Ακουγα τις προάλλες από τον Βήμα FM (99,5) μια συζήτηση μεταξύ δύο δημοσιογράφων του σταθμού (Νότης Παπαδόπουλος και Μάκης Προβατάς) και του δημοσιογράφου -και κριτικού κινηματογράφου- Δημήτρη Δανίκα. Θέμα: η άρνηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) να παραχωρήσει την Ακρόπολη για μια επίδειξη μόδας (ντεφιλέ) του γνωστού ιταλικού οίκου Γκούτσι.
● Παπαδόπουλος: Μας δίνανε και δύο εκατομμύρια ευρώ! Τόσο κοστίζουν οι μισθοί 100 φυλάκων για τα μουσεία μας επί ένα χρόνο. Με τέτοια κρίση μπορούμε να λέμε όχι σε τόσα χρήματα;
Ενας από τους άλλους δύο συνομιλητές υπερθεμάτισε (δεν κατάλαβα από τη φωνή ποιος ήταν):
● Σού φαίνονται λίγα; Ζήτα πέντε εκατομμύρια, βρε αδερφέ!
● Παπαδόπουλος: Ναι, ζήτα πέντε! Αλλά μην το απορρίπτεις…
Δυο μέρες μετά, κάνοντας ζάπινγκ, έπεσα πάνω στον…Τράγκα, που έδινε συνέντευξη για το ίδιο θέμα:
● Γ. Τράγκας: Ζήτα 50 εκατομμύρια, ζήτα 100, μπορεί να τα δώσει η Γκούτσι, μη λες όχι!
Μετά τους κ. Νότη Παπαδόπουλο, Μάκη Προβατά, Δημήτρη Δανίκα και Γιώργο Τράγκα, ας δούμε τι έγραψε ένας Ιταλός δημοσιογράφος για το ίδιο θέμα στην εφημερίδα «La Republica»:
«Η Ιστορία και η αξιοπρέπεια της Ελλάδας δεν πωλούνται. Ούτε σήμερα που το κράτος βρίσκεται σχεδόν σε χρεοκοπία».
(Οχι, δεν σχολιάζω -αν και με τρώει το χέρι μου. Θου, Κύριε…)
