Της Αλλοπάρ*

Σαν κάτι να ξέχασαν οι διοργανωτές των εκδηλώσεων (δηλαδή το Ιδρυμα Μαριάννας Βαρδινογιάννη) με τίτλο «Θερμοπύλες-Σαλαμίνα». Και αυτό που ξέχασαν, κυρίες και κύριοι, είναι ότι οι «Θερμοπύλες» και η «Σαλαμίνα» είναι μεν μια ιστορική μάχη και μια επίσης ιστορική ναυμαχία, αντίστοιχα, αλλά οι λεγόμενοι Μηδικοί Πόλεμοι είχαν κι άλλους δύο, εξίσου ιστορικούς σταθμούς: τον Μαραθώνα (490 π.Χ.) από όπου ξεκίνησαν, και τις Πλαταιές (479 π.Χ.), όπου τελείωσαν, με τη μεγάλη και οριστική νίκη των προγόνων μας.

Ειλικρινά, μου είναι αδύνατον να καταλάβω το πώς σκέφτηκαν οι άνθρωποι που -καλώς, κάλλιστα- είχαν την έμπνευση να τιμήσουν εκείνη την πρώτη σύγκρουση Ανατολής – Δύσης πριν από 2.500 χρόνια, η οποία είχε ως «θέατρο» 4 ιστορικές τοποθεσίες της Ελλάδας. Και το πώς, με ποια κριτήρια, αποφάσισαν να παραλείψουν την παγκοσμίως γνωστή -διδάσκεται σε όλα τα σχολεία του κόσμου και σ’ όλες τις Στρατιωτικές Ακαδημίες- Μάχη του Μαραθώνα, όπου οι άνδρες μίας μόνο πόλης-κράτους, οι Αθηναίοι, συνεπικουρούμενοι από λίγους ηρωικούς Πλαταιείς, σταμάτησαν τον τότε «πλανητάρχη», τον ανατολίτη (Πέρση) Δαρείο και τον έως τότε ανίκητο στρατό του.

Το ίδιο ακατανόητη μου φαίνεται η ιδέα να αποσιωπηθεί η Μάχη των Πλαταιών, όπου οι ενωμένες ελληνικές δυνάμεις έτρεψαν σε άτακτη φυγή τους «χρυσοφόρους» αντιπάλους τους και σκότωσαν και τον αρχηγό τους, τον πολύ Μαρδόνιο – με μια κεραμίδα που τον βρήκε στο κεφάλι! Ως Ελληνίδα σκύλα, αλλά και ως Μαραθωνίτισσα, απορώ και εξίσταμαι – και διαμαρτύρομαι.

Εβλεπα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό -ο οποίος, πάντως, θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ότι «τότε δεν είχα γεννηθεί και δεν τα ήξερα»-, κορδωμένους υπουργούς και στρατηγούς, αλλά και ανθρώπους που ξέρουν Ιστορία, όπως η κυρία Αρβελέρ και η κυρία Μενδώνη, να μη δίνουν σημασία στην παράλειψη αυτή, λες και ήταν λογική και επιβεβλημένη ιστορικά. Και τρελαινόμουνα. Γιατί, ρε παιδιά, τέτοιο σνομπάρισμα στην Ιστορία μας; Υπάρχουν πολλοί «Μαραθώνες» και πολλές «Πλαταιές»;

Ο σωστός τίτλος θα ήταν: «Μαραθώνας, Θερμοπύλες, Σαλαμίνα, Πλαταιές», αν ήθελε κανείς να τιμήσει με σειρά εκδηλώσεων την ανδρεία και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα των προγόνων μας. Τον κουτσούρεψαν και αυτό ήταν κυριολεκτικά ιστορικό λάθος.

* Καλά τα λέει η Αλλοπάρ, αλλά ξεχνάει το πώς έχει φερθεί η Πολιτεία στους ηρωικούς αυτούς τόπους. Ειδικά στη Σαλαμίνα, στη θάλασσα της οποίας σαπίζουν κουφάρια παλιών καραβιών και ο χώρος των τάφων των σαλαμινομάχων ανήκει σε μια μεγάλη πολιτική οικογένεια! Σαν δεν ντρεπόμαστε.