Του Χριστόφορου Λιοντάκη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί λογοτεχνίας αλλά και πανεπιστημιακοί απαντούν στο αρχετυπικό, δαιδαλώδες και ολισθηρό ερώτημα «Γιατί γράφω;». Ενα ψηφιδωτό κειμένων που προσπαθεί να φωτίσει τη σκοτεινή ρίζα της γραφής. Απαντά ο Χριστόφορος Λιοντάκης*

Στο ερώτημα «γιατί γράφω» μπορεί να υπάρχουν πολλές απαντήσεις, αλλά πιστεύω ότι καμιά δεν θα είναι εντελώς πειστική και δεν θα εκφράζει απολύτως την αλήθεια – αν υπάρχει εν τέλει αλήθεια. Δεν θα μπορούσα λοιπόν να απαντήσω με βεβαιότητα, γι’ αυτό και καταφεύγω στα ενδεχόμενα:

Ισως για να ξορκίσω τα αλλεπάλληλα πένθη που έζησα στην οικογένειά μου στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια.

Ισως πάλι εξαιτίας μιας μεγάλης συμφοράς προς το τέλος της εφηβικής μου ηλικίας. Συχνά φέρνω στον νου μου τη φράση του Ζαν Ζενέ από τον Σκοινοβάτη: «Δεν γίνεσαι καλλιτέχνης, αν δεν περάσεις μια μεγάλη συμφορά».

Ισως για να επινοήσω κάποια άλλη πραγματικότητα και να δραπετεύσω σ’ αυτήν, ξεφεύγοντας από την ασφυξία του παρόντος χρόνου.

Ισως για να γεμίσω τον χρόνο μου, καθώς η πλήξη δεν έπαψε να με κυνηγάει από τα παιδικά μου χρόνια.

Ισως για να προκαλέσω τη σιωπή, διαπράττοντας ωστόσο ύβριν.

Ισως για να κλείσω το μάτι σε κάποιους αγαπημένους φίλους.

Ισως για να μνημειώσω πρόσωπα που με σημάδεψαν ανεξίτηλα.

Ισως για να απολογηθώ για τις πράξεις μου, για όσα διέπραξα σε βάρος του εαυτού μου ή των άλλων.

Ισως για να απολογηθώ στους απόντες, που διαρκώς επανέρχονται.

Ισως για να ανταποκριθώ, έστω εκ των υστέρων, στα «αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα», όπως λέει ο Αλεξανδρινός ποιητής.

Ισως για να εξημερώσω το θηρίο της θλίψης.

Ισως γιατί νιώθω ένα σκέτο πιόνι σε κάποιο άγνωστο παιχνίδι, κομπάρσος σε κάποια τραγωδία.

Ισως όμως κι από μια λανθάνουσα ματαιοδοξία.

Ισως λοιπόν για όλα αυτά, ή και για τίποτα από όλα αυτά.

Ισως τελικά να αποφασίζει ερήμην μου ο πάντα αστάθμητος παράγοντας, το τυχαίο.

* Ο Χ. Λιοντάκης είναι ποιητής και μεταφραστής. Τελευταίο του βιβλίο είναι η συγκεντρωτική έκδοση ποιητικών του συλλογών «Εικόνες που επιμένουν» (Γαβριηλίδης, 2012).