς κανείς να παραπονεθεί, χωρίς συγκρούσεις, με αλλεπάλληλες συναντήσεις με τους τότε αρχηγούς και ευρύτατες -και πρωτόγνωρες- συναινέσεις.
Μπορεί να ειπώθηκαν κάποια «παραπολιτικά» και ευτράπελα με αφορμές που ο Πρόεδρος έδωσε με κάποιες ατυχείς συμπεριφορές του, αλλά αυτά δεν θα επηρεάσουν την κρίση του ιστορικού του μέλλοντος. Στην πολύ σοβαρή αποστολή του ως Προέδρου πέτυχε απόλυτα. Και απέδειξε ότι και ένα μη πολιτικό πρόσωπο -ο κ. Σαρτζετάκης ήταν δικαστικός- μπορεί να πετύχει ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
* Η Αλλοπάρ πιστεύει ότι για ένα τέτοιο πόστο δεν είναι απαραίτητα η τήρηση ισορροπιών, οι πολιτικαντισμοί και… η γνώση ξένων γλωσσών! Αρκεί η ανυποχώρητη τήρηση του Συντάγματος, των νόμων και των κανόνων της Δημοκρατίας. Μ’ αυτά τα «όπλα» ο Σαρτζετάκης πέτυχε στο έργο του.
