Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας.
Επιμέλεια: Μισέλ Φάις
❝ Αγαπητέ μου Φραντς Μπίπερκοπφ
Πρέπει να ξέρεις ότι ήσουν ένας ήρωας της κρίσης. Ούτε αρνητικός, ούτε θετικός ήρωας, αφού ο δημιουργός σου δεν σε έφτιαξε κακό αλλά εδώ που τα λέμε δεν ήσουν και καμιά εκδοχή του «Νέου Ανθρώπου» ούτε παραβολή του καλού προλετάριου. Πάσχιζες μόνο να βγεις από τη λάσπη, να φορέσεις ένα ρούχο της ανθρωπιάς, να φτιάξεις τη ζωή σου. Γλιστρούσες και όλο χωνόσουν βαθιά στον βερολινέζικο αέρα.
Καημένε Φραντς, ίσως έπρεπε να ζεις κάπου αλλού, μακριά από την Αλεξάντερπλατς και τους πειρασμούς της. Μπορεί και να σου έκανε καλό ο αέρας του δάσους ή καμιά λουτρόπολη του Νότου, σε κάποιο ξενοδοχείο αποικιακού ρυθμού. Αλλά όχι, τι λέω, εσύ και η Μίτσε δεν θα αντέχατε έξω από την άσωτη καρδιά της πόλης. Θα μαραζώνατε μέσα στη ροδομάγουλη, καλοφτιαγμένη ανθρωπότητα του αστικού παραθερισμού. Και οι εξοχές με τις βιολετί σκιές και τις καμπάνες των γοτθικών εκκλησιών θα σε τρόμαζαν όπως η σιωπή.
Αναρωτιέμαι, Φραντς, αν η αδύναμη βούληση ήταν του χαρακτήρα σου ή σημάδι μιας συλλογικής παράλυσης. Να θέλεις κάτι καλύτερο μα να μην ξέρεις πού θα το βρεις, αν θα το βρεις ποτέ. Αχ… Φραντς, ο δικός μας καιρός δεν έχει τη χλομάδα της Αλεξάντερπλατς αλλά τον πόνο της πλατείας Βικτωρίας. Ανθρωποι φεύγουν και πάνε και ψάχνουν το καλύτερο. Πνίγονται στις ωραίες, καλοκαιρινές μας θάλασσες.
Σε φαντάζομαι, Φραντς, να πίνεις τη ρετσίνα σου σ’ ένα σουβλατζίδικο στην Ομόνοια σαρώνοντας με βλέμμα κουρασμένο το πλήθος των περαστικών. Πού πάνε όλοι αυτοί, ρωτάς χαμηλόφωνα, στοιχηματίζοντας πάντοτε πως «τα θηλυκά ντύνουν τα πόδια με λεπτές κάλτσες και σίγουρα κρυώνουν, αλλά είναι ωραίες».
Αγαπητέ μου Φραντς, είμαι βέβαιος πως πηγαινοέρχεσαι από εποχή σε εποχή, έχοντας το μυαλό σου καρφωμένο στη δύσκολη τέχνη να μένει κανείς αθώος με τις μικρές αμαρτίες της επιβίωσης.❞
